Δύο χιλιάδες είκοσι ένα
και δεν αρκεί μόνο η πένα…
Θα το δείτε και στο επετειολόγιο της “Κ”: Απολογισμός ενός έτους από τη συμφωνία της Βαρκιζας: 1.192 νεκροί, 6.413 τραυματίες, 70.000 συλλήψεις, 165 βιασμοί γυναικών, 6.567 ληστείες, 572 επιδρομές σε τυπογραφεία, 100.000 καταδιωκόμενοι και 166 ομάδες ακροδεξιών οπλοφόρων δρουν στη χώρα…
“Μέσα σ’ ένα κόσμο όπου τα έθνη ετοιμάζουν την εξόντωσή τους -τη δική τους και ολόκληρου του πλανήτη- για να επιβάλλουν αποφασιστικά τις διάφορες ιδεολογικές απόψεις τους, εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να μελετάμε με ζήλο κάθε τι που μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πώς βρεθήκαμε σ’ αυτή την τρομακτική θέση” (William Steig).
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι μισθοφόροι του κεφαλαίου αλλά –ίσως περισσότερο- οι άμισθοι υπηρέτες και χειροκροτητές (παλαμακιστές) του. Οι εθελοντές και μη γενίτσαροι, οι “πλανημένες” μάζες, ανέκαθεν πλανημένες, αφημένες, αδιάφορες και με μια μεταφυσική αγάπη προς ό,τι τους προξενεί βλάβη και τους δίνει τη διαβολική βολική αφορμή να τα φορτώνουν όλα εκεί…
Ο ύπνος τρέφει τα μωρά κι ο κάμπος τα μοσχάρια
μα μερικούς τους τρέφουνε μόνο τα μπινελίκια.
Διαρκώς μιλάνε κάποιοι για μια ποθούμενη “ανοσία της αγέλης“, πίσω από την οποία κρύβουν ένα μεγαλύτερο πόθο τους, αυτόν που εκτρέφει και επιθυμεί όλο και μεγαλύτερη ανοησία της αγέλης…
«Οι άνθρωποι δείχνουν αυξανόμενο πάθος για τα υποκειμενικά πράγματα κι έχουν χάσει κάθε έννοια σύνδεσης μεταξύ της προσωπικής τους ζωής και της ευρύτερης κοινωνίας. Η προσωπική εμπειρία και μόνο δίνει νόημα στη ζωή τους και θεωρούν την προσωπική ζωή σαν ένα τελείως υποκειμενικό φαινόμενο που έχει έννοια μόνο για το άτομο» (Eli Zaretsky – «Καπιταλισμός, οικογένεια και προσωπική ζωή»).
“Click away“, “click inside“, “click in shop“, ατελείωτα click ανεβασμένα στα μέσα κυνωνικής δικτύωσης, ένα click όλη η ζωή πια. Εκτός από εκείνο το click που αν και όταν συμβεί θα τα πάρει και θα τα σηκώσει όλα.
Πάντα επίκαιρο και πολυπρόσωπο: “Εγώ και χοίρους γνώριζα που γίνανε ανθρώποι / και τώρα πάνε κι έρχονται μες από την Ευρώπη” (Γεώργιος Σουρής). Και όχι μόνο χοίρους, αλλά και λαγούς, όρνια, κηφήνες, σαρκοφάγα και άλλα εξέχοντα μέλη του ζωικού βασιλείου…
Το γεγονός ότι η πανδημία ήταν αρκετή για να χαθούν δημοκρατικές ελευθερίες που κατακτήθηκαν μετά από αγώνες πολλών ετών, καθώς και το ότι χρησιμοποιείται τεχνηέντως (και μερικές φορές απροκάλυπτα) σ’ αυτή την κατεύθυνση, αναδεικνύεται περίτρανα (και) σε έρευνα του περιοδικού “Economist”, που κάνει λόγο για παγκόσμια υποχώρηση των ελευθεριών κατά 70%! Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο, ωστόσο εμφανίζεται ιδιαίτερα οξυμένο σε χώρες της Αφρικής ή της Μέσης Ανατολής με αυταρχικά καθεστώτα. Η έρευνα υπογραμμίζει όμως ότι «το πιο αξιοσημείωτο το 2020 ήταν ο περιορισμός των ατομικών ελευθεριών στις προηγμένες δημοκρατίες». Στις πρώτες θέσεις του καταλόγου των χωρών με τις περισσότερες δημοκρατικές ελευθερίες βρίσκονται η Νορβηγία, η Ισλανδία, η Σουηδία, η Νέα Ζηλανδία και ο Καναδάς. Στον αντίποδα, στην τελευταία θέση της κατάταξης είναι η Βόρεια Κορέα, ενώ προηγούνται η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, η Συρία και το Τσαντ. Ο δείκτης δημοκρατίας υπολογίζεται κάθε χρόνο από την Economist Intelligence Unit και βασίζεται σε εξήντα κριτήρια που χωρίζονται σε πέντε κατηγορίες: την εκλογική διαδικασία και τον πλουραλισμό στην πολιτική, τις ατομικές ελευθερίες, τη λειτουργία της κυβέρνησης, καθώς και τη συμμετοχή στην πολιτική και την πολιτική κουλτούρα. Βέβαια, δεν χρειαζόμασταν την έρευνα (και μάλιστα από τον “Economist”) για κάτι που όλοι γνωρίζουμε και ζούμε, αλλά είναι ενδεικτική.
Η πάλαι ποτέ χορηγός και εκ των πουλέν της στήλης Εφη είναι έγκυος. Δράστης ο άλλοτε κυβερνητικός απρόσωπος Δημητράκης. Είχαμε γράψει πολλά και διάφορα τότε ως ασχολούμενη και με τα κοσμικά (ακόμα και τριτοκοσμικά) στήλη και ιδού η λαμπρή εξέλιξη.
Κοκκινοσκουφίτσα
