Η ζωή είναι ένα δράμα. Σήμερα είσαι εδώ και αύριο πάλι εδώ…
«Εκτίθεμαι στην έκθεση» είναι ο τίτλος του πρώτου σύντομου (συν τόμου) ρεπορτάζ. Με τον πιο αδιάφορο τρόπο των τελευταίων ετών πέρασε και η μέρα του ανέξοδου σουλάτσου συνδικαλιστών και στερημένων από κόσμο επαρχιωτών («υστέρηση πλατιάς κοινωνικοποίησης» την ονομάζει η επιστημονική ομάδα συνεργατών της στήλης) που προσέτρεξαν στη ΔΕΘ κατόπιν εορτής, μετά τα εγκαίνια και μετά την αποχώρηση Σαμαρά… Δεκάδες ναυλωμένα λεωφορεία, γεμάτα… ναυλωμένους για «αγώνες» (βάδην) πρώην παραθεριστές. «Εγκαινιάστηκε η νέα αγωνιστική σεζόν» σύμφωνα με κορυφαία δήλωση του προέδρου της ΓΣΕΕ, ενδεικτική του τι μπορεί να περιμένει κανείς από την εξωνημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. «Βάλτε ένα γκολ να γίνει της put Αννας». Τζάμπα οι καφέδες στο Αρμάνι, παλιά…
«Μάθαινε και τ’ απλούστερα! Γι’ αυτούς που ο καιρός τους ήρθε ποτέ δεν είναι πολύ αργά! Μάθαινε το αβγ, δε σε φτάνει, μα συ να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί! Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις! Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία. Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο! Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή! Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα! Μάθαινε, εξηντάχρονε! Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία. Ψάξε για σχολείο, άστεγε! Προμηθεύσου γνώση, παγωμένε! Πεινασμένε, άρπαξε το βιβλίο: είν’ ένα όπλο. Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία. Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, σύντροφε!» (Bertolt Brecht).
Στο περιθώριο των ημερών (πουστην πραγματικότητα είναι μία και μόνη μακριά μαύρη νύχτα) της ΔΕΘ και με αφορμή τα εγκαίνιά της, ο καταδικασμένος πρώην δήμαρχος της συμβασιλεύουσας δημοσιοποίησε νέα επιστολή από τη φυλακή. Αντιγράφουμε από σχετικό ρεπορτάζ: «Είμαι βέβαιος ότι ο πρωθυπουργός θα ρωτήσει: "Τι κάνει ο Παπαγεωργόπουλος"; "Τι κάνει ο επί 12ετία δήμαρχος της πόλης"; Ασφαλώς θα του πουν ότι είμαι στη φυλακή, αλλά είμαι βέβαιος ότι δεν θα του πουν πώς με έβαλαν στη φυλακή». Στην επιστολή του, μετά την 12ετή κάθειρξη που του επέβαλε το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων για την υπεξαίρεση των 17,9 εκατομμυρίων ευρώ από τα ταμεία του δήμου Θεσσαλονίκης, ο τέως δήμαρχος επαναλαμβάνει πως ήταν το "εξιλαστήριο θύμα". Επιπλέον, υπογραμμίζει πως θα συνεχίσει τον αγώνα του για "μια νέα δίκη", εκφράζοντας την πεποίθηση ότι "αυτή τη φορά θα είναι μια δίκαιη δίκη. Μια δίκη χωρίς σκοπιμότητες. Μια δίκη που θα αποδείξει με πόση ανιδιοτέλεια υπηρέτησα ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης επί δώδεκα συνεχή χρόνια τους συμπολίτες μου και τον τόπο"».
Γκίκα μ’ σε θέλει ο Σαμαράς.
«Χρονολογία της γέννησής μου πιθανόν το 903 π.X. –εξίσου πιθανόν το 903 μ.X. Εσπούδασα ιστορία του παρελθόντος και του μέλλοντος στη σύγχρονη Σχολή του Αγώνα. Επάγγελμά μου: λόγια και λόγια, –τι να ‘κανα; (…) Τέλος, το 3909 κάθισα στο σκαμνί μου να καπνίσω ένα τσιγάρο. Τότε κατάφτασαν οι κόλακες. Με προσκυνούσαν, μου περνούσαν στα δάχτυλα λαμπρά δαχτυλίδια. Οι ανίδεοι δεν ξέραν’ πως τα ‘χα φτιάξει εγώ με τ’ άδεια τους φυσίγγια πού ‘χαν μείνει στους λόφους. Γι’ αυτό ακριβώς, για την ωραία τους άγνοια, τους αντάμειψα πλούσια με αληθινά πετράδια και διπλάσιες κολακείες. Πάντως το μόνο σίγουρο: τόπος της γέννησής μου: η Ακρα Μινώα» (Στοιχεία ταυτότητος – Γιάννης Ρίτσος).
Φωτίστηκε το μυστήριο του εκκωφαντικού ήχου κουδουνιών που ακούστηκε το πρωί της Πέμπτης κι έκτοτε θα ακούγεται σποραδικά σε όλη τη νέα επαρχία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμειακού imperium en imperii. Σύμφωνα με απολύτως διασταυρωμένες (δια Σταύρο με νες) πληροφορίες της στήλης, πρόκειται για 15.000 κουδούνια που καλούν σε χώρους μαζικής συγκέντρωσης μι-κρούς και νεαρούς ανθρώπους. Οι εν λόγω βρίσκονται σε διαδικασία γενετικής τροποποίησης (μετάλλαξης), ώστε να μετατραπούν σε πρόβατα, είδος απαραίτητο για την επιβίωση, αναπαραγωγή και μακροημέρευση του αγίου, ομοούσιου και αδιαίρετου καπιταλισμού. Το φετινό μότο καθησυχασμού των πειραματόζωων και των οικογενειών τους είναι «πρώτα τα πρόβατα», όπως είχε διατυπωθεί παλιότερα από κορυφαία (πάνω) χείλη της παιδιάς.
Μετά τον ανελέητο και μακροχρόνιο βομβαρδισμό για την Αμφίπολη και τον λόφο Καστά (προφανές το αναγραμματισμένο «σκατά»), που δεν λέει να σταματήσει, σκεφτόμαστε να επαναφέρουμε τη στήλη «με μια Περιστέρη στον Κορυδαλλό» ή να κάνουμε μια νέα, του τύπου «ο Ιντιάνα Τζόουνς και το όπιο του λαού». Χωρίς να αμφιβάλλουμε καθόλου για τον αμφίσημο συμβολισμό του αμφίπλευρου μνημείου της αμφισβητούμενης Αμφίπολης, που δεν έγινε αμφίβιο στις πρόσφατες πλημμύρες λόγω αμφίδρομης περιφρούρησης.
Δόξα τω λαώ, που λέει κι ο θεός…
Κοκκινοσκουφίτσα
