Ορθιοι! Οχι πια στα τέσσερα.
«Ακόμη και μια κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική. Ετσι, ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος, ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος». Μια ρήση που πια επιβεβαιώνεται καθημερινά.
Τέτοιες μέρες (12 Φλεβάρη του 1945) υπογραφόταν η συμφωνία της Βάρκιζας. Ο απολογισμός του πρώτου χρόνου από την υπογραφή της είναι απόλυτα ενδεικτικός: 1.192 νεκροί, 6.413 τραυματίες, 70.000 συλλήψεις, 165 βιασμοί γυναικών, 6.567 ληστείες, 572 επιδρομές σε τυπογραφεία, 100.000 καταδιωκόμενοι και 166 ομάδες ακροδεξιών οπλοφόρων να δρουν στη χώρα.
Παραμένοντας στον… ευρύτερο χώρο, φανταζόμαστε πως δεν διέλαθε της προσοχής όσων κοιτάζουν γύρω, το γεγονός: εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής κατέθεσε στον Αρειο Πάγο δήλωση ίδρυσης κόμματος όπως και το καταστατικό του νέου πολιτικού φορέα, με το όνομα «Εθνική Αυγή». Πρόκειται για το «plan B», που μάλλον θα εφαρμόζεται όταν θα αρχίζουν να συνωστίζονται πολλοί σε φυλακές και ανακριτικά γραφεία. Οπως αποδεικνύεται από πλείστες πολιτικές υποθέσεις, ένα ξεπλυματάκι πάντα μπορεί να φανεί χρήσιμο. Κάτι που άλλωστε έχει εξάρει (και επτάρει) και η λαϊκή μούσα, όπως προκύπτει μέσα από τις κιτρινισμένες ιστορικές σελίδες (από το παράνομο κάπνισμα) της παράδοσης:
Λούζεται η αγάπη μου στο Γουαδαλκιβίρ
γυρίζει πεντακάθαρη, παύουν όλοι το πυρ
«ποια είναι η όμορφη;» ρωτούν. Ξεχάσανε τη βρώμα
της λήθης οι εθελοντές, γονατιστοί στο χώμα.
Η στήλη χαιρετίζει ένθερμα και την ένταξη του Αστέριου Ροντούλη στη Νέα Δημοκρατία. Πολλώ δε περισσότερο τις δηλώσεις που προηγήθηκαν και τα προς Σαμαρά εγκώμια, που θύμιζαν τους εκκλησιαστικούς χαιρετισμούς. Μόνο «κεχαριτωμένη» που δεν τον αποκάλεσε! Και μέχρι να γίνει λόγος για «φλερτ», η δουλειά είχε κλείσει. Κι ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός έτεινε ακόμη περισσότερο προς το ελαφρολαϊκότερον.
«Κάτω από αγκάθινες αψίδες αδελφέ μου, λεπτοδείχτες χωρίς μάτια, σκαρφαλώνουμε προς τα μεσάνυχτα» (Georg Trakl).
Αντιγράφουμε όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε σε επαρχιακή εφημερίδα, για να υπάρχει μια εικόνα του απροσχημάτιστου εμφυλιοπολεμικού κλίματος που επικρατεί στην περιφέρεια, μέσα από καλοταϊσμένες και δίχως αντίλογο φυλλάδες-δεκανίκια της ακραίας και άκριτης συντήρησης: «Σαν πολύ αέρα φαίνεται πως πήρανε οι Αριστεροί την Κυριακή λόγω Κακοκαιρίας, για να δημοσιεύουν στο διαδίκτυο κείμενα, μιλώντας για "βρωμιά" στον Δήμο».
Πολλοί είναι οι σύντροφοι που εκφράζουν τις ανησυχίες τους από τη συγγραφική απραξία των «αρίστων» του έθνους. Χειμώνας είναι και περνάει. Να, την Τετάρτη ο βουλευτής και καθηγητής της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Προκόπης Παυλόπουλος, φέρνει τη νέα άνοιξη στον χώρο με την παρουσίαση του βιβλίου του «Το Δημόσιο Δίκαιο στον αστερισμό της οικονομικής κρίσης». Εστω κι αν ξέρουμε τι περίπου περιέχεται στο νέο πόνημα, είμαστε βέβαιοι ότι η συγγραφική κρίση ξεπερνιέται και σύντομα θα έχουμε και άλλα λαμπρά συγγραφικά δείγματα από τους πολυγραφότατους του λόφου της Μπουμπουνίστρας (έτσι λέγεται το σημείο που βρίσκεται η βουλή, χωρίς να ξέρουμε –όσο κι αν γίνονται διάφορες υποθέσεις– το γιατί).
«Ελλάδα – Κύπρος – Παλαιστίνη, Αμερικάνος δεν θα μείνει». Το είπα για να γελάσουμε. «Ισραήλ – Γερμανία – ΗΠΑ κι οι λαοί στην μαύρη τρύπα». Το είπα για να κλάψουμε.
«Τάχα για ποια ευθύνη και αξιοπρέπεια θα μιλάνε οι ασύνετοι μικροαστοί / οι κυνικοί πορνογράφοι των χαμαιτυπείων / οι δαιμονόπληχτοι μεταπράτες του δικού μας αίματος» (Κώστας Θρακιώτης – «Η οργή των αγαλμάτων»).
Απεργούν οι πωλητές των λαϊκών αγορών που τις προάλλες καταφέρθηκαν κατά των παραγωγών οι οποίοι έβριζαν τους μεσάζοντες που συνεπλάκησαν με την αστυνομία η οποία κυνηγούσε συνταξιούχους που τα είχαν βάλει με τους ταξιτζήδες οι οποίοι πιάστηκαν στα χέρια με τους πρατηριούχους υγρών καυσίμων που αντάλλαξαν ύβρεις με τους οδηγούς βυτιοφόρων οι οποίοι προπηλάκισαν τους εργάτες του δήμου που δέρνονταν με τους καταστηματάρχες την ώρα που εκείνοι έβριζαν τους εργολάβους που συγκρούστηκαν με τους εργάτες και τους έβριζαν οι οδηγοί των λεωφορείων λίγο μετά την συμπλοκή τους με επιβάτες που ανήκουν σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες και βρίζουν ο ένας τον άλλο εκ περιτροπής κάθε που κάποιος κάνει απεργία, πιστοί στις επιταγές της αστικής δημοκρατίας που βολεύεται αφάνταστα να χωρίζει την εργατική τάξη σε συντεχνίες τεχνηέντως αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων για το διαίρει και βασίλευε και την διαιώνιση της εξουσίας, αμήν. Α, μην…
«Οι τράπεζες γεννάνε τους "ληστές". Οι φυλακές τους "τρομοκράτες". Η μοναξιά τους "απροσάρμοστους". Το προϊόν την "ανάγκη". Τα σύνορα τους στρατούς. Ολα η ιδιοκτησία. Βία γεννάει βία» (Κατερίνα Γώγου).
Κοκκινοσκουφίτσα
