πού είσαι, της ανατροπής γενιά;
Μοιραζόμαστε τη χαρά που σίγουρα νιώθουν οι «Ριπές» στο άκουσμα ότι η εκλεκτή τους Θεοδώρα (ποιου Βυζαντίου ρε;) δημιουργεί νέο κώμα. Εντάξει, δεν είναι και Κατερίνα, Νίκη ή Μάγδα, πάντως εμείς νιώθουμε το ίδιο περήφανοι. Κι ακόμη περισσότερο για το ευρηματικό όνομα που σπάει τα κατεστημένα και τετριμμένα: ΛυσΙσοΛα (Λυσιστράτη, Ισότητα, Λαμπιτώ), ενδεικτικό του επιπέδου της. «Λυσιστράτη, η αθηναϊκή δημοκρατική, Ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, ίσα δικαιώματα και ίσες υποχρεώσεις και η Λαμπιτώ που είναι η Σπαρτιάτισσα ολιγαρχική», εξήγησε η νέα ηγέτιδα. Δυστυχώς δεν έβγαλε το όνομα σε δημόσια διαβούλευση, γιατί θα είχαμε να της προτείνουμε μερικά όπως ΤΡΥπα (Τισιφόνη, Ρέα, Υπατία), ΣεΛΦη (Σεμέλη, Λητώ, Φήμη), ΑΗΔιΕς (Αελλώ, Ησιόνη, Διοτίμα, Εστία) και πολλά άλλα.
Μιλώντας για εκλεκτές, θυμηθήκαμε: Γιατί πουθενά και σε κανένα βιογραφικό της η λατρεμένη μας Κατερίνα «Τσέο» δεν αναφέρει τις ξανθιώτικες ρίζες της;
κι αντί για την εντατική, στη διοίκηση τον βάλαν'!
Και τη γιαγιά μου πρόεδρο την κάναν' σε φορέα
απόμειναν θείος, νονά και τέσσερα ξαδέρφια.
Μπόνους εκατό ευρώ για όποιον σκοτώσει αγριογούρουνο (θα γεμίσει καραμπινάτους ο περιφερειακός της συμβασιλεύουσας! Θα οργιάσουν και οι… οικολόγοι εραστές της φύσης που περιφέρουν -με καμάρι και κορνάροντας για το επίτευγμα- τα αγριογούρουνα στα χωριά με τα Datsun). Και κανένα μπόνους για τις χιλιάδες μύγες αργόμισθων και μη, τις κατσαρίδες και τα κουνούπια που αδυνατούν να καταπολεμήσουν οι Περιφέρειες…
Από το 1-1-4 στο 1-1-4-2.
– Τι όμορφα που βρέχει! – Μας φτύνουν πρόεδρε… (…) – Πέντε μέρες τώρα μας φτύνουν. Γιατί; Τι κάναμε πάλι; – Βρέχει πρόεδρε…
και δυο μήνες Χριστούγεννα είναι στην πράξη λίγο.
Το εικοσιτετράωρο πρέπει να μπει ως στόχος
να 'χει όλη η αγορά διαρκείας καρναβάλι.
Αν κάποιος θέλει να αναβιώσει μέρες του μεσοπολέμου και να τον χαϊδέψει ο αέρας του εθνικοσοσιαλισμού, αν θέλει να δει πού και πώς εκκολάπτεται και χτίζεται ο φασισμός μέσα από «αθώους» μανδαρίνους και «αθώα» μαθητικά παιχνίδια κατ' εφαρμογή προγραμμάτων, καθώς και την «αθώα» ισότητα της ομοιομορφίας και των (εξω)σχολικών βροντερών συνθημάτων, ας έρθει μια βόλτα στο σχολείο της γειτονιάς μου…
κι αν δρόμους τότε έφτιαχναν, δρόμους φτιάχνουν και τώρα.
Τότε γεμάτες φυλακές και σήμερα γεμάτες
τρόμος πενήντα χρόνια πριν, τρόμος πηχτός και τώρα.
Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους. Μην πάει ο νους σας στο κακό ή στο πονηρό. Λευτεριά σε Γιάννο και Κούλη.
Ποιος πρόεδρος του Εδεσσαϊκού; Γεωργούλης και πάλι Γεωργούλης. Μαζί με τους λοιπούς που «απασχόλησαν» (για να χρησιμοποιήσουμε και μια μπατσοέκφραση) στο παρελθόν.
παρά την αποχώρηση, άξιος παραμένεις.
Τι ωραίοι πλίνθοι έρχονται σχεδόν κάθε βδομάδα
όπως και τον καλό καιρό που στο προσκήνιο ήσουν.
Κι ακόμα πιο χαρμόσυνο: δεν είσαι συ ο μόνος
από το χρονοντούλαπο στέλνουν και άλλοι τούβλα.
«Ζούμε σ’ ένα κόσμο απάνθρωπο όπου τα πάντα πουλιούνται και αγοράζονται. Ακόμα και η τέχνη και οι δημιουργοί. Κι έρχεται μια κορυφαία στιγμή στην καριέρα σου που πρέπει ν’ αποφασίσεις: με τις πολυεθνικές, να γράφεις κατά παραγγελία και να γίνεσαι εμπόρευμα στα χέρια τους, ή περιθώριο, να γράφεις με το αίμα της καρδιάς σου και να τραγουδάς τα ντέρτια σου και τους καημούς σου; Χίλιες φορές περιθώριο» (Πάνος Τζαβέλλας).
Κοκκινοσκουφίτσα
