ή τζάμπα θα χαθούμε;
Για όσους δεν το αντιλήφθηκαν, το όνομα του διάδοχου της Ε.Ρ.Τ. φορέα, είναι ενδεικτικό: NE RIT (μη γελάτε, στα γαλλικά). Ισως για να παραχθεί αυτό το όνομα, η κυβέρνηση του υπερέλληνα πατριώτη Σαμαρά (τα δύο γρυλίζοντα διακοσμητικά δεν έχουν λόγο και δεν συνυπολογίζονται) προτίμησε τη βαρβαρική λέξη «ίντερνετ» από την ελληνική λέξη «διαδίκτυο». Πάντως, θα μεσολαβήσει με σόλα Βίσση η περίοδος χάριτος που έδωσε το Συμβούλιο της Επικρατείας και για την οποία (όπως και για το χαρούμενο πόκερ της εγχώριας τρόικας που βγήκε σχετικά ανακουφισμένη από τη φάση) θα διαβάσετε σε άλλες στήλες. Κι αυτό γιατί η παρούσα, πιστή (piss tea, κατουράει τσάι, πώς το λένε;) στην αστική νομιμότητα και καταδικάζοντας σθεναρά τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται, δεν σχολιάζει δικαστικές αποφάσεις. Ας αφήσουμε κι αυτή λοιπόν ασχολίαστη (asshole ή άστη, asshole οι αστοί).
«Στους δέκτες των τηλεοράσεων» είπε ο Αλέξης Τσίπρας, προσφέροντας διασκέδαση από τον Βόλο! Χαχαχαχα. Μα οι τηλεοράσεις ΕΙΝΑΙ δέκτες, poor Alexis. Μοιάζει μ’ αυτό το «στην πόλη της Αθήνας» (που δεν επεκτείνεται και στο «ποτάμι του Αχελώου», στο «πέλαγος του Αιγαίου» ή στο «ποτάμι του Πηνειού». Γιατί άραγε;), αλλά σε πολύ πιο γκαγκάν-γκαγκάν μορφή. Δυστυχώς (για τη διασκέδασή σας, για εμάς ευτυχώς) δεν παρά κώλου θύσαμε την ομιλία στο Σύνταγμα για να μαζέψουμε κι άλλα τέτοια νόστιμα και δροσιστικά. Σας χαρίζουμε μόνο μ’ όνο μια ατάκα του, για να σας τονώσουμε το φρόνημα (φρόνιμα ε;): «Απόψε τελειώνουμε με την κυβέρνηση της καταστροφής».
«Στην αστική κοινωνία ο ρόλος της αριστεράς είναι ο ρόλος του κόμματος αντιπολίτευσης. Σε κόμμα εξουσίας επιτρέπεται να υψωθεί μόνο πάνω στα ερείπια του αστικού κράτους» (Rosa Luxemburg).
Πώς θα περάσει άραγε τα γενέθλιά του (κλείνει τα 66) την Πέμπτη στη φυλακή ο άλλοτε φτερωτός γιατρός και νυν άπτερος Βασίλης Παπαγεωργόπουλος; Η στήλη διατηρεί δια τυρί μια βεβαιότητα ότι θα το μάθει όλος ο κόσμος από νέα επιστολή του ίδιου. Προς το παρόν πάντως, ο πρώην πρώτος πολίτης της συμβασιλεύουσας δημοσιοποίησε νέα επιστολή και υπόσχεται ότι μέσα στις επόμενες μέρες θα δώσει στην δημοσιότητα νέα στοιχεία και επίσημα έγγραφα που αποδεικνύουν την αθωότητα του.
«Εσείς που ξεχνάτε το χθες / που τόσο θολά βλέπετε το σήμερα / που αδιαφορείτε για το αύριο / που αναπνέετε για να πεθάνετε / εσείς που μόνο για χειροκροτήματα έχετε χέρια / που κι αύριο θα χειροκροτάτε / απ’ όλους δυνατότερα όπως πάντα / όπως και χθες, όπως και σήμερα / εσείς ας ξέρετε λοιπόν / ζωντανά επιχειρήματα της κάθε τυραννίας / πως τους τυράννους τους μισώ πολύ / τόσο πολύ όσο σιχαίνομαι εσάς» (Αλέξανδρος Παναγούλης – Ιούνης 1971).
Δηλαδή, ο τρόπος που περπατάει ο Σαμαράς δεν είναι άξιος παρατήρησης και σχολιασμού; Γιατί δεν το έχει κάνει κανείς μέχρι τώρα;
Μιας και φέτος προβλέπεται μαύρο καλοκαίρι (εκτός αν προλάβουμε και δυναμώσουμε τα «ταξικά συνδικάτα» και κατακτήσουμε τη λαϊκή εξουσία μέσα από πιθανές εκλογές), περιμένουμε κι εμείς να έρθει ο Σεπτέμβριος. Οχι τίποτε άλλο, αλλά είναι και η αναμονή εκπλήρωσης της μεγάλης προφητείας της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, που της είπαν να μας πει ότι «ελληνικό κράτος θα υπάρχει μέχρι τον Σεπτέμβριο. Μετά θα πετάξουν την Ελλάδα έξω από την ευρωζώνη»… Oh mon dieu!
Παρά τις περιορισμένες κτηνοτροφικές γνώσεις της, η στήλη παρατήρησε το τελευταίο εικοσαήμερο ότι οι μεσογειακοί και ευρωπαϊκοί χοίροι (των αγριόχοιρων συμπεριλαμβανομένων) και ιδίως αυτοί της ελληνικής ενδημικής πανίδας, δεν έχουν καμία διαφορά από εκείνους της Προποντίδας και του Βοσπόρου. Ούτε καν από αυτούς της Αγκύρας, όπως οι γάτες ας πούμε…
«…Οταν τώρα κάποιος τα αντιληφθεί αυτά, αλλά εξακολουθεί να αισθάνεται μια αόριστη καταπίεση και δεν μπορεί να καταλάβει από πού προέρχεται, αρκεί να διαβάσει, έτσι για αλλαγή, λίγο Μαρξ και θα καταλάβει πως: είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε! Ενα σύστημα καταπίεσης, όχι απλώς συγκεκριμένων ομάδων, αλλά όλου του κόσμου της εργασίας! Αφού το καταλάβει αυτό, θα βρεθεί στην ευχάριστη θέση που θα συνειδητοποιήσει ότι πρέπει κάτι να κάνει. Και τη λύση ω του θαύματος θα τη βρει και πάλι στα βιβλία, τα πολιτικά και ιστορικά. Αυτά που εξηγούν πως ο κόσμος αλλάζει με βίαιες επαναστάσεις και όχι με φεστιβάλ και λοιπές φιέστες» (Εκτορας Κουφοντίνας).
Κοκκινοσκουφίτσα
