ΑΝΤΙΚΥΝΩΝΙΚΑ

Δυο μέρες πριν τις εκλογές έχει γενέθλια ο δάμαλος και τρεις ο Ρουσόπουλος. Εσείς βρήκατε τι θα τους στείλετε για δώρο;

Ιστορικές μέρες, μέρες ΔΕΘ, μέρες των διεθνώς εκτεθειμένων στην διεθνή έκθεση. Στην πλέον ερωτική πόλη της χώρας (αν ο φραπές είναι αφροδισιακός θα συμφωνήσουμε), κάτι που είναι εμφανές από το πλήθος των κολλητών πολιτών με το πουλί ανά χείρας (κάτι που επεσήμανε προγενέστερα και καλύτερα κι ο ευφυής Γιώργος Στάμκος). Οι πολίτες – πωλητές, που όταν χαμογελάνε, ένα μικρό χελιδόνι φεύγει μέσα από τα άγρια γένια τους. Οριστικά. Αποδράμει το πουλάκι και μένει ο ερωτισμός ως αντίβαρο, ευθυγραμμισμένος με την λαϊκή ρήση περί κερασιών και καλαθιών. Κι αν κάνεις πως διαβάζεις τον τύπο της συμβασιλεύουσας, θα διαπιστώσεις πως πρόκειται για κακέκτυπο του αθηναϊκού. Τι κάνουν εκεί να το κάνουμε κι εμείς; Ούτε στην αντιγραφή δεν τα καταφέρνουν καλά πια τα καρντάσια! Επαρχιωτισμός, συμπλέγματα, ίντριγκες, φωτο-ψωνιστήρι, γκρίνια. Οι πέντε έξοδοι της πόλης (Καραμανλή, Λαγκαδά, Οκτωβρίου, Μοναστηρίου, Περιφερειακή) με τα αρχικά τους δίνουν το στίγμα της καταστολής που οριοθετεί την πόλη: Κλομπ! Από τον καιρό των τρίκυκλων και των Κοτζαμάνηδων, ως τις μέρες ζαρντινιέρας και τις εξωθήσεις από εξώστες, με την ευγενική χορηγία των στίχων του Τάσου Κατσαρού (“Μάρτυρες δεν υπάρχουν πια για τίποτε. Καταργήσαν τα μάτια τους. Τυφλοί!”). Και μέσα στο τρύπιο σκηνικό –ελέω μετρό και οικονομικής τρύπας στον δήμο- ο δάμαλος να επαναλαμβάνει το προ τετραετίας συγγραφέν ποίημα. (Λ)άβε Καίσαρα…
 

Πάμε τώρα να τραγουδήσουμε όλες μαζί τα νέα καλλιτεχνικά πονήματα. “Με το ‘να πόδι στ’ άστρα”! Μας δουλεύει ο πρόξενος που εικονίζεται να πηδάει παράθυρα στα εξώφυλλα και εξώφυλλα στα παράθυρα. Υπάρχουν όμως και οι άλλοι παραγωγικοί έντεχνοι που λανσάρουν τη νέα, φοβερή μόδα: Ο ένας τραγουδάει τα τραγούδια του άλλου! Ναι, ρε παιδιά, αλλάζουν τραγούδια μεταξύ τους! Μερικοί πιο αντιγραφικοί, μετασκευάζουν αφρικανικούς πυρρίχιους και ράθυμα τραγούδια της καλύβας με την καλαμοσκεπή, σαν το “κουτς κουτς” της χοντρής (όχι ρατσιστικά, αλλά με την κακή έννοια).
Αλαλα τα χείλη των ασεβών! Α, ναι: Κάποτε να μάθουμε να κλίνουμε το όνομα Μάνος Ξυδούς στις τέσσερις όλες κι όλες πτώσεις της νεοελληνικής…
 

   Ασχετο: Ολα τα λεφτά η φωτο της Καθημερινής, με τον Alexis pas pas Hellas να ακούει τον απολογούμενο Καραμανλή με τα χέρια στις τσέπες, όρθιος μπροστά στο γραφείο και καταλαμβάνοντας στιβαρά το χώρο, σαν αφεντικό προς τον υπό εθελουσία έξοδο προσωπάρχη! Προς στιγμήν μπερδεύτηκα…
 

Ε, αφού “κάηκαν κάτι δέντρα στην Ολυμπία”, θυμηθήκαμε κι εμείς που “είχε καεί κι ένα αυτοκίνητο στην Αθήνα”…Πάντως, για να ξεμπερδέψω τα λιγοστά μαλλιά από τα πολλά κουβάρια των πυρολόγων – υπουργών, τις φωτιές τις βάζει ο UCK, που από την ονομασία του τεχνηέντως αποκρύπτεται το αρχικό γράμμα “F” (Fire). Τα πλήρη αρχικά του είναι FUCK. Οσο για τα καμένα αμνοερίφια, αυτά που ψήθηκαν στη (νέο)δημοκρατική θράκα του Αυγούστου, ξεπέρασαν κι εκείνα της χούντας κάθε Πάσχα. Η οποία χούντα είχε ως έμ-βλημα τον φοίνικα που ξαναγεννιέται από τις στάχτες του, πράγμα που είναι πιθανό να συμβεί και με την κυβέρνηση την επόμενη Κυριακή, στις τεφροδόχους (κάλπες στα αρχαία) των εκλογών.
Μιας και μιλάμε για τις φωτιές, να ολοκληρώσουμε με το τσιμεντένιο κερασάκι της ανασυγκρότησης, λέγοντας ότι ο σύνδεσμος ΟΤΑ μείζονος Θεσσαλονίκης θεώρησε καλό να στείλει στην πολύπαθη Ηλεία εικοσιπέντε τόνους τσιμέντο! Ηλεία και η λεία…
 

“Το κεφάλαιο θα θησαυρίσει από την λαϊκή τραγωδία”, είπε η Αλέκα Παπαράιγκας. Εσείς; Θα γλείψετε κανένα κοκαλάκι;

Τι θα γίνει με τον Σάββα ρεεεεε;
 

Χίλια μπράβο έγραψε ο Βασίλης Βασιλικός στην Ελευθεροτυπία, αναφερόμενος στις πυρκαγιές και στη “συμμετρική συμπαράσταση της κοινωνίας” (εδώ ο συμπαθής γέρων με την πίπα παίζει ανέμελα με το αντίθετο της “ασύμμετρης απειλής”). Τι μπράβο στον δήμαρχο Βάσιπαπ, τι στην ΠΑΕ Ηρακλής, τι στις τράπεζες, μέχρι και στο ίδρυμα “Ιωάννης Λάτσης”! Λησμόνησε τα μπράβο μπρος την ευρωπαϊκή ένωση εις τους κόλπους της οποίας εγκολπωνόταν, αλλά πιστεύουμε πως θα επανορθώσει. Μπράβο, εύγε.
 

Ελεος. Αν πάρουν τη βίλα και το αυτοκίνητο της Βίσης (η Βίση, της Βίσης, τι γελάτε ρε;) θα πέσω στις ράγες του μετρό της Θεσσαλονίκης.
 

Εδώ τελειώσαμε και για σήμερα. Ο Χριστός σταμάτησε στο φτωχικό Εμπολι κι ο δούλος του στο χλιδάτο δυτικό τσουτσούνι των ΗΠΑ που μπαίνει στον κόλπο του Μεξικού. Greetings to Miami, Florida – USA.