♦ Συνεπής στις προσταγές του πολιτικού μάρκετινγκ, ο Τσίπρας πήρε μαζί του το βράδυ της Κυριακής τον Γλέζο και τον ανέβασε στην εξέδρα των Προπυλαίων, όπως ακριβώς κάνουν οι παπάδες όταν λιτανεύ-ουν τις εικόνες. Τον επικαλέστηκε, μάλιστα, αναφέροντας ότι αυτός έζησε και την εκλογική νίκη του 1958, όταν η ΕΔΑ πήρε 25% και βγήκε αξιωματική αντιπολίτευση. Πέρα από το ιερόσυλο της σύγκρισης (τι σχέση έχει ο ΣΥΡΙΖΑ του 2012 με την ΕΔΑ του 1958;), βρήκε και λάθος πρόσωπο για να κάνει τον παραλληλισμό ο Τσίπρας. Το 1958 ο Γλέζος ήταν φυλακή, το 1959 καταδικάστηκε για κατασκοπία και αποφυλακίστηκε το 1962. Οσες φορές εκλέχτηκε βουλευτής από το 1951 μέχρι το 1961, στα έδρανα της Βουλής δεν κάθησε. Ηταν ή εξορία ή φυλακή. Ξέρετε πότε κάθησε στα βουλευτικά έδρανα; Το 1981 και το 1985, όταν εκλέχτηκε με το ΠΑΣΟΚ, που είχε πάρει 48% και 46%, αντίστοιχα! Και το 1984 έγινε και ευρωβουλευτής, πάλι με το ΠΑΣΟΚ. Μπορεί ο Τσίπρας να προσπάθησε να τα σβήσει αυτά, αλλά –δυστυχώς γι’ αυτόν– δε σβήνονται.
♦ Μονοκούκι τους πήγε στη ΔΗΜΑΡ τους ψηφοφόρους της τουρκικής μειονότητας που ελέγχει ο Ιλχάν Αχμέτ. Από 2.663 ψήφους και 3,87% η ΔΗΜΑΡ βρέθηκε με 12.283 ψήφους και 17,74%. Ο Ιλχάν Αχμέτ, όμως, δεν εκλέχτηκε βουλευτής, λόγω του εκλογικού νόμου που «κάνει βόλτες» τις έδρες των μικρότερων κομμάτων. Θα λέγαμε «έγκλημα και τιμωρία», όμως τιμωρία υπήρξε μόνο για τον υποψήφιο που ήταν βουλευτής της ΝΔ, πήγε με το κόμμα της Μπακογιάννη και όταν αυτή επέστρεψε στη ΝΔ, έκλεισε συμφωνία με τη ΔΗΜΑΡ, πουλώντας στον Κουβέλη τις προσωπικές ψήφους που διαθέτει. Αντίθετα, ο Κουβέλης βγήκε διπλά κερδισμένος: και δέκα χιλιάδες ψηφαλάκια προσέθεσε στο σακί του (2,5% της συνολικής εκλογικής του δύναμης) και τον πολιτικά «επικίνδυνο» Ιλχάν Αχμέτ ξεφορτώθηκε.
♦ «Νομίζω ότι χωρίς καμιά διάθεση παρέμβασης, όλους μας ενδιαφέρουν οι πολιτικές συζητήσεις και το μέλλον του ΚΚΕ, νομίζω ότι είναι επιβεβλημένη μια συζήτηση σ’ αυτόν το χώρο γύρω από τα προβλήματα της στρατηγικής. Εάν τελικά ένας οργανωτισμός και μια στρατηγική η οποία αρνείται να αναγνώσει την πραγματικότητα και να κατανοήσει τα άμεσα αιτήματα που η ίδια θέτει, μπορεί τελικά να παραμείνει ίδια μετά απ’ αυτό το αποτέλεσμα ή θα πρέπει να συζητηθούν πλευρές της. Πρωτίστως αυτό αφορά τα μέλη και τους φίλους του ΚΚΕ», δήλωσε στο κομματικό ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ ο Σκουρλέτης, την περασμένη Δευτέρα. Δηλαδή, αν είχε… διάθεση παρέμβασης, τι θα έλεγε, «ξηλώστε την Παπαρήγα»; Οχι πως μας ενδιαφέρει ο καυγάς Περισσού-ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ορισμένοι ΣΥΡΙΖΑίοι, κυρίως οι περί τον Τσίπρα, έχουν καβαλήσει πολύ μακριά καλάμια. Είναι τόση η αλαζονεία τους που δεν καταλαβαίνουν ότι με τέτοιες χοντροκομμένες παρεμβάσεις περισσότερο διευκολύνουν παρά δυσκολεύουν την ηγεσία του Περισσού να ελέγξει την κατάσταση με κραυγές κομματικού πατριωτισμού.
