Η δήλωση έγινε από τον ακροδεξιό τηλεπλασιέ-υπουργό Μπουμπούκο, στο πρωινάδικο του ΟΡΕΝ την περασμένη Δευτέρα:
«Δε νομίζω ότι υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μεταξύ του κ. Τσίπρα και του κ. Σαμαρά, ο αγαπημένος της κ. Μέρκελ ήταν ο κ. Τσίπρας. Ο Σαμαράς δεν έκανε τα χατίρια της Μέρκελ. Ο Σαμαράς ως πρωθυπουργός είπε όχι στην Μέρκελ για το Υπερταμείο και το συμβιβασμό με τα Σκόπια. Αυτά που δεν έδωσε ο κ. Σαμαράς τα έδωσε ο κ. Τσίπρας. Και αυτό εξηγεί τους λόγους που η κ. Μέρκελ έριξε τότε την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά. Εάν είχε ολοκληρώσει τη θητεία του ο Σαμαράς η εξέλιξη θα ήταν πολύ διαφορετική».
Εντάξει, το ξέρουμε ότι ως ακροδεξιός είναι ευνοούμενος του Σαμαρά. Του χρωστάει, άλλωστε, την υπουργοποίησή του (αφού προηγουμένως πούλησε τον άνθρωπο που τον έκανε «νοματαίο», τον Καρατζαφέρη). Αισθάνεται την ανάγκη να υπερασπιστεί τον Σαμαρά και τις μπούρδες του. Πώς όμως του ξέφυγε η κουβέντα ότι η Μέρκελ «έριξε τότε την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά»; Υποτίθεται ότι στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις ανεβοκατεβαίνουν με εκλογές. Δεν τις ρίχνει ή ανεβάζει η Μέρκελ. Οταν ένας υπουργός λέει μια τέτοια κουβέντα, ο πρωθυπουργός του δείχνει την πόρτα της εξόδου, γιατί μπορεί να δημιουργηθεί διπλωματικό επεισόδιο, όταν κατηγορεί την πρωθυπουργό μιας άλλης χώρας ότι έριξε κυβέρνηση στην Ελλάδα. Aσε που είναι εξευτελιστική για τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό, αφού τον παρουσιάζει ως μαριονέτα μιας ξένης κυβέρνησης, η οποία μπορεί ανά πάσα στιγμή να τον αποσύρει από τη σκηνή.
Εντάξει, όλοι τον ξέρουν τον ακροδεξιό τηλεπλασιέ με τις τσιρίδες και κανένας δεν θα του δώσει σημασία. Πρωτίστως οι Γερμανοί, μπροστά στους οποίους τόσες κωλοτούμπες έχει κάνει. Ομως, με την ακράτεια και τη λογοδιάρροιά του μας αποκάλυψε την ξενοδουλεία και την οσφυοκαμψία που χαρακτηρίζει το ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα. Θεωρούν ότι αντλούν την εξουσία από τους ιμπεριαλιστές ηγέτες, οι οποίοι είτε τους ανεβάζουν στην κυβέρνηση είτε τους ρίχνουν.
Ξεδιάντροποι
Πίσω από μια κατά πλειοψηφία απόφαση Τμήματος του Νομικού Συμβούλιου του Κράτους προσπαθεί να κρυφτεί ο Σταϊκούρας, μετά την αποκάλυψη ότι το ελληνικό δημόσιο άσκησε έφεση κατά της πρωτόδικης δικαστικής απόφασης, η οποία του επιβάλλει να αποζημιώσει την οικογένεια μαθητή που σκοτώθηκε το 2017 από σφαίρα στο προαύλιο δημοτικού σχολείου στο Μενίδι.
«Το αρμόδιο Τμήμα του ΝΣΚ», γράφει ο Σταϊκούρας, «επιληφθέν, κατά τις σχετικές διατάξεις, του ζητήματος της αίτησης εξώδικης συμβιβαστικής επίλυσης της εκκρεμούς δικαστικής διαφοράς και παραίτησης ή μη από την ασκηθείσα στις 22-06-2020 έφεση του Ελληνικού Δημοσίου κατά της πρωτόδικης απόφασης γνωμοδότησε, κατά πλειοψηφία, ότι δεν συντρέχει λόγος παραίτησης από αυτή, για λόγους που αφορούν στην ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων νόμου που διέπουν την υπόθεση. Η γνώμη αυτή του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους δεσμεύει τον Υπουργό κατά τρόπο που δεν καταλείπει σε αυτόν την δυνατότητα να αποφασίσει διαφορετικά».
Λέει ψέματα. Ο υπουργός δεν δεσμεύεται από τις γνωμοδοτήσεις του ΝΣΚ. Είτε τις κάνει αποδεκτές είτε όχι.
Συνεχίζει ο Σταϊκούρας: «Σε μια ύστατη προσπάθεια οριστικής περαίωσης της υπόθεσης και αποφυγής περαιτέρω δικαστικών διενέξεων με την οικογένεια, ο Υπουργός Οικονομικών παραπέμπει την υπόθεση στην Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, προκειμένου αυτή να επανεξετασθεί. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών επιδεικνύει τη μέγιστη δυνατή κοινωνική ευαισθησία, σεβόμενη το κράτος δικαίου».
Γιατί δεν παρέπεμψε την υπόθεση στην Ολομέλεια του ΝΣΚ αμέσως μόλις εκδόθηκε η γνωμοδότηση του Τμήματος; Γιατί το έκανε μόνο όταν δημιουργήθηκε δημοσιογραφικός θόρυβος; Η ίδια η στάση του προδίδει τον Σταϊκούρα.
Το μήνυμα του κλόουν
Εντάξει, ο τύπος γουστάρει να παριστάνει τον κλόουν. Μην μας πείτε ότι δεν υπήρχε μια αθλητική φανέλα, ένα φουτεράκι, κάτι τέλος πάντων να φορέσει για να κάνει τζόκινγκ. Απλά έβαλε το καλό λευκό πουκάμισο πάνω και την αθλητική σωβράκα κάτω ξέροντας ότι μόνο έτσι θα σχολιαστεί. Γιατί η εικόνα ενός αστού πολιτικού να κάνει τζόκινγκ δεν είναι είδηση, ενός το κλοουνίστικο ντύσιμο στο τζόκινγκ γίνεται είδηση (όπως και έγινε). Θα μπορούσε, βέβαια, το καραγκιοζιλίκι να εκληφθεί και ως αποστολή μηνύματος: «Δε χρειαζόμαστε βενζίνη και αυτοκίνητο, μπορούμε να το κόψουμε τρέχοντας»…
Πώς έλεγε ο δάμαλος «σεμνά και ταπεινά»; Καμία σχέση…
«Οπως και εγώ σαν πρώτη γυναίκα Πρόεδρος είμαι πρότυπο για τα κορίτσια, κι εσείς είστε πρότυπα για τα νέα παιδιά που έχουν τις φωτογραφίες στο δωμάτιο σας. Είναι βάρος αλλά είναι και σημαντικό κι εσείς το δηλώνετε με το ήθος και την παρουσία σας. Με την αγάπη για την πατρίδα και την οικογένεια σας και την προσφορά σας σε όσους έχουν ανάγκη».
Ακούς τι λες, κυρία Σακελλαροπούλου; Είναι βέβαιο πως κάποια παιδιά, κυρίως αυτά που γουστάρουν το μπάσκετ, θα βάλουν αφίσες με τους Αντετοκούνμπους στα δωμάτιά τους. Εσύ από πού κι ως πού έγινες πρότυπο για τα κορίτσια; Παίζεις μπάσκετ ή άλλο άθλημα; Τραγουδάς; Χορεύεις; Γιατί τέτοιες αφίσες βάζουν στα δωμάτια οι έφηβοι, όχι «πουρά» της αστικής πολιτικής. Οσοι, δε, βάζουν αφίσες με πολιτικά πρόσωπα έχουν άλλα πρότυπα. Από Μαρξ μέχρι Τσε και τα συναφή.
Και για ποιο λόγο να αποτελέσει πρότυπο η Σακελλαροπούλου; Επειδή παριστάνει τη γλάστρα του Μητσοτάκη και των υπουργών της; ‘Η για τη δικαστική της διαδρομή; Πόσο σύνηθες είναι να διορίζεται κάποιος/α στο ΣτΕ, τέσσερα μόλις χρόνια μετά την αποφοίτησή του; Αμα έχεις πατέρα ανώτατο δικαστή, ξεπερνιέται το… ασύνηθες. Πάντως, απότι είδαμε στο βιογραφικό της Σακελλαροπούλου στην ιστοσελίδα της Προεδρίας, ως προς τις σπουδές αναφέρεται μόνο το πτυχίο της Νομικής του ΕΚΠΑ. Το σημειώνουμε γιατί παλαιότερα είχαμε και τα εξής: «Στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής της άδειας (1989-1990), παρακολούθησε μαθήματα συνταγματικού και διοικητικού δικαίου μεταπτυχιακού επιπέδου, στο Πανεπιστήμιο Paris II». Πήρε εκπαιδευτική άδεια (όντας πάρεδρος του ΣτΕ), αλλά μεταπτυχιακό τίτλο δεν πήρε. Το Παρίσι έχει… πιο ενδιαφέροντα πράγματα, αν έχεις λεφτά να τα απολαύσεις.
Αμέτι μοχαμέτι…
Καλά, η φωτογραφία δε χρειάζεται σχολιασμό. «Μιλάει» μόνη της. Σπαρταριστά. Αφού στα εγκαίνια του Λούβρου την «τάπωσαν» ο Κούλης με τη Μαρέβα και την ανάγκασαν να παραστήσει τον Μητσάρα για να έχει ένα photo opportunity σε μια γωνιά με το ζεύγος Μακρόν, απευθύνθηκε στο Συγκρότημα Μαρινάκη, με παραγγελία ένα κυριακάτικο αφιέρωμα, στο οποίο η είδηση είναι ότι… θέλει να τη φωνάζουν «Γιάννα». Αμ δε! Δεν αρκούν τα λεφτά για να το πετύχεις αυτό. Χρειάζονται και άλλα… προσόντα τα οποία δε διαθέτει. Η Μερκούρη, ας πούμε, ήταν σκέτη Μελίνα προτού μπει στην πολιτική. Και ο Παπανδρέου ήταν σκέτος Ανδρέας από τα προχουντικά χρόνια, για να αντιδιαστέλλεται από τον πατέρα του Γεώργιο. Mπορεί η Αγγελοπουλίνα να το έχει βάλει αμέτι μοχαμέτι να γίνει… εθνική ηγέτις, ας θυμούνται όμως οι image makers της ότι η Μερκούρη, ας πούμε, ποτέ δε θα ποζάριζε μ’ αυτόν τον τρόπο. Ούτε η Βουγιουκλάκη. Εκτός αν δεν τους ακούει ούτε αυτούς.
