«Τι καθάρματα που είναι αυτοί οι έντιμοι άνθρωποι!» (Εμίλ Ζολά). ΓΣΕΕ μέσα Πολυχρόνη…
Λοιπόν πατριώτες (μητριώτες δεν υπάρχουν;), δεν θα επιδοθούμε σήμερα στην πατροπαράδοτη (μητροπαράδοτη δεν υπάρχει;) κι αγαπημένη ενασχόληση στην πατρίδα μας (μητρίδα;), να γράψουμε δηλαδή έκθεση με θέμα «πώς πέρασα τις εκλογές μου». Αφ’ ενός γιατί ή θα δώσουμε λευκή κόλλα ή θα είμαστε εντελώς εκτός θέματος. Και αφ’ ετέρου (και αφ’ εταίρου) γιατί έτσι κι αλλιώς οι δάσκαλοι ήδη ξέρουν και οι συμμαθητές φαντάζονται… Χωρίς καμία αίσθηση έκπληξης εκ πλήξης από τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό, σημειώνουμε απλά ότι το «όχι στα μνημόνια» συμπληρώθηκε από το «ναι στην εφαρμογή τους», με την επιλογή του καταλληλότερου –και κατά συνέπεια και του καμένου μόνιμου βαστάζου του- για μια τέτοια δουλειά. Η «αριστερά» ζει ιστορικές στιγμές, που επισφραγίστηκαν με την επί του βάθρου ομιλία και κυρίως με τις επί του βάθρου αγκαλιές με την (ακρο)δεξιά…
Παρακαλώ σημειώστε ότι την προσεχή Παρασκευή (2 Οκτωβρίου) έχει γενέθλια και κλείνει 61 χρόνια αδιάκοπης περιπλάνησης στον πολιτικό(;) στίβο, ο ογκόλιθος της πολιτικής(;) σκέψης και δράσης, ο άνθρωπος που αφού έσπασε όλα τα αριστερόμετρα βάλθηκε να σπάσει και τα δεξιόμετρα, ο (άρτι νεοεκλεγείς παρά την εκτροπή και αποξήρανση του ποταμιού) Γρηγόρης Ψαριανός. Υπενθυμίζουμε σε κακοήθεις και υποκινούμενους από σκοτεινά κέντρα συντρόφους, πως δεν έχει αποδειχτεί καμία σύνδεση των γενεθλίων του με το ότι η 2 Οκτωβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα των ηθοποιών. Κι αν δεν έχετε ακριβό αυτοκίνητο και φτηνή πολιτική(;) σκέψη, να μην κρίνετε τόσο αβίαστα και ρηχά κάποιον που έχει.
Αλκηστη, ξέρω ότι δεν είσαι πια στο υπουργείο, αλλά μήπως πήγες Χαβάη; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι διατροφικά πρέπει να είμαστε σε πολύ καλό επίπεδο, αν κρίνουμε από το εντυπωσιακό αραίωμα «κόκκινων» ανακοινώσεων του ΕΦΕΤ (Ελέγχου Φαρμακώματος Επιμετρούμενων Τεθνεώτων).
Είπαμε για ΕΦΕΤ και μας ήρθε στο μυαλό (τι «πού;» ρε;) η παστερίωση: τελικά, ευτυχώς που την ανακάλυψε ο Παστέρ κι όχι ο Αναξαρχίδης, γιος του Αβδηρίτη φιλόσοφου Ανάξαρχου… Φαντάζεστε αναξαρχιδωμένο γάλα με 2% λιπαρά; Τα ίδια βέβαια ισχύουν και για κάθε Σκοτ…
Πολλοί ίσως να μην το πρόσεξαν, μα το facebook έχει ρυθμίσει τα πάντα. Ακόμη και το ποιον επιλέγει κάποιος να αναλάβει τον πολύτιμο λογαριασμό του μετά τον θάνατό του! Είναι δυνατόν να έμενε μια τέτοια ζωτική λειτουργία χωρίς… κληρονόμο; Καλώς ήλθαμε στην πρόγευση της μετά θάνατο ζωής! Το ερώτημα είναι πλέον αν υπάρχει ζωή πριν τον θάνατο…
Πάντως, για την ακρίβεια, η ακρίβεια είναι μεγάλο βάσανο: στις 19.04΄ σου λέει αναχωρεί το τρένο, 53,95 λέει ο λογαριασμός του κινητού, 4,85 τα κεράσια, 1,465 η βενζίνη. Οχι τόση ακρίβεια ρε παιδιά, δημιουργείται ανακρίβεια, στρογγυλέψτε τις άκρες να κοιμηθεί ήσυχα ο ιθαγενής τις μεγάλες (ακόμη) φθινοπωρινές νύχτες που διαποτίζονται από ποίηση, ενίοτε και από υπουργοποίηση. Οπως η νύχτα που γράφονται αυτές οι γραμμές.
Μπορεί σε 26 εκλογικά τμήματα της Κρήτης τα χρυσαύγουλα να μην πήραν ούτε μία ψήφο, αλλά στα περί τη ΓΑΔΑ δέκα εκλογικά τμήματα όπου ψηφίζουν οι ένστολοι σύντροφοι εργαζόμενοι, γνώρισαν για άλλη μια φορά μέρες δόξης. Μεγαλύτερης μέχρι και κατά 16% απ’ ό,τι τον Γενάρη.
Αυτά τα Α.Β.Γ.Α. (Ανεξέλεγκτα Βρωμερά Γλοιώδη Ανθρωπάρια), τα αβγά του φιδιού που εκκολάπτονται στις σακατεμένες και κατ’ επανάληψη βιασμένες κοινωνικές μήτρες, πρέπει να σπάσουν ένα προς ένα. Η καλή ομελέτα (καλομελέτα) πρέπει να γεμίσει τους Χ.Υ.Τ.Α., τις χαβούζες, τους μεγάλους σκουπιδοτενεκέδες όπου ανήκουν όλοι οι εχθροί του ανθρώπου, όλα αυτά τα τυχάρπαστα καθάρματα.
«Η πολιτική εξουσία εκδηλώνεται μόνο σ’ έναν τύπο σχέσης, που συνοψίζεται τελικά σε μια σχέση καταναγκασμού. Η αλήθεια και το είναι της εξουσίας συνίστανται στη βία και δεν μπορείς να συλλάβεις την εξουσία χωρίς το κατηγόρημά της, τη βία» (Pierre Clastres – «Η κοινωνία ενάντια στο κράτος»).
Αφροδίτη Μάνου, τσάο.
Κοκκινοσκουφίτσα
