Ενα θαυμάσιο δισέλιδο αφιέρωμα είχε το «Ποντίκι» στο φύλλο του της 25.6.09. Απ’ αφορμή τα εγκαίνια του νέου μουσείου της Ακρόπολης, μας θύμισε μια ιστορία των Δεκεμβριανών του 1944, όταν οι Αγγλοι και οι δωσίλογοι συνεργάτες τους μετέτρεψαν την Ακρόπολη σε ορμητήριό τους και χτυπούσαν εκ του ασφαλούς, ξέροντας ότι ο ΕΛΑΣ δεν πρόκειται να χτυπήσει αυτό το μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού.
Ο ΕΛΑΣ είχε φυλάκια στην Ακρόπολη, αλλά έπειτα από συμφωνία με τους Αγγλους αποσύρθηκε, για να μην υπάρξει σύγκρουση και γίνει ζημιά στα μνημεία. Οι Αγγλοι, όμως, μπαμπέσικα παραβίασαν τη συμφωνία, κατέλαβαν τη Ακρόπολη, εγκατέστησαν εκεί επίλεκτους αλεξιπτωτιστές και κανόνια και προστάτευαν τους δωσίλογους που είχαν κλειστεί στο στρατώνα της χωροφυλακής στου Μακρυγιάννη (η φωτογραφία δείχνει Αγγλους στρατιώτες να έχουν μετατρέψει τα αρχαία σε οπλοβαστό και πάγκο συντήρησης των όπλων τους!
Στην έκθεση Σιάντου για τα Δεκεμβριανά αναφέρεται πως ο ΕΛΑΣ έδωσε οδηγίες στα τμήματά του να μην επιχειρήσουν στην Ακρόπολη, όμως οι Αγγλοι «εκμεταλλεύτηκαν την αδυναμία του ΕΛΑΣ και αμέσως έγιναν κύριοι της σκοπιάς αυτής, αδιαφορούντες αν ο παγκοσμίου φήμης και ενδιαφέροντος αρχαιολογικός αυτός τόπος καταστραφεί από τα σύγχρονα όπλα. Μα ο ΕΛΑΣ και πάλι σεβάστηκε το αρχαιολογικό μνημείο και υπερήφανα καυχιέται πως μέχρι το τέλος του αγώνα δεν έριξε απάνω του ούτε τουφεκιά, ενώ έβλεπε από τα παρατηρητήριά του κατακάθαρα τους παρατηρητές με τα όργανά τους και τα πολυβόλα και τους όλμους σε δράση». Στο στρατιωτικό σκέλος της ίδιας έκθεσης αναφέρεται: «Επί του βράχου της Ακροπόλεως πολυβόλα βαρέα και πυροβόλα προστατευόμενα από τα απαραβίαστα διά τους Ελληνας μαχητάς μνημεία του Παρθενώνος επέθετον τα πυρά των κατά των νώτων των πολιορκητών του Μακρυγιάννη και τους έφερναν σε δύσκολη θέση».
Οι ίδιοι οι Αγγλοι αναφέρουν σε δική τους έκθεση ότι δεν δίστασαν να χτυπήσουν με όλμους και οπλοπολυβόλα το μνημείο του Φιλοπάππου, διότι είδαν κάποια κίνηση στα πέριξ δέντρα!
Οι απόγονοι των Ελλήνων δωσιλόγων από τη μια και οι Αγγλοι καταστροφείς από την άλλη ερίζουν για τα μάρμαρα της Ακρόπολης και ποιος μπορεί να τα συντηρήσει καλύτερα, ενώ και οι δυο έχουν βοηθήσει αποφασιστικά στην καταστροφή και το πλιάτσικο. Το μόνο που τους νοιάζει είναι τα κέρδη που θα βγάλουν από τα Μουσεία. Γιατί γι’ αυτούς πολιτισμός δεν είναι παρά μόνο το κέρδος.
♦ Το Συγκρότημα σε νέα γραμμή
«Είναι ώρα το ΠαΣοΚ να περάσει σε νέα εποχή. Να ανοίξει και να ολοκληρώσει το συντομότερον έναν διάλογο συνεργασίας με όσες δυνάμεις της παραδοσιακής Αριστεράς πιστεύουν ότι μπορούν να έχουν ουσιαστική συμβολή στη διακυβέρνηση του τόπου. Η Δημοκρατική παράταξη μπορεί και πρέπει να γίνει Δημοκρατική και Οικολογική Συμπαράταξη. Η χώρα τους χρειάζεται όλους».
Αν προσπαθήσετε να μαντέψετε ποιος έγραψε τα παραπάνω, σίγουρα δεν πρόκειται να περάσει από το μυαλό σας πως πρόκειται για το «μεγάλο αφεντικό» του Συγκροτήματος Λαμπράκη, τον Σταύρο Ψυχάρη. Ο άνθρωπος που «έσπρωχνε» όσο κανένας την ιδέα του «μεγάλου συνασπισμού» (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) κάνει τώρα στροφή 180ο. Και την κάνει με… Ψυχάρειο τρόπο. Προτείνει στο ΠΑΣΟΚ να μαζέψει την «ανανεωτική πτέρυγα» του ΣΥΝ (ή όσους από τους κόλπους της είναι πρόθυμοι) και τους Οικολόγους (για το «φούσκωμα» των οποίων τόσο κοπίασε το Συγκρότημα). Ο Ψυχάρης παραδέχεται την ήττα του από τον Γιωργάκη και ταυτόχρονα προσπαθεί να περικυκλώσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ με άλλο τρόπο. Είναι γνωστό πως το Συγκρότημα πολέμησε το Γιωργάκη και στήριξε το Βενιζέλο. Στη συνέχεια, ο Ψυχάρης άρχισε να προωθεί την ιδέα του «μεγάλου συνασπισμού», που σήμαινε ότι ο Παπανδρέου είναι ανίκανος να κυβερνήσει μόνος του, αλλά πρέπει να πάρει για συνεταίρο τον Καραμανλή και μάλλον να βρουν τρίτο πρόσωπο για την πρωθυπουργία. Ο Παπανδρέου το κράτησε μανιάτικο και πρόσφατα έκανε την αποφασιστική κίνηση: αρνήθηκε να δώσει συνέντευξη στο «Βήμα»! Ετσι, ο Ψυχάρης αναγκάστηκε ν’ αλλάξει την τακτική και τώρα πολιορκεί διαφορετικά το ΠΑΣΟΚ, προτείνοντάς του συμμάχους από Οικολόγους και ΣΥΝ, πρόταση που και πάλι αμφισβητεί τη δυνατότητα της αυτοδυναμίας, κάτι που ούτε ν’ ακούσει θέλει ο Παπανδρέου.
♦ Δικτατορίσκος
Πόσοι θυμούνται πως όταν ο Αλαβάνος προέκρινε τη λύση της «δυαρχίας», με τον Τσίπρα στην προεδρία του ΣΥΝ και τον ίδιο ατην προεδρία της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ είχε επικαλεστεί λόγους υγείας; Κι όμως, τώρα τον βλέπουμε μια χαρά, να τα δίνει όλα στην ίντριγκα. Ο ίδιος φαίνεται πως έχει εθιστεί στα χοντροκομμένα πολιτικά ψέματα έναντι των συνεργατών του. Απόδειξη η ανάκληση της παραίτησής του από τον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή –όπως είπε– άκουσε τη φωνή της βάσης, η οποία βέβαια ουδέποτε ακούστηκε. Ο τύπος συμπεριφέρεται σαν δικτατορίσκος, αντιγράφοντας τον Α. Παπανδρέου. Πόσο όμως θα μπορέσει να σταθεί με τέτοια συμπεριφορά σε ένα κόμμα όπως ο ΣΥΝ; Οσο θα τους φέρνει «νούμερα», δηλαδή δημοσκοπικά ποσοστά. Ν’ αλλάξει συνήθεια, πάντως, και να λειτουργήσει συλλογικά, αποκλείεται.
♦ Παραμυθάκια
Ρωτήθηκε η Αλ. Παπαρήγα, στη συνέντευξη Τύπου για τη μετανάστευση για την επερχόμενη προβοκάτσια που κατήγγειλε λίγο πριν τις εκλογές. Απάντησε με μια σειρά αοριστίες και μπούρδες, χωρίς να δώσει το παραμικρό στοιχείο. «Οταν έγινε η καταγγελία αυτή –είπε– μιλούσαμε για κάτι που ετοιμάζουν για τις τελευταίες μέρες γιατί η προβοκάτσια είχε αρχίσει από το 2007». Δεν έγινε, όμως, τίποτα τις τελευταίες προεκλογικές μέρες, οπότε έμειναν με την καταγγελία στο χέρι. Στη συνέχεια, η Παπαρήγα είπε το εξής αμίμητο: «Εκπόνησαν τη νέα στρατηγική για να χαθεί 1% αρχικά και άλλο 1% στην πορεία». Ποιοι είναι αυτοί που εκπόνησαν τη «νέα στρατηγική»; Δεν έχουν όνομα; Είναι γενικά και αόριστα κάποιοι «κύκλοι»; Εύκολα μπορεί να πει ο καθένας πως πρόκειται για ένα παραμύθι της ηγεσίας του Περισσού, προκειμένου να ανεβάσει τα ανακλαστικά του κομματικού πατριωτισμού, που δεν περνάει και τις καλύτερες μέρες του.
♦ Βρετανικό τακτ
Το τι έκανε η βρετανική αστυνομία ενάντια στις διαδηλώσεις για τη σύνοδο του G20 είναι γνωστό. Ηταν τόσο το μίσος τους που σκότωσαν έναν 41χρονο εφημεριδοπώλη που γύριζε στο σπίτι του και μετά πήγαν να ρίξουν την ευθύνη στους διαδηλωτές. Στην Αγγλία, όμως, υπάρχει και κοινοβουλευτική παράδοση και κοινοβουλευτική τάξη. Συγκροτήθηκε, λοιπόν, μια Κοινοβουλευτική Επιτροπή για να εξετάσει την τακτική της Μητροπολιτικής Αστυνομίας του Λονδίνου. Η επιτροπή δεν τα βρήκε όλα εντάξει, όμως απεφάνθη πως οι αστυνομικοί που χρησιμοποίησαν… υπερβολική βία το έπραξαν… λόγω απειρίας και ελλιπούς εκπαίδευσης!
♦ Καθαρές κουβέντες
Δεν ξέρουμε αν ο Πάγκαλος το έκανε με δική του πρωτοβουλία ή σε συνεννόηση με τον Παπανδρέου, πάντως ο Τσουκάτος πήρε τη στήριξη που ζητούσε. Με το γνωστό του ύφος ο Πάγκαλος αναρωτήθηκε τι το επιλήψιμο υπάρχει στην υπόθεση. «Εάν του είπαν: πάρε μια σακούλα με λεφτά και πήγαινε στο κόμμα σου, γιατί αυτό είναι παράνομο; Στις εκλογές όλοι παίρνουν λεφτά από όλους και τα πάνε στα κόμματά τους. Γιατί είναι μαύρο χρήμα ένα χρήμα που το παίρνεις από τη SIEMENS;»!!
Οταν ρωτήθηκε σχετικά ο εκπρόσωπος Τύπου Γ. Παπακωνσταντίνου, στην αρχή προσπάθησε να πουλήσει τρελίτσα, δηλώνοντας ότι πρόκειται για λάθος ερμηνεία των δημοσιογράφων και στη συνέχεια περιορίστηκε σε μια ουδέτερη δήλωση: «Υπάρχει μια νομοθεσία την οποία όλοι σεβόμαστε». Τον Πάγκαλο ούτε που διανοήθηκε να τον διαψεύσει.
♦ Mόνος και όχι Μάνος
Πάλι μόνος έμεινε ο Μάνος, καθώς οι δύο πρωτοκλασάτοι συνιδρυτές της «Δράσης» την έκαναν με πλάγια βηματάκια, θέλοντας να διατηρήσουν ελεύθερο το πεδίο για παζάρια με τους μεγάλους του παιχνιδιού και κυρίως με το ΠΑΣΟΚ. Ο Ανδριανόπουλος έστειλε επιστολή στο Μάνο, στην οποία του λέει ότι… διαφέρουν οι προσεγγίσεις τους για την αντιμετώπιση του πολιτικού αδιεξόδου της χώρας. «Οι στόχοι και οι θέσεις της “Δράσης”», αναφέρει ενδεικτικά, «δεν προσδιορίστηκαν με σαφήνεια, δεν κωδικοποιήθηκαν και δεν επικοινωνήθηκαν. Το αποτέλεσμα ήταν η “Δράση” να εξαφανιστεί, αλλά και να συκοφαντηθεί σαν προσπάθεια πολιτών εκτός μάχης να επανέλθουν στην πολιτική σκηνή» (σώπα καλέ, γιατί ήταν κάτι άλλο και δεν το καταλάβαμε;). Ο Μπουτάρης εκτιμά ότι το 0,76% που πήρε η «Δράση» στις ευρωεκλογές δεν προσφέρεται για να συνεχίσει τη λειτουργία της ως κόμμα, και δήλωσε ότι επιστρέφει δριμύτερος στα δημοτικά πράγματα της Θεσσαλονίκης (το ‘χει βάλει αμέτι μουχαμέτι να πάρει το «πράσινο» χρίσμα για τη δημαρχία Θεσσαλονίκης). Τι έμεινε στο Μάνο; Κάτι νεοφιλελεύθεροι που εδώ και χρόνια γυαλίζει το μάτι τους περισσότερο από του Λεβέντη, οι οποίοι πιστεύουν ότι αποτελούν την ελπίδα του έθνους, αλλά κανένας δεν τους καταλαβαίνει!
