♦ Πρόκληση φασιστικού τύπου
Μπορεί ο Μαγγίνας να μην είναι πλέον υπουργός, οι απόψεις που εξέφραζε, όμως, ζουν και βασιλεύουν. Ιδού ένα από τα επιχειρήματα της κυβερνητικής (και όχι μόνο) προπαγάνδας, όπως το εξέφρασε ο τέως υπουργός απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του Α. Αλαβάνου (30.11.07):
«Είμαι βέβαιος ότι, σε κάθε περίπτωση, κανείς δεν είναι θιασώτης του αντικοινωνικού και αντιασφαλιστικού φαινομένου, ο ενεργός εργασιακός χρόνος να είναι μικρότερος από το συνταξιοδοτικό. Να εργάζεται δηλαδή κάποιος 20-25 χρόνια και να συνταξιοδοτείται 30 ή 35 χρόνια».
Θα το πούμε ευθέως: αυτή η επιχειρηματολογία είναι καθαρά φασιστικού τύπου. Πρώτο, διότι στηρίζεται σε ένα ψεύδος. Σύμφωνα με το ισχύον ασφαλιστικό καθεστώς, οι εργαζόμενοι δε βγαίνουν στη σύνταξη με 20-25 χρόνια δουλειά. Χωρίς όριο ηλικίας, έβγαινες παλιά με 35 χρόνια δουλειάς και μετά αυτή η προϋπόθεση πήγε στα 35. Οι άλλες περιπτώσεις πρόωρης συνταξιοδότησης γίνονται με μείωση της σύνταξης.
Υπάρχουν, βέβαια, περιπτώσεις που ανήκουν σ’ αυτό που περιγράφει ο Μαγγίνας. Μόνο που δεν αφορούν εργαζόμενους, αλλά τις κατασταλτικές δυνάμεις του αστικού κράτους (στρατιωτικοί, αστυνομικοί). Αυτοί παίρνουν συντάξεις νεότατοι και μετά πιάνουν δουλειά ως στελέχη του κατασταλτικού μηχανισμού των καπιταλιστικών επιχειρήσεων.
Υπάρχει και το πιο κραυγαλέο απ’ όλα τα παραδείγματα, αυτό των βουλευτών. Με 4 χρόνια βουλευτικής θητείας παίρνουν σύνταξη! Συνταξάρα…
Είναι φασιστικού τύπου γιατί, δεύτερο, αντιστρέφει την κοινωνική πραγματικότητα. Θέλει να μας κάνει να μη βλέπουμε τον κοινωνικό πλούτο που συσσωρεύεται γύρω μας, προϊόν της εργασίας των εργατών και όλων των εργαζόμενων και την προκλητική νομή και κατασπατάλησή του από τη μπουρζουαζία και το κάθε είδους υπηρετικό της προσωπικό (πολιτικούς, μεγαλοδημοσιογράφους, επίσημους διασκεδαστές, υψηλούς κρατικούς παράγοντες κ.ά.). Αυτή είναι αντικοινωνική συμπεριφορά και όχι η απαίτηση των εργαζόμενων να εργάζονται λιγότερο (έχει στοιχειώσει το 8ωρο, που πλέον δε φτάνει για να ζήσει μια εργατική οικογένεια) και να βγαίνουν νωρίτερα στη σύνταξη, για να μπορέσουν να απολαύσουν εκτός εργασιακής δουλείας ένα μικρό μέρος από τον κοινωνικό πλούτο που με τη δουλειά τους δημιούργησαν.
♦ Μαύρη αντίδραση
«Θέση συντήρησης» χαρακτήρισε θρασύτατα ο Καραμανλής το ΟΧΙ στην ασφαλιστική μεταρρύθμισή ΤΟΥ. Οι εργαζόμενοι, όμως, δε λένε «όχι στη μεταρρύθμιση» έτσι γενικά και αόριστα. Λένε όχι στην αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, σε μια ακόμη αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση Καραμανλή. Οι εργαζόμενοι λένε ΝΑΙ σε μια μεταρρύθμιση που θα προστατεύει και θα διευρύνει τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα, που θα προστατεύει όσα απέμειναν από τις απανωτές αντιασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις, θα καταργεί όλες τις αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις και θα κάνει πράξη αιτήματα που χρονίζουν. Τα προπαγανδιστικά παιχνιδάκια, σύμφωνα με τα οποία όποιος λέει ΟΧΙ είναι φορέας συντήρησης, ενώ όποιος λέει ΝΑΙ σε αντιλαϊκά μέτρα είναι φορέας προόδου, ας πάει να τα παίξει αλλού ο δάμαλος. Το μόνο που πιστοποιεί μ’ αυτές τις παπάρες είναι πως ο ίδιος ανήκει όχι απλά στη συντήρηση, αλλά στη μαύρη αντίδραση.
♦ Μοντέρνα λαμόγια
Ακόμα και ο υφυπουργός Π. Δούκας αναγκάστηκε να παραδεχτεί πως για πολλές από τις ΜΚΟ υπάρχει μια κατάσταση «που είναι πίσω από το παραβάν» και να ανακοινώσει πως οι 486, που είναι σήμερα οι χρηματοδοτούμενες από το κράτος ΜΚΟ, την επόμενη χρονιά θα μειωθούν στις 35. Η κυβέρνηση, βέβαια, θέλει να «μαζέψει» λίγο την κατάσταση γιατί πολλαπλασιάστηκαν δραματικά τα λαμόγια που απομυζούν κρατικό χρήμα. Πρέπει να υπάρξει συγκεντροποίηση στο χώρο, για να ελέγχονται καλύτερα τα πράγματα. Δεν θα τα βάλει, για παράδειγμα, με την «Αλληλεγγύη» της Εκκλησίας, από τα Ταμεία της οποίας περνούν εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο, χώρια η επισιτιστική βοήθεια προς τρίτες χώρες. Εμείς, όμως, οφείλουμε να έχουμε ανοιχτό μέτωπο ενάντια στα κάθε είδους λαμόγια, που αυτοχαρακτηρίζονται με προκλητικό τρόπο «μη κυβερνητικές οργανώσεις» και βγάζουν το παντεσπάνι τους με κρατικό χρήμα. Τι είδους ανεξαρτησία μπορεί να έχει μια οργάνωση που χρηματοδοτείται από το κράτος;
ΥΓ1: Ξέρετε πόσα μέλη έχει η WWF Ελλάς 5.500. Τεράστιος αριθμός. Ξέρετε πόσα απ’ αυτά τα μέλη έχουν δικαίωμα ψήφου; Μόνο τα 10 μέλη του ΔΣ!
ΥΓ2: Ξέρετε πόσες ΜΚΟ δημοσιεύουν ισολογισμούς; Ελάχιστες. Οι περισσότερες αποφεύγουν συστηματικά να δημοσιοποιούν οικονομικά δεδομένα, επικαλούμενες το καταστατικό τους. Το κρατικό παραδάκι το εισπράττουν, όμως.
♦ Γενιτσαρισμός
Αραβας είναι ο νέος πρέσβης του Ισραήλ στην Αθήνα. Αραβας δηλώνει και όχι Παλαιστίνιος, διότι η συγκεκριμένη εθνική ταυτότητα είναι απαγορευμένη στο σιωνιστικό κράτος το οποίο υπηρετεί. Ο γενίτσαρος αυτός, λοιπόν, εκμεταλλευόμενος το ότι δεν είναι εβραίος, προσπαθεί να εμφανιστεί ως κήρυκας της «σωφροσύνης» (συνέντευξη στην «Ελευθεροτυπία», 15.12.07). Ιδού δείγμα λαμπρό της σωφροσύνης που κηρύσσει με άψογο γενιτσαρικό στυλ: «Αν το όνειρο είναι να επιστρέψουμε στα σύνορα του 1948, αποκλείεται. Αν το όνειρο είναι να επιστρέψουν όλοι οι πρόσφυγες, αποκλείεται. Αν το όνειρο είναι να καταστραφούν όλοι οι (εβραϊκοί) οικισμοί και να απομακρυνθούν, αποκλείεται»! Ωραίος συμβιβασμός. Οι Παλαιστίνιοι να παραιτηθούν από τα πάντα (ακόμα και από το δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων στις εστίες τους) και οι Σιωνιστές από τίποτα. Ακόμα και για την Ιερουσαλήμ, το καθεστώς της οποίας υποτίθεται ότι συζητά, δεν παραλείπει να τονίσει: «Η Ιερουσαλήμ είναι ενιαία στο μυαλό και στην καρδιά των Ισραηλινών. Θα ήθελαν όμως να βρουν μια λύση που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές». Πώς να βρεθεί μια τέτοια λύση, όταν οι Σιωνιστές έχουν την Ιερουσαλήμ «ενιαία στην καρδιά και το μυαλό», δηλαδή υπό τη δική τους κατοχή;
♦ Βασιλικότερος όλων
Καμιά ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν τολμά να θέσει τη νέα ευρωπαϊκή «μεταρρυθμιστική συνθήκη» (καμουφλαρισμένο ευρωσύνταγμα) σε δημοψήφισμα. Φοβούνται επανάληψη του κάζου Γαλλίας και Ολλανδίας. Σεμνά και ταπεινά (τουτέστιν στα μουλωχτά) θα ψηφίσουν τη συνθήκη στα κοινοβούλια, όπου οι πλειοψηφίες είναι δεδομένες. Πρώτος και καλύτερος ο Καραμανλής έσπευσε από τη Λισαβόνα να διακηρύξει πως η Ελλάδα είναι πανέτοιμη να εγκρίνει την ευρωσυνθήκη στο κοινοβούλιό της. Ισως επιδιώξει να πάρει και την πρωτιά της ευρωξεφτίλας. Ινα πληρωθεί το υπό του Μαρξ ρηθέν: και η πιο δημοκρατική κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν είναι παρά δικτατορία της αστικής τάξης.
♦ Παπαγαλάκια
Ολες οι εφημερίδες, γαλάζιας ή πράσινης απόχρωσης, μιλούσαν με τα ίδια λόγια για την επικείμενη συνάντηση Πούτιν-Καραμανλή στο Λονδίνο, δυο μέρες πριν αυτή πραγματοποιηθεί: η καλή προσωπική χημεία των δύο ηγετών. Είναι τόσο… δυνατή αυτή η χημεία, που την «μυρίστηκαν» ταυτόχρονα όλοι οι δημοσιογράφοι; ‘Η μήπως αυτό τους ζήτησε να γράψουν ένας ψηλός, ωραίος, πρώην δημοσιογράφος και νυν υπουργός προπαγάνδας;
Περιττεύει, βέβαια, να πούμε ότι στις διακρατικές σχέσεις εκείνο που καθορίζει τα πάντα είναι το συμφέρον των δυο πλευρών και ο συσχετισμός δύναμης. Οι καλές προσωπικές σχέσεις μόνο σε λεπτομέρειες μπορούν να παίξουν ρόλο. Πέραν αυτής της γενικής αλήθειας, δε μπορούμε να φανταστούμε τον Πούτιν φίλο του Καραμανλή. Ομως, η προπαγάνδα του Μαξίμου έχει ανάγκη να παρουσιάσει τον δάμαλο ως… ηγέτη παγκόσμιας εμβέλειας, που έχει γοητεύσει ακόμα και τον αγέλαστο Πούτιν.
► Ενα από τα σύντομα πολιτικά ανέκδοτα των ημερών: ο Κυριάκος στη θέση του Μαγγίνα. Σιγά που θα άφηνε ο Μητσοτάκης τον κανακάρη του, για τον οποίο τόσα όνειρα τρέφει, να «ψηθεί» στην «ηλεκτρική καρέκλα» του συγκεκριμένου υπουργείου.
♦ Αλήθειες με θάρρος
«Οσο καιρό ασχολούνται οι Αραβες του πετρελαίου με τα κέρδη τους, τα παιδιά της Γάζας που πολιορκούνται, ασχολούνται με τη συνέχιση της ζωής. Ως γνήσιοι αρχαίοι Φιλισταίοι, θαρραλέοι, πεισματάρηδες, σκληροί πολεμιστές, δεν το βάζουν κάτω, γιατί απέδειξαν πως αγαπάνε τη ζωή περισσότερο από τον θάνατο. Από τα παιδιά της Γάζας μάθαμε τον φαρισαϊσμό και τον φασισμό των μετριοπαθών. Κάτω από τη συνοριακή γραμμή μεταξύ Γάζας και Αιγύπτου, έφτιαξαν την δημοκρατία των τούνελ. Κατά μήκους της γραμμής έσκαψαν και έφτιαξαν 150 τούνελ. Από εκεί περνάνε στη Γάζα τρόφιμα, χρήματα, φάρμακα και όπλα. Τα όπλα τους δεν αποτελούν ούτε το 0,5% των όπλων που διαθέτει το Ισραήλ. Και όμως, με το 0,5% νίκησαν τον ισχυρότερο στρατό στη Μέση Ανατολή. Ναι, η Γάζα είναι η μοναδική παλαιστινιακή περιοχή που νίκησε τον ισραηλινό στρατό. Τα παιδιά της Γάζας ανάγκασαν τον Σαρόν να μαζέψει όλους τους εποίκους του από τη γη τους. Η μοναδική περιοχή που πέταξε έξω την κλίκα της διαφθοράς που την εξουσίαζε εκ μέρους του Αμπάς. Γι’ αυτό την τιμωρούν. Επειδή δεν μπορούν να τη νικήσουν στρατιωτικά οι Ισραηλινοί. Επειδή δεν μπορεί να τη νικήσει πολιτικά ο Αμπάς».
Ο Νασίμ Αλατράς στην «Ελευθεροτυπία», (15.12.2007).
♦ Αθλιότητα εις διπλούν
Από την προηγούμενη εβδομάδα σημειώναμε ότι ο Β. Μαγγίνας είχε πάρει τη μορφή του αποδιοπομπαίου τράγου και όδευε προς σφαγή, προκειμένου να μείνουν στο απυρόβλητο ο Καραμανλής με τον Αλογοσκούφη και να διασώσει η κυβέρνηση την αντιασφαλιστική επίθεση, τροποποιώντας την πολεμική της τακτική. Δεν παραλείψαμε, όμως, να σημειώσουμε και την αθλιότητα του τέως υπουργού Εργασίας, που λες και απευθυνόταν σε ηλίθιους επιστράτευσε εκείνα τα γελοία (και προκλητικά συνάμα), περί «φιλοξενούμενης» οικογένειας Ινδών, τους οποίους περίπου περιμάζεψε από το δρόμο, γιατί αντιμετώπιζαν δυσκολίες εξεύρεσης στέγης στην περιοχή του Κορωπίου.
Μια μέρα πριν ο Καραμανλής του δείξει την πόρτα της εξόδου, ο Β. Μαγγίνας εξέδωσε νέα ανακοίνωση, για τις νέες αποκαλύψεις που αφορούσαν τον τρόπο με τον οποίο έχτισε τη βίλα στο κτήμα του στο Κορωπί. Ενώ ήξερε πολύ καλά ότι την είχε χτίσει με άδεια… αναψυκτηρίου, αυτός επέλεξε να δηλώσει ότι «είναι καθ’ όλα νόμιμη και έχουν καταβληθεί όλα τα σχετικά τέλη που προβλέπονται από την πολεοδομική νομοθεσία» και να υπαινιχτεί πως ό,τι γράφεται συνιστά παραπληροφόρηση. Ιδού πως έκλεισε αυτή τη δεύτερη ανακοίνωσή του: «Επαναλαμβάνω ότι τους λόγους που προκαλούν τις δημοσιογραφικές αυτές “αποκαλύψεις”, δεν επιθυμώ να τις σχολιάσω. Η Ελληνική Κοινωνία μπορεί και να αντιληφθεί και να κρίνει»!
Ηταν η ύστατη προσπάθειά του να κρατηθεί στην καρέκλα του υπουργού. Πλην όμως, το επιτελείο του Μαξίμου αυτή τη φορά αποφάσισε διαφορετικά. Ο Μαγγίνας εκδιώχτηκε με την αθλιότητα να τον έχει περιλούσει ολόκληρο. Η ευκαιρία για μια «ηρωική έξοδο» για λόγους ευθιξίας ούτε που του πέρασε από το μυαλό.
♦ Σε άψογα ελληνικά…
Βαρυσήμαντη πολιτική δήλωση έκανε η υπουργός «Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας» κ. Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, μετά την ορκωμοσία της στο Προεδρικό Μέγαρο. Διαβάστε την με ιδιαίτερη προσοχή, παρακαλούμε:
«Με υπευθυνότητα και ευαισθησία προχωρούμε για ένα δίκαιο και βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα χωρίς καθυστερήσεις, ένα σύστημα που το οφείλουμε στους εργαζόμενους και στις επόμενες γενιές πάντοτε στα πλαίσια των Κυβερνητικών δεσμεύσεων θα εργαστούμε για την μέγιστη δυνατή συναίνεση και με μόνο αντίπαλο τα προβλήματα».
ΥΓ1: Καλά, η Φάνη δεν ξέρει πότε βάζουμε τελεία, κόμμα και τα λοιπά. Το Γραφείο Τύπου γιατί την εκθέτει έτσι;
ΥΓ2: Ακόμα πιο σπαρταριστή είναι η ομιλία που έκανε η Φάνη κατά την τελετή παραλαβής του υπουργείου, αλλά το μέγεθός της είναι απαγορευτικό για αναδημοσίευση.
♦ Ατιμη κοινωνία…
Από ένα e-mail της ΟΤΕΝΕΤ, σαν κι αυτά που χρησιμοποιούν οι κοινοί θνητοί, μας έστειλε ευχετήρια κάρτα η Μαριέττα Γιαννάκου. Δεν μας ξέχασε, για να μην την ξεχάσουμε. Τη λυπηθήκαμε, ρε παιδιά, μέρες που είναι. Και θυμηθήκαμε εκείνη την ατάκα από μια παλιά ελληνική κωμωδία: «Ατιμη κοινωνία, που άλλους τους ρίχνεις από τα ψηλά…».
♦ Γδέρνοντας τους εργαζόμενους
«Η προβληματική παροχή των λεγόμενων “ξενοδοχειακών” υπηρεσιών και η κακή οργάνωση των δημόσιων νοσοκομείων που καταλήγει σε μη έγκαιρη ανταπόκριση στις ανάγκες περίθαλψης και εισαγωγής ασθενών, σε συνδυασμό με την έλλειψη οικονομικού προγραμματισμού και ελέγχου διαχείρισης, είναι τα κύρια προβλήματα της παροχής υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ετήσια επισκόπηση της KANTOR. Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στο χώρο της Υγείας, είναι η συνεχώς αυξανόμενη προτίμηση που δείχνουν οι πολίτες στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος τα τελευταία 10 χρόνια διαδραματίζει ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στο σύστημα υγείας της χώρας.
Η εμφάνιση μεγάλων πολυμετοχικών σχημάτων, τα οποία αντικατέστησαν τις μικρές ιδιωτικές κλινικές και τα οποία έχουν ως κύριο γνώρισμα την ολιγοπωλιακή τους δομή, καταδεικνύει την αξιοσημείωτη δυναμική του κλάδου. Είναι χαρακτηριστικό, ότι το 2006 ο κύκλος εργασιών των εισηγμένων εταιρειών του κλάδου παρουσίασε αύξηση 16,5% και η κερδοφορία 34% αντίστοιχα.
Παράλληλα, σημαντική ενίσχυση την προηγούμενη χρονιά εμφάνισε και ο κλάδος της ιδιωτικής ασφάλισης, με τον κύκλο εργασιών να αυξάνεται κατά 18% και τις στρατηγικές συμμαχίες μεταξύ ασφαλιστικών εταιρειών και ιδιωτών παρόχων υπηρεσιών υγείας να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για νέα ώθηση στον κλάδο των ιδιωτικών ασφαλίσεων στην Ελλάδα…
Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και η δημόσια υγεία συνεχίζουν να αποτελούν τους αδύνατους κρίκους του συστήματος, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, αν και στην Ελλάδα παρατηρείται μία από τις μεγαλύτερες πανευρωπαϊκά αναλογίες γιατρών ανά κάτοικο – γεγονός που σημαίνει ότι η επαρκής στελέχωση των νοσοκομείων είναι εφικτή – η χώρα μας βρίσκεται πολύ χαμηλά σε αναλογία νοσοκομειακών κλινών ανά κατοίκους σε σχέση με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη».
Τα αποσπάσματα είναι από ανακοίνωση της ιδιωτικής επιχείρησης «KANTOR Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ» και δείχνουν με χαρακτηριστικό τρόπο πως η συνεχής εξαθλίωση της δημόσιας (κρατικής) Υγείας ανοίγει ένα τεράστιο επιχειρηματικό πεδίο στους καπιταλιστές του χώρου, που θησαυρίζουν γδέρνοντας τους εργαζόμενους.
♦ Κατασταλτική μανία
Καθυστέρηση στη διεκπεραίωση δικαστικών αποφάσεων, διαπίστωσε ο περιώνυμος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδάς, μιλώντας στη γενική συνέλευση της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Και τι πρότεινε; Οχι αλλαγές στον ποινικό κώδικα, ώστε να μην ποινικοποιούνται τα πάντα και να γεμίζουν με δικογραφίες τα δικαστήρια, αλλά παράταση του ωράριου λειτουργίας των δικαστηρίων μέχρι τις 7 το βράδυ!
Τι άλλο θα μπορούσαμε να περιμένουμε από έναν άνθρωπο που διακρίνεται για το κατασταλτικό του μένος, ενώ ταυτόχρονα γνωρίζει πως τα δικαστήρια είναι και ένας μηχανισμός άγριου χαρατσώματος του λαού, για τις πιο ασήμαντες αιτίες. Αν φιλελευθεροποιηθεί ο ποινικός κώδικας, θα αποσυμφορηθούν δικαστήρια και φυλακές, αλλά το κράτος θα χάσει έσοδα.
ΥΓ: Και απ’ αυτή τη συνέλευση δε μπορούσε να λείψει ο Περισσός, που ζήτησε, διά του βουλευτή Α. Κανταρτζή, «την αύξηση των κονδυλίων για τη Δικαιοσύνη».
♦ «Μη κυβερνητικές» μπίζνες
Από Δελτίο Τύπου του υπουργείου «Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας» πληροφορούμαστε τα εξής ενδιαφέροντα. Η Κομισιόν «προωθεί την ανάληψη υλοποίησης δράσεων αυτοτελώς από τις ΜΚΟ». Σε εφαρμογή, λοιπόν, αυτής της κεντρικής κατεύθυνσης και του σχετικού κανονισμού, αποφασίστηκε από το 2001 ήδη, ότι «σε ειδικές διευθετήσεις με στόχο την παροχή μικρών επιδοτήσεων σε μη κυβερνητικούς οργανισμούς και σε τοπικές συνεργασίες, η Ελλάδα θα διέθετε το 0,5% του συνόλου των πιστώσεων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου σε επιδοτήσεις κοινωνικού επιχειρηματικού κεφαλαίου (πχ στον τομέα της προώθησης των ίσων ευκαιριών για όλους καθώς ειδικότερα και για τα δύο φύλα)». Ετσι, οι ΜΚΟ κλήθηκαν να διαχειριστούν μόνες τους κονδύλια ύψους περίπου 32 εκατ. ευρώ, σε «σχέδια δράσης» που αφορούν «Ενίσχυση της Απασχόλησης ανέργων με την Ενεργό Συμμετοχή των ΜΚΟ»!!!
Εγιναν, λοιπόν, δυο προσκλήσεις ενδιαφέροντος σε δυο κύκλους, έναν το 2006 και έναν το 2007. Στο δεύτερο κύκλο, πάντα σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση, «ο αριθμός των ΜΚΟ που υπέβαλαν αίτηση ήταν ο τριπλάσιος από αυτόν του Α’ κύκλου (περίπου 890 φορείς), ενώ υπήρξε αντιπροσωπευτικότητα, τόσο όσον αφορά στο μέγεθος και το πεδίο δραστηριότητας των συμμετεχόντων φορέων, όσο και στους τομείς παρέμβασης και τις περιφέρειες της Ελλάδας. Ο αριθμός των Σχεδίων Δράσης που υπεβλήθησαν, ξεπέρασε τις 2.330»!!! Το υπουργείο συνέστησε έξι τριμελείς Επιτροπές Ελέγχου Πληρότητας και στη συνέχεια ορίστηκε η Επιτροπή Αξιολόγησης του Διαγωνισμού (το Μάρτη του 2007), η οποία κατέταξε τις προτάσεις που υπέβαλαν οι ΜΚΟ. «Οσες προτάσεις δεν εγκρίθηκαν είχαν χαμηλότερη βαθμολογία από τις εγκεκριμένες», σημειώνει το υπουργείο. Σημειώνει επίσης, ότι «το διατιθέμενο ποσό για τις δράσεις των ΜΚΟ είναι δέσμευση του Επιχειρησιακού Προγράμματος από το 2002. Τα χρήματα αυτά σαφώς και δεν μπορούσαν να διατεθούν σε άλλους σκοπούς».
Πόσο ενισχύθηκε η απασχόληση από τις «δράσεις» για τις οποίες χρηματοδοτήθηκαν με τόσα λεφτά οι «μη κυβερνητικοί» μπίζνεσμεν; Κρατήστε την αναπνοή σας και διαβάστε απνευστί την κατακλείδα της κυβερνητικής ανακοίνωσης: «Οσον αφορά την ενίσχυση της απασχόλησης στον πρώτο κύκλο υλοποίησης επί 500 υλοποιούμενων σχεδίων ήδη απασχολούνται 790 άτομα ( 1,58 άτομα ανά σχέδιο)»!!!
Χρειάζεται μήπως κανένα περαιτέρω σχόλιο για το ρόλο των διάφορων ΜΚΟ, που εμφανίζονται ως αγνοί, ανιδιοτελείς και αδέσμευτοι υπηρέτες του κοινωνικού συνόλου;
