Δύο χιλιάδες είκοσι
δεν έχει τέλος η ύπνωση;
Εθιμικά: «Κάθε χρόνο τον Σεπτέμβρη σαν ανοίγουν τα σχολεία, στις συνοικίες οι γυναίκες μπαίνουν στα χαρτοπωλεία και αγοράζουν σχολικά βιβλία και τετράδια για τα παιδιά τους. Απελπισμένες ψάχνουν στα τριμμένα τσαντάκια τους και την τελευταία δεκάρα, όλο παράπονο που η γνώση είναι τόσο ακριβή. Κι όμως μήτε που υποπτεύονται πόσο κακή είναι η γνώση που προορίζεται για τα παιδιά τους» (Bertolt Brecht).
Για κοίτα ποιοι χοιρίζονται (δεν είναι ορθογραφικό λάθος, αλλά μια πικρή αλήθεια) τις υποθέσεις μας! Οι χοιρότεροι, επιχοιρώντας, χοιραγωγώντας, ενίοτε και χοιροδικώντας… Και μάλιστα μέσα από διαδικασίες που ενώ στο σύνολό τους φαντάζουν ως διαγωνισμός, ατομικά πρόκειται για απευθείας ανάθεση! Τα πάντα εν σοφία εκποιήθηκαν…
«Στις προσβολές, στις αδικίες, στα βάσανά σου / συμπαραστάτες μη ζητάς εσύ. / Ζήσε όπως έμαθες, στητός κι άγρυπνος στάσου / δίχως εκπτώσεις κι “όμφακες εισίν“. / Απ’ τη δική σου μη ξεφύγεις στράτα / να μείνεις ίδιος στις ενάντιες εποχές/ τη μοίρα σου να την ορίζεις όπως θες… / Μ’ αυτή τη μοίρα του πλησίον τη μοίρα κράτα / με την ψυχή σου ζέστανε κι άλλες ψυχές» (Aleksandr Trifonovich Tvardovsky).
Κούλη, δεν είχε φέτος ΔΕΘ. Πήγες Θεσσαλονίκη
μικρό το ακροατήριο, δυο λόγια κι άντε πίσω.
Και πού να πας; Και τι να πεις; Γλίτωσες αγγαρεία
και πίεση για παπαριές, αν και δεν έχεις θέμα.
«Αρκετά. Το ξέρουμε πως η βία γεννά βία. Αυτό που θα ‘θελα να μάθω είναι πώς η ειρήνη θα μπορούσε να φέρει ειρήνη. Πιστεύω πως μόνο όταν δεν θα υπάρχουν δούλοι και αφέντες, όταν κανείς δεν θα υπακούει στις εντολές και στα διατάγματα που εκδίδουν οι κυβερνήσεις και οι εκκλησίες, όταν όσοι επιθυμούν γη και ελευθερία μπορούν να την έχουν και όταν όλοι όσοι θέλουν να καταπιέσουν δεν έχουν όπλα, τότε και μόνο τότε η ειρήνη θα φέρει ειρήνη» (Emiliano Zapata).
Νίκη μου καπετάνισσα, συ έχεις το τιμόνι
από τις δεκατέσσερις του μαύρου του Σεπτέμβρη.
Στα στιβαρά τα χέρια σου μάσκες μα και παγούρια
συ πιλοτάρεις το σκαρί μακριά από τα βράχια.
Και λίγη «αριθμο-ποίηση» μέσα από έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ για το πρώτο εξάμηνο του έτους: Οκτώ στις δέκα επιχειρήσεις δήλωσαν πως η οικονομική κατάστασή τους επιδεινώθηκε. Οκτώ στις δέκα δήλωσαν πως ο τζίρος και η ρευστότητά τους μειώθηκαν. Μία στις τέσσερις πως έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία (ΦΠΑ, ΦΜΥ κλπ) και προς τον πρώην ΟΑΕΕ. Μία στις έξι πως έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το πρώην ΙΚΑ. Μία στις τρεις επιχειρήσεις που έχει ενοίκιο δήλωσε πως έχει καθυστερημένες οφειλές. Μία στις πέντε έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες. Μία στις τέσσερις έχει καθυστερημένες οφειλές προς προμηθευτές. Μία στις τέσσερις έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές σε λογαριασμούς ενέργειας (ΔΕΗ, φυσικό αέριο)
Μία στις πέντε επιχειρήσεις σε λοιπούς λογαριασμούς (τηλέφωνο, ύδρευση). Μία στις έξι προχώρησε σε μείωση των θέσεων απασχόλησης. Μία στις επτά θα προχωρήσει σε μείωση των θέσεων απασχόλησης το επόμενο διάστημα. Μία στις τρεις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις εκφράζει τον φόβο για ενδεχόμενη διακοπή της δραστηριότητάς της κατά το επόμενο διάστημα. Μία στις δύο αναμένει περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης το επόμενο εξάμηνο. Μία στις τέσσερις δήλωσε ότι το επόμενο διάστημα δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις δανειακές της υποχρεώσεις προς τις τράπεζες και στις υποχρεώσεις ενοικίου. Μία στις πέντε δήλωσε πως δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις φορολογικές, ασφαλιστικές (πρώην ΟΑΕΕ και ΙΚΑ), στις υποχρεώσεις προς προμηθευτές και στις υποχρεώσεις για λογαριασμούς ενέργειας και λοιπούς λογαριασμούς.
«Εμπορε κατάπλευσον, εξελού, πάντα πέπραται»…
Κοκκινοσκουφίτσα
