παρόν και μέλλον: σκότος πηχτό
Για τους ασχολούμενους με τα κοσμικά ως κλάδο της πολιτικής, τη Δευτέρα 30 Απριλίου έχει τα 63α γενέθλιά της η Μιμή (ποια Ντενίση ρε;), κατά κόσμον Δήμητρα Λιάνη και πάλαι ποτέ Παπανδρέου. Η αρχικά «αποκατεστημένη» και μετέπειτα «χαστουκισμένη».
Να υπενθυμίσουμε σε όσους ίσως το λησμονούν, ότι το ευρωβαρόμετρο είναι ένα βαρόμετρο που λειτουργεί με ευρώ. Αντίστοιχα και η Eurostat, είναι μια στατιστική υπηρεσία που λειτουργεί –ομοίως- με ευρώ.
«Αυτό είναι το βασικό ερώτημα: θέλουμε να τελειώσει η ανθρωπότητα μέσα στη φωτιά και το φως ή μέσα στη σκόνη;» (Friedrich Nietzsche).
Κατά δεκατρείς ποσοστιαίες μονάδες προηγείται –λέει- η ξεσαμάρωτη (υπό την έννοια ότι εδώ και καιρό δεν έχει Σαμαρά στο τιμόνι της) Νέα Δειμοκρατία. Λογικό, αφού ως γνωστόν στη δημοκρατία, παλιά και νέα, δεν υπάρχουν αδιέξοδα και άδη έξοδα. Υπάρχουν εκ law yes.
«Ε, λοιπόν, στην αρχή του ο φασισμός ήταν αυτό που συνεχίζει να είναι και σήμερα: Υπόθεση μιας χούφτας ανώμαλων και ηλιθίων, που αποτέλεσαν το προζύμι που έκανε να φουσκώσει η ανθρώπινη βλακεία και κακοήθεια σ' όλο το φριχτό της μεγαλείο. Η φασιστική φύτρα ήταν και είναι πάντα το αποτέλεσμα της αμάθειας, της ψυχανωμαλίας, του φόβου, της στέρησης (σ' όλες τις μορφές της και καταρχήν της σεξουαλικής), της μικρόνοιας, της κακοήθειας, της έλλειψης ειλικρίνειας. Ο φασίστας είναι μια μούμια που της φύγαν' όλοι οι χυμοί της ζωής, είναι ένας νεκροζώντανος, ένας ζόμπι που πρέπει να ταφεί το ταχύτερο, καταρχήν για λόγους δημόσιας υγείας. Ο φασίστας είναι το άγος και το όνειδος της ράτσας των ανθρώπων, ένα άγος κι ένα όνειδος που ξαπλώνεται σ' ολόκληρο το ταξικό φάσμα, αλλά που εγκαθίσταται με εντελώς ιδιαίτερη προτίμηση στο κέντρο του, δηλαδή στην περιοχή που καλύπτεται από τον ποικιλότροπο ερμαφροδιτισμό των μικρομεσαίων, απ' όπου εκπορεύονται ακτινωτά όλες οι συμφορές του κόσμου τούτου» (Βασίλης Ραφαηλίδης).
σκασμένες απ' την ανιαρή κλεισούρα του χειμώνα
προβάλλει και η Ελενα όπως τον κάθε χρόνο
-Πέτρο έκανες μισή δουλειά κι αυτή έμεινε βλάχα-
να δει, να πει, να 'πιδειχτεί και να καλοπροβλέψει
πόσα πουλιά θε' να 'ρθουνε φέτο στη μπανανία.
Το μικρόνους είναι και θηλυκό, αλλά υπάρχει θηλυκό στον όρο «γενίτσαρος»;
Παραμένουμε στον χώρο των όμορφων (των πανέμορφων, των εκπάγλου καλλονής για την ακρίβεια): Με περισσή σεμνότητα και μετριοφροσύνη, η Αυλωνίτου (ποιος Βασίλης ρε;) φιλοτέχνησε το προφίλ της σε τηφλεοπτική εκπομπή: «Εχουν δυσκολία να δεχτούν μια ωραία γυναίκα, η οποία είναι και πολύ μορφωμένη και έχει και πολιτικό λόγο. Αυτός ο συνδυασμός “σκοτώνει“ για μερικούς κομπλεξικούς. Μας περισσεύουν οι κομπλεξικοί στην Ελλάδα». Κατόπιν τούτων που διετύπωσε η ωραία Ελένη (μα δεν υπάρχει ένας Πάρης να την πάρει;), η λαϊκή μούσα αναγκάστηκε να ξαναπάρει την πένα της:
μπάτε και τραγουδήσετε πώς πιάνεται η αγάπη.
Η αγάπη θέλει μόρφωση, θέλει βουλή και κόμμα
θέλει κανάλια να μιλούν και facebook να γράφουν
θέλει ν' αποδεικνύεται, να λέγεται όλη μέρα
κι ας βρίζουν οι κομπλεξικοί, όλοι ας χαχανίζουν
τι να τους νοιάξει μερικούς οπού δεν έχουν μέτρο;
Εδώ όλοι τους φτύνουνε κι εκείνοι λένε «βρέχει»!
Μιλάμε για «και γ@μώ» τη μόρφωση που μετουσιώνεται σε σοφία, μετριοφροσύνη και σε όλες τις ανθρώπινες αρετές, «και γ@μώ» την ομορφιά, «και γ@μώ» τον πολιτικό λόγο! «Θεά είσαι χρυσή μου, θεά» που θα 'λεγε και ο δήμαρχος (ποιος Χαρχούδας ρε;) Ψινάκης.
Μετά τις ταραχές, μετρήθηκαν οι παράπλευρες απώλειες: πέντε αστυνομικοί και πέντε διαδηλωτές. Πάτσι, γουρούνια, δολοφόνοι!
Κοκκινοσκουφίτσα
