♦ Μοναδικό κεκτημένο το μέγιστο κέρδος
Συζήτηση περί κεκτημένων με δημοσιογράφο του «Βήματος» και τον υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου. Ο υπουργός, με το γνωστό υφάκι του, δίνει καταρχάς τον ορισμό της έννοιας «κεκτημένο»: «Η λέξη κεκτημένο είναι φορτισμένη πολιτικά. Υπάρχουν κεκτημένα που αφορούν δικαιώματα τα οποία καλώς- και ευτυχώς- έχουν κατακτηθεί. Υπάρχουν όμως “κεκτημένα” που αφορούν συντεχνιακές διεκδικήσεις, στις οποίες κάποια στιγμή το κράτος υποχώρησε και τις οποίες πρέπει να τις ξαναδούμε». Και ποιες είναι οι «συντεχνιακές διεκδικήσεις» που κακώς βαφτίζονται κεκτημένα; «Ενα σταθερό ποσοστό κέρδους σε συγκεκριμένα επαγγέλματα» (ποια είναι αυτά άραγε;) και οι «ελάχιστες αμοιβές σε μια σειρά κλάδους». Οι συλλογικές συμβάσεις, δηλαδή. Το μόνο που δεν είναι κακώς νοούμενο κεκτημένο είναι το μέγιστο κέρδος των καπιταλιστών, γι’ αυτό και η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να τους το εξασφαλίσει. Πώς; Εκτός των άλλων, και βαφτίζοντας «συντεχνιακές διεκδικήσεις» τους μισθούς και τα μεροκάματα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
♦ Τσιράκι των καπιταλιστών
Στην ίδια συνέντευξη, ο Παπακωνσταντίνου περιγράφει πως πείστηκε η τρόικα να μην επιμείνει στο κόψιμο του 13ου και του 14ου μισθού, όταν οι υπουργοί εξήγησαν ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να γίνει μείωση μισθών! «Μια στιγμή. Από αυτά που λέτε συμπεραίνω ότι τελικά θα μειωθούν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα μέσω των μηχανισμών της αγοράς», παρατηρεί ο δημοσιογράφος. Ατάραχος ο Παπακωνσταντίνου δίνει μια απάντηση που μόνο ένα τσιράκι των καπιταλιστών θα μπορούσε να δώσει: «Θα υπάρξει σίγουρα κάποια συγκράτηση. Ηδη νομίζω πως όλοι μας ξέρουμε ότι γίνονται επαναδιαπραγματεύσεις και ότι καταβάλλεται προσπάθεια από τις επιχειρήσεις να συγκρατήσουν μισθούς όπου μπορούν. Γιατί όταν έχουν την επιλογή ανάμεσα στο να κάνουν απολύσεις ή να υπάρξει κάποια μισθολογική συγκράτηση, πολλές επιχειρήσεις προτιμούν τη συγκράτηση των μισθών». Ή σου κόβω το μισθό ή απολύεσαι, είναι το μήνυμα. Γιατί να μην το κάνουν οι καπιταλιστές, όταν ο ίδιος ο υπερυπουργός το διαμηνύει δημόσια και θρασύτατα;
♦ Δεν υπάρχει επιστροφή
Από την ίδια πάντα συνέντευξη, παραθέτουμε την τελευταία ερωταπόκριση, που η εφημερίδα υποσημείωσε με έντονα γράμματα:
«– Εχετε πει ότι στη διάρκεια του προγράμματος για να χαλαρώσετε κάποια μέτρα χρειάζεται η συμφωνία του ΔΝΤ. Στο τέλος του προγράμματος σκέφτεστε να επαναφέρετε, ας πούμε, τα δώρα που έχουν κοπεί στον δημόσιο τομέα;
«Δεν μπορώ να δεσμευτώ σε μια επαναφορά που θα εξαρτηθεί από την κατάσταση που θα επικρατεί τότε. Σε κάθε περίπτωση από τώρα ως τότε θα έχουμε ένα εντελώς νέο μισθολόγιο δημοσίων υπαλλήλων. Θα υπάρξει συνολική επαναδιαπραγμάτευση με την ενοποίηση επιδομάτων μέσα στους μισθούς. Θα είμαστε σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον όταν θα τελειώσει το πρόγραμμα».
Ελπίζουμε οι δημόσιοι υπάλληλοι να καταλαβαίνουν πως ό,τι χαθεί σήμερα θα χαθεί για πάντα, εκτός αν οι ίδιοι το εμποδίσουν. Οι φρούδες ελπίδες απαγορεύονται.
♦ Ψευταράς (1)
Ελεγε ο Α. Λοβέρδος, στη συνέντευξη Τύπου που κάλεσε στις 4 Μάη, για να μιλήσει για το Μνημόνιο κυβέρνησης-τρόικα, πριν καν αυτό δοθεί στη δημοσιότητα: «Οποιος ισχυρίζεται ότι υπάρχει η δυνατότητα να καταργηθεί συλλογική διαπραγμάτευση και σύμβαση με νόμο, αγνοεί το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις προστατεύονται από τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη. Δε θα μπορούσε κανένας να τις καταργήσει».
Αναφέρει το νομοσχέδιο, που λίγες ώρες αργότερα κατατέθηκε στη Βουλή και πλέον έχει γίνει νόμος του κράτους: «Οι διατάξεις των προηγουμένων παραγράφων (σ.σ. πρόκειται για τις παραγράφους με τις οποίες πετσοκόβονται εκ νέου μισθοί, δώρα και επιδόματα) κατισχύουν κάθε γενικής ή ειδικής διάταξης ή ρήτρας ή όρου συλλογικής σύμβασης εργασίας, διαιτητικής απόφασης ή ατομικής σύμβασης εργασίας ή συμφωνίας».
Ο –και καθηγητής συνταγματικού Δικαίου– υπουργός Εργασίας προσπάθησε εν ψυχρώ να παραπλανήσει τους δημοσιογράφους, ψευδόμενος ξεδιάντροπα, ενώ γνώριζε ότι με το νομοσχέδιο που και ο ίδιος συνυπογράφει καταργούνται συλλογικές συμβάσεις, οι οποίες –όπως ο ίδιος λέει– «προστατεύονται από τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη» και «δε θα μπορούσε κανένας να τις καταργήσει».
♦ Ψευταράς (2)
Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, λίγη ώρα μετά τη συνέντευξη Τύπου κατά την οποία παρουσίασε το προσχέδιο νόμου για το Ασφαλιστικό, ο Λοβέρδος εμφανίστηκε στην εκπομπή του Πρετεντεράκου στο Mega. Κάποια στιγμή ρωτήθηκε για το νέο ΛΑΦΚΑ και με το πιο φυσικό ύφος του κόσμου απάντησε ότι το χαράτσι που θα μπει δεν θα αφορά το σύνολο μιας σύνταξης, αλλά το τμήμα πάνω από τα 1.400 ευρώ.
Την επομένη το πρωί, στο πρωινάδικο του Mega εμφανίστηκε ο υφυπουργός Γ. Κουτρουμάνης και απαντώντας σε ανάλογο ερώτημα είπε πως το χαράτσι του νέου ΛΑΦΚΑ θα αφορά το σύνολο της σύνταξης, αρκεί αυτή να είναι πάνω από 1.400 ευρώ. Ο «οικοδεσπότης» Καμπουράκης, που είχε πάρει μέρος και στην εκπομπή του Πρετεντεράκου, εξανέστη και θύμισε τι είχε πει την προηγούμενη βραδιά ο Λοβέρδος. Ο Κουτρουμάνης άδειασε εν ψυχρώ τον υπουργό του και ο Καμπουράκης, με το αίσθημα του απατημένου παπαγαλακίου, παρατήρησε ότι στην κυβέρνηση επικρατεί ασυνεννοησία. Ηταν σαν να έλεγε: εγώ είμαι πρόθυμος να σας κάνω το παπαγαλάκι σε κάθε περίπτωση, μη με εκθέτετε όμως, βάζοντάς με να υποστηρίξω πότε κάτι και πότε το αντίθετό του.
♦ Ρόμπα ξεκούμπωτη
Ο Λοβέρδος γυρίζει και λέει ψέματα στα ΜΜΕ και ο Παπακωνσταντίνου δεν διστάζει να γίνει ρόμπα, εμφανιζόμενος σαν delivery boy της τρόικας των ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ. Περιέγραφε σε τηλεοπτική εμφάνισή του μια συζήτηση με τους επιτηρητές της τρόικας. Εσείς δεν μου είχατε πει –υποτίθεται ότι τους έλεγε– ότι τα μέτρα του Μαρτίου ήταν επαρκή και πως δημιούργησαν και ένα μαξιλάρι για τυχόν αποκλίσεις από το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης; Ναι –υποτίθεται ότι του απάντησαν– αλλά αυτό ίσχυε πριν από δυο εβδομάδες!
Δεν είμασταν εκεί για να ξέρουμε αν όντως έγινε αυτός ο διάλογος. Ομως, εμάς δεν μας ενδιαφέρει τι λένε οι επιτηρητές. Μας ενδιαφέρει τι λέει ο αρμόδιος υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης, ο οποίος παραδέχεται ότι δεν άλλαξε απολύτως τίποτα και όμως οι επιτηρητές απαίτησαν άλλα μέτρα. Και η κυβέρνηση τα αποδέχτηκε μέχρι κεραίας. Ηταν εκβιασμός; Αν ναι, γιατί τον δέχτηκε η κυβέρνηση, αφού οικονομικά τα μέτρα δεν ήταν επιβεβλημένα και αρκούσαν τα προηγούμενα; Γιατί ο Παπακωνσταντίνου (ο Παπανδρέου, για να ακριβολογούμε) υπέγραψε το Μνημόνιο, που ακόμα και στις «προβλέψεις» ανατρέπει πλήρως το ΠΣΑ; Τι μεσολάβησε; Το μόνο που μεσολάβησε είναι τα τοκογλυφικά επιτόκια με τα οποία θα δανείσουν το ελληνικό κράτος οι «σωτήρες».
♦ Το come back του Μπένι
Και ξαφνικά, ο Βενιζέλος απέκτησε και πάλι φωνή. Εκεί που καθόταν σιωπηλός στο Πεντάγωνο (γιατί όλα αυτά τα στρατόγκαυλα τα βαριέται) και έκλαιγε τη μοίρα του, επιστυρατεύτηκε από το Γιωργάκη ως στέλεχος πρώτης γραμμής για να σηκώσει ένα μέρος από το βάρος της κυβερνητικής πολιτικής. Και δεν είπε όχι. Αρχισε να βγαίνει μπροστά, και στη Βουλή και στα ΜΜΕ. Για ποιο λόγο το κάνει; Μα για να βρεθεί πάλι στην πρώτη γραμμή και να καταγραφεί ως η διάδοχη λύση στο ΠΑΣΟΚ. Ο Παπανδρέου θεωρείται τελειωμένος, αυτός θα χρεωθεί την ήττα του ΠΑΣΟΚ και ο Βενιζέλος θα διεκδικήσει το κόμμα, θυμίζοντας στο μεν εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ ότι αυτός δεν κρύφτηκε στα δύσκολα, ούτε υπονόμευσε τον Παπανδρέου, στο δε εκλογικό σώμα ότι η χάραξη της πολιτικής δεν ήταν δική του ευθύνη. Κάπως έτσι αναβαπτίζονται στα αντιπολιτευτικά νάματα όλα τα σκυλιά της αστικής εξουσίας. Ο Βενιζέλος σήμερα προβάλλει πραγματικά ως μελλοντική λύση εξουσίας, αν και σε συνθήκες πολιτικής κρίσης κάθε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη.
♦ Εχει μούτρα και μιλάει!
Αν χρειαστούν νέα μέτρα θα σημαίνει ότι έχω αποτύχει, δήλωσε με το γνωστό υφάκι του ο Παπακωνσταντίνου σε τηλεοπτική του εμφάνιση. Δηλαδή, θεωρεί ότι ως τώρα έχει πετύχει! Πόσες φορές διαβεβαίωσε τον ελληνικό λαό ότι αποκλείεται να χρειαστούν νέα μέτρα; Πάρα πολλές. Και τρεις φορές αυτοδιαψεύστηκε. Και θα αυτοδιαψευστεί και άλλες. Δεν το λέμε εμείς, το λένε τ’ αφεντικά του, οι επιτηρητές της τρόικας, που έγραψαν στο Μνημόνιο (και ο Παπακωνσταντίνου με τον Παπανδρέου το αποδέχτηκαν), ότι υπάρχουν αβεβαιότητες στο Πρόγραμμα και πως η κυβέρνηση δεσμεύεται να πάρει όλα τα πρόσθετα μέτρα που θα απαιτηθούν, μεταξύ των οποίων κυρίως μέτρα περικοπής των δαπανών (δηλαδή, νέο πετσόκομμα μισθών και συντάξεων).
Οι Πασόκοι κάνουν σπέκουλα με την (ακόμη υπό σκέψη) εξεταστική επιτροπή για την οικονομία, που υποτίθεται ότι θα χρεώσει εγκλήματα σε υπουργούς της ΝΔ. Μ’ αυτή τη λογική ο Παπακωνσταντίνου θα έπρεπε ήδη να έχει «φάει» ισόβια.
♦ Τραγωδία για ποιους;
«Ζούμε μια κρίση, το εύρος και το βάθος της οποίας δεν μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε και ας ελπίσουμε να μην καταλήξει σε τραγωδία», δήλωσε προ ημερών ο «πολύς» Γιόσκα Φίσερ, στα νιάτα του μαοϊκός, μετά «πράσινος», στη συνέχεια υπουργός Εξωτερικών της ιμπεριαλιστικής Γερμανίας και τώρα επίσημος προπαγανδιστής της αμερικάνικης κοινοπραξίας που προωθεί την κατασκευή του αγωγού Nabuco (για τον ρωσικών συμφερόντων North Stram εργάζεται ο τέως καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ).
Δεν ξέρουμε τι μπορούσε και τι δε μπορούσε να φανταστεί ο Φίσερ, που δεν έχει δα και βαθιές γνώσεις στην πολιτική οικονομία, μπορούμε, όμως να καταλάβουμε πολύ καλά τι εννοεί όταν αναφέρεται σε τραγωδία. Εννοεί το ενδεχόμενο να εκραγούν προλεταριακές επαναστάσεις που θα θέσουν σε κίνδυνο τα καπιταλιστικά καθεστώτα. Ε, αυτό για μας δεν θα ήταν τραγωδία, αλλά ευτυχία.
