Γκαζάκια, πολλά γκαζάκια
(Για άλλη μια φορά) Το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι και όχι οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι
Για την πολιτική οργάνωση της εργατικής τάξης χρειάζεται ορατή και αόρατη δουλειά (και όχι «μια ώρα χωρίς πρόγραμμα»)
Το Μεσοπρόθεσμο πέρασε: και τώρα;
Αναζήτηση: όργανο έχασε το δάχτυλό του – ο ευρών αμειφθήσεται
«Ο Δημήτρης Γληνός, που για τριάντα χρόνια σκόρπισε στην ελληνική χώρα το φως της ψυχής του και την αστραπή του μυαλού του, γεννήθηκε στη Σμύρνη στα 1882 από μικροαστική οικογένεια που καταγόταν από την Ανδρο. Στη Σμύρνη έμαθε τα πρώτα γράμματα και συμπλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Από μικρός βρέθηκε στην ανάγκη να εργαστεί κι έτσι πολύ νωρίς γνώρισε τις συγκινήσεις και τις πίκρες της βιοπάλης. Η σχέση του αυτή με τη ζωή έδωσε στο φωτεινό μυαλό του –ένα θαυμάσιο δέχτη για κάθε μήνυμα της πραγματικότητας– την ευκαιρία ν’ αρχίσει μια παράλληλη αποταμίευση σχολικών γνώσεων και προσωπικής εμπειρίας. Ετσι, από την αρχή της συνειδητής ζωής του ο Δ. Γληνός παρουσιάζει ένα βασικό χαρακτηριστικό, που ξεχωρίζει και υψώνει την προσωπικότητά του: δηλ. τη σύνδεση της θεωρητικής γνώσης με την πραχτική δουλειά (ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΘΕΣΗ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ). Η σύνδεση αυτή θα συνοδέψει το Γληνό σ’ όλη του τη ζωή, ως τις τελευταίες στιγμές του, και θα τον αναδείξει ως ένα από τα γονιμότερα πνεύματα της νεοελληνικής ιστορίας»
Κοινοβουλευτικός φασισμός: οι συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής και στο μέλλον) στις εκλογές είναι συνένοχοι!
Πώς απαντάμε στην ένοπλη βία των αστών;
Φυσικά και την προστάτεψε η αστυνομία την κ. Λιάνα
Βασίλης
