Δυο χιλιάδες και εννέα: father τα ‘μαθες τα νέα;
Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Τι έγινε ρε ούπστη μου, ένα μήνα λείψαμε και δεν προλαβαίνουμε να διαβάζουμε και να γράφουμε! Το «σκέφτομαι και γράφω» τείνει να μετατραπεί σε «γράφω απερίσκεπτα και χειμαρρωδώς», αλλά το υπερνικάμε στη σκέψη ότι θα προσδώσουμε επίπλαστη αξία σε ατάλαντους πρωταγωνιστές αυτού του απέραντου, κακότεχνου κουκλοθεάτρου, μυχ’ έσω (το αρχαΐζον τελευταίο διαβάζεται απνευστί). Κάτι πρέπει να γράψουμε όμως –αυτή είναι η άθλια μοίρα μας– για να δικαιολογήσουμε και την εισροή σάκων με ρούβλια, πεσέτες, πετσέτες και πετσετάκια (τα πάλαι ποτέ πεντοχίλιαρα) άτινα εθιμικά χρηματοδοτούν τους κύκλους και τα πολύγωνα της αποσταθεροποίησης, σταθερά.
Πάντως το αστικό βδέλυγμα των ιερών γραφών (προφύτεψαν γι’ αυτό διάφοροι και θα το φυτέψουν διάφοροι άλλοι, κατά τας γραφάς) τείνει να δικαιώσει την αποκάλυψη: «Και είδον αυτό ανεβαίνον εκ της αβύσσου, με δέκα κέρατα κι εφτά κεφάλια, τρώγον με δεκαεφτά σιαγόνας και φτύνον και τα κουκούτσια» λέγουν οι άγραφες γραφές. Τι θα γίνει συντρόφια, πότε θα γραφτεί η συνέχεια, πότε θα γίνει ο διαχωρισμός κράτους – ιστορίας;
Πραγματική κοσμογονία, η οποία δεν είναι φυσικά δυνατό να χωρέσει στη slim line -και με τρία (τα εκατό) λιπαρά– στήλη: στην Αττική ψήνουν φιλέτα και η ομηρική κνίσα αναπέμπεται ανωθρώσκουσα, εμείς τη βγάζουμε με φασολάδα και ρεβίθια κατακαλόκαιρο, στον ΣυΡιζΑ σφάζουν αρνιά και στη ΝΔ μοσχάρια, τα ΒΑΕ ενταφιάζονται, της Πόπης (ποιος Τσουκάτος ρε;) γίνεται όπου κι αν κοιτάξεις! Η Ελλάδα στα κάρβουνα. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά κι άλλα τόσα που δεν χωράνε σε μια μικρή κι ευέλικτη στήλη σαν κι αυτή (είπαμε), λιώνουν και οι παγετώνες στις Αλπεις. Και η Ελβετία επέκτεινε τα σύνορά της κατά 150 μέτρα, «κλέβοντάς» τα από την Ιταλία! Εδώ θα μπορούσαμε να δώσουμε πολλές ιδέες στο γενικό επιτελείο στρατού (το «yes» όπως το λένε), στο ΚυΣΕΑ («kiss ε.α.» όπως το λένε) και στην κυβέρνηση (της ομφαλοσκόπησης όπως τη λένε, για να μην πούμε και τα άλλα), αλλά δεν προτιθέμεθα. Κι αυτό για να μη συμπεριληφθούμε σε καμιά διαρρεύσασα λίστα αμίσθων συμβούλων και χαλάσουμε τα ωραία και βαρύγδουπα ονόματα των αγνών αγωνιστών, με το κακόηχο και αστείο «Κοκκινοσκουφίτσα»…
Οταν θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, θα γνωρίζετε αν και τι αποφάσισε ο κύριος που η χώρα επέλεξε κι εξέλεξε να έχει για πρωθυπουργό, αναφορικά με το θέμα των εκλογών και τον επόμενο πρωθυπουργό που –πάντα!– η χώρα θα επιλέξει και εκλέξει, μέσα από μια πλειάδα σχεδίων και χρωμάτων (αχ, αυτό αφήστε το, λυπάμαι αλλά μας τέλειωσε). Επίσης, θα βρισκόμαστε ενώπιον των ΔΕΘ-οικονομικών εξαγγελιών του, ένα σύστημα παραπλανητικής απολογίας προς τους ανωτέρους που γίνεται μέσα από φαινομενική απεύθυνση στο μη (θέλον να είναι) γνωρίζον πόπολο. Πρόκειται για θέματα που απασχολούν σε θεωρητικό επίπεδο τον θάλλοντα κλάδο της φιλολογίας, ενώ στο σημείο αυτό θ’ αποφασιστεί αν θα περάσουμε και σε πρακτικό επίπεδο, δηλαδή σε ασκήσεις (ass kisses). Πάντως, κακοπροαίρετοι τινές νέοι και μη, προβλέπουν δίκην ΕΜΥ ότι και φέτος θα έχουμε ζεστό χειμώνα, όπως αρμόζει στο μεσογειακό κλίμα της υπέροχης πατρίδος μας.
Λοιπόν, τώρα που παραιτήθηκε ο Μανώλης, πήγε η καρδιά της στήλης στη θέση της, ήτις –με γνώμονα την ανθρώπινη ανατομία– βρίσκεται στο κέντρο και ελαφρώς πιο πάνω από το σημείο που βρισκόμαστε τώρα… Και, αντί για άμισθη σύμβουλος που λέγαμε, δεν σας κρύβω ότι προσανατολίζομαι –ή προσβοριάζομαι, δεν έχει σημασία– να διεκδικήσω μια σημαντικότερη θέση την οποία εποφθαλμιώ και δεν μπορώ να ησυχάσω από τότε που πληροφορήθηκα την ύπαρξή της (διαβάστε και καμιά… μεγάλη εφημερίδα): θα γίνω συντονίστρια (μπορεί και συντονισέξι, τι συντονίσ3, τι συντονισ6;) γρίπης σε σχολείο! Ναι συντρόφια, με γοητεύει η ιδέα να βοηθήσω το ύψιστο παιδαγωγικό έργο της γαλουχίας στα εθνικά ιδανικά του απομονωτισμού, του ανταγωνισμού, του μισανθρωπισμού, του διαίρει και βασίλευε, του βολέματος και των στείρων, μονοδιάστατων «γνώσεων». Θα εκτελώ όσα παιδιά πηγαίνουν κοντά σε άλλα παιδιά, θα απαγορεύω τον συγχρωτισμό, εγώ κι η γρίπη θα κάνουμε όσα δεν κατάφερε να κάνει το AIDS, που τόσα είχε επενδύσει το σύστημα σ’ αυτό και στο μέλλον των ανθρώπινων σχέσεων, της κοινωνικής συνοχής και της ολοκληρωτικής εγκαθίδρυσης του φόβου.
Ναι, η Κοκκινοσκουφίτσα θα γίνει συντονίστρια γρίπης. Κι αργότερα, με το καλό, βλέπουμε και για συντονίστρια πανούκλας, ε βουλευτά μου;
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
