Κεντρικό βασικό πρόβλημα δικό μας είναι η συστηματική και επίμονη δημιουργία και οργάνωση μπολσεβίκικου κόμματος μαζών, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. (Α. Χαϊτάς, 1927 στο Α. Ντεμπόρεν: «Ο Λένιν Φιλόσοφος», έκδοση Ακαδημαϊκών, 1927)
Καταρ-αμένες επενδύσεις
Τσάμπα οι καταδικαστικές απαντήσεις για τους γκρούβαλους
(βλ. MARFIN) το Μάη, έτσι δεν είναι;
(βλ. MARFIN) το Μάη, έτσι δεν είναι;
Οποιος είναι στη Βουλή, είναι μεγάλη λέρα – να ρίξουμε στο μπουρδέλο μια μπετονιέρα! (Irish ways)
«Θα ταν 13-14 χρονών ο Αντρέας όταν μια μέρα με ρώτησε: Τι κάνατε τον καιρό των ναζί εσύ κι ο πατέρας; Τι ρωτάς, αφού ξέρεις – του είπα. Ο πατέρας σου σκοτώθηκε στρατιώτης στο ανατολικό μέτωπο. Στο κόμμα τους, πάντως, δεν μπήκαμε. Κάναμε ότι έκαναν όλοι οι Γερμανοί. Τι άλλο μπορούσαμε να κάνουμε; Να αντισταθείτε και να πεθάνετε – μού είπε. Τότε κατάλαβα πως έχανα για πάντα το γιο μου». (Κουίζ: Ποιος ήταν ο Αντρέας;)
♦ Αυτός ο μυστήριος Μπρεχτ: το θέατρο, θάετρο και τη μουσική, μισουκή. (Μικρό όργανο για το θέατρο και Hanus Eisker: Υλικά για μια διαλεκτική της μουσικής, DDR 1973).
♦ Περισσός, σταθερή «αξία»: «Στις 17 Νοέμβρη είχε προκηρύξει στάση εργασίας από τις 12-1 μ.μ. στους τόπους δουλειάς προς τιμήν των νεκρών του Πολυτεχνείου. Στις 18 Νοέμβρη οι ρεβιζιονιστές που ελέγχουν την ομοσπονδία οικοδόμων κάλεσαν σε απεργία τους οικοδόμους Αθήνας-Πειραιά. Πρέπει να αναφέρουμε ότι στις 17 Νοέμβρη στον Περισσό που οικοδομούν τα γραφεία τους οι ρεβιζιονιστές, έκαναν το παν για να μη γίνει η στάση εργασίας που είχε προκηρύξει η ΓΣΕΕ. Ενώ στις 18 Νοέμβρη τη μέρα που οι οικοδόμοι διαδήλωναν ενάντια στην ανεργία στο υπουργείο, οι ρεβιζιονιστές έγιναν απεργοσπάστες στον Περισσό». («Οχτώβρης», Δεκέμβρης 1982, φ.35).
♦ Και κλάαααμα ο Καρζάι.
♦ «Ο Τσέχοφ κοίταγε την ουσία των πραγμάτων και των ανθρώπων. Εμείς απλά τον ακολουθήσαμε. Δε χρειάζεται να κάνουμε διαφήμιση για να έρθει κάποιος στο θέατρο, ούτε να τρέχουμε στις τηλεοράσεις ή να ξοδεύουμε χρήματα για να φτιάξουμε το μύθο του έργου, όπως γίνεται στη Δύση. Ο κόσμος μας έρχεται στις παραστάσεις μας και στον Τσέχοφ με την καρδιά του και όχι κατόπιν πλύσης εγκεφάλου». (Αντολφ Σαπίρο, σκηνοθέτης «Βυσσινόκηπου» Τσέχοφ, Ελευθεροτυπία, 28-9-10).
♦ Ριζοσπάστης, 26-9-10: Περιγραφή της εκλογικής συνεύρεσης του «Κ»Κ Βενεζουέλας με το PSUV του Τσάβες…
♦ «Επ’ αριστερά οι άγγλοι εργατικοί»! ΣΕΚ; Οχι! Γ. Δελαστίκ (ΕΘΝΟΣ, 27-9-2010). Με απίθανη σκέψη (και… σφηνάκια).
♦ Αρι(στερό) Βή(μα) arrivi…;
♦ To βίντεο εκφραστικότατο: αλλά η …εφημερίδα αποφάσισε ότι το ισραηλινό ναυτικό (όχι οι σιωνιστές…) ανέκοψε (χωρίς να κάνει χρήση βίας) την πορεία του σκάφους με τους ειρηνιστές σε διεθνή ύδατα (αυτό δε λέγεται πειρατεία;) – Κ. Τζαβάρα, Ελευθεροτυπία, 29-9-2010.
♦ «Βάφτηκε με αίμα η Αθήνα – Τρεις νεκροί και 15 τραυματίες ο τραγικός απολογισμός της εντυπωσιακής κατά τα άλλα πορείας των ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ και ΠΑΜΕ στο κέντρο της Αθήνας» (ΜΕΤRΟ, 6-5-10, σ.σ. 1 και 3). Αυτά έλεγε η προπαγάνδα τότε. Και έσπευσαν να υπογράψουν οι κάτωθι «δημοκρατικές δυνάμεις»: Συσπ. Αναρχικών, Δίκτυο, Πρωτοβουλία bloggers «όχι στ’ όνομά μας», ΜΑΥΡΗ ΣΗΜΑΙΑ, Αυτόνομο Στέκι, Αντίπνοια, Πρωτοβ. Αναρχ. Αιγάλεω, Θερσίτης, Ρεσάλτο (Κερατσίνι), Συνέλ. Εξεγ. Περάματος, Αγ. Παρέμβαση στη Β’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου, Κοινή Δράση Αλληλεγγύης, Α.Κ. Αθήνας, Απατρις (Ηράκλειο Κρήτης). Κοιτώντας όμως τον Τύπο (και το METRO) της 28-8-10 βλέπουμε που επερρίφθησαν –επίσημα πλέον– οι ευθύνες. (Ή με την αστική προπαγάνδα ή ενάντιά της… Τέταρτος δρόμος δεν υπάρχει…).
♦ Θα συστήναμε σε μηνιάτικη αναρχική εφημερίδα να βρει πρώτα πώς χτίστηκε το μετρό της Μόσχας και να μην μπερδεύει τα πράγματα: Περισσός=ΕΣΣΔ (για τις πίτσες και τις βίρτσες, λέμε, παιδιά…).
♦ Λίγο κρασί (Μπουτάρη), λίγο θάλασσα (Θερμαϊκός) και… τ’ αγόρι μου (τσοντούλα): ένα πλήρες πρόγραμμα Θεσσαλονικιού υποψήφιου… (εμείς τον ονομάζουμε Τσιτσολίνο).
♦ «… με την προσπάθεια για να χυθεί άπλετο φως» (Χ. Παπουτσής σε άπταιστη… διάλεκτο Μένιου). Επί της ουσίας: δεν δικαιούται ο κ. υπουργός για να ομιλεί…
♦ «Επιφυλακτικά καλοδεχούμενες οι αλλαγές… ανατροπές… τολμά η Αννα Διαμαντοπούλου». (Κιούσης στην Ελευθεροτυπία, 28-9-10). Φτάνει, ρε παλληκάρι, το γλύψιμο, μας πήρανε τα σάλια.
♦ Αμα κάνει διπλές εκλογές ο ΓΑΠ θα πάει για πρωθυπουργός ή δήμαρχος;
♦ Ούτε με… σφαίρες: «Τα “ημερολόγια μιας θλιμμένης βασίλισσας” καταγράφουν πώς βιώνει μια γυναίκα τα δεινά του πολέμου, ανεξάρτητα από την εποχή στην οποία ζει και την κοινωνική της θέση» (Χ. Αργυρίου, θέατρο, ΠΟΝΤΙΚΙ/ART, 23-29/9/10). Χάρισμά σας ο Γκόραν. Καλύτερα ο… Ντούσαν.
♦ Σάπιωνς Ληγκ.
Βασίλης
