Μπορεί να ειρωνεύεται το «Ποντίκι» τα γερμανικά δημοσιεύματα, σχολιάζοντάς τα με τον ατυχή παραλληλισμό Πικάσσο και Χριστόδουλου (συνειρμός συνοικιακού κομμωτηρίου), αλλά οι γερμανοί έγραψαν για την έκθεση, όπως έγραφαν κι εδώ κάποιοι για τη RAF. Καμιά φορά λες, έστω, υπάρχει κι αυτή η μανία να γράφουμε τα μακρινά και να μην κοιτάμε τα δικά μας. Κάποιοι από μακριά κάνουν το ίδιο κι έτσι κλείνει ο κύκλος. Ομως είπα Χριστόδουλος και θυμήθηκα και τον άλλον, τον εκτός Ικαριακής πολιτείας. Τελικά δεν είναι το ίδιο να ταλαιπωρείται ένας αλλά επώνυμος λέων, με το να ταλαιπωρούνται εκατό αλλά ανώνυμα σκυλιά. Τώρα θα μου τραγουδήσετε το γνωστό ρεμπέτικο «μωρή τρελή, μωρή ζουρλή, μωρή ξεμυαλισμένη» Κοκκινοσκουφίτσα, τώώώώώρα το κατάλαβες; Οχι τραγούδια παρακαλώ, το κλίμα είναι βαρύ αν και μεσογειακό (και στραβό).
«Νύχτα των Ζωνιανών νεκρών Νο 3». Καταπληκτικό αστειονομικό θρίλερ για γερά νεύρα. Πάνε οι βιοκαλλιέργειες, πάει η οικονομία (οίκο no μία), πάει το πράσινο νησί. Ο θερισμός έφερε νέες ημέρες Θερίσσου. Το Ρέθυμνο ήταν ο μόνος νομός που ήταν μπλε στον εκλογικό χάρτη; Τώρα όλα θα γίνουν μπλε μαρέν.
Πολύ ενδιαφέρον –αν και μικρό– το κείμενο «τζαζ = ελευθερία» στη Βαβυλωνία αυτού του μήνα. Ακόμη πιο ενδιαφέρον το κείμενο «πλήθος & μητρόπολη στο σύγχρονο καπιταλισμό».
Δάμαλε, ο Κάστρο παίρνει 44 ευρώ τον μήνα! Θα μου πεις τώρα, Μέρκελ και Σαρκοζί παίρνουν από δεκαεννιά χιλιάρικα. Τι προτείνεις, πες μας, για να σου αντιπροτείνουμε και να τα βρούμε.
Τι μου λεν’; Μου λεν’ ρουζ! Ο Αλεξ Τσίπρας θα γίνει ο νέος μίστερ Αλαβέινος; Oh, that’s why… έτσι εξηγούνται οι αντοχές και το χιούμορ του αρχιεπίσκοπου… Τώρα –μετά τον Αλέκο που γίνεται Αλέξης– μένει να μάθουμε ποιος θα γίνει η νέα Αλέκα. Παιδιά, αφήστε τις λαμακίες και πάρτε πασατέμπο, ζυγώνει ο καιρός του ξεσηκωμού. Αφήστε τις πίπες της ειρήνης, μην μιλάτε τη γλώσσα του φιδιού, πιείτε νερό της φωτιάς, βαφτείτε και ξεθάψτε το τσεκούρι του πολέμου, πάρτε καλάμια που βροντάνε και καβάλα στα σιδερένια άλογα πάμε να πάρουμε τα σκαλπ των χλωμών προσώπων. Κόκκινη σκουφίτσα μίλησε, ουγκ.
Εκτακτα! Μόλις τώρα μας ήρθε μια έκτακτη ανακοίνωση: Γενική πρόβα την Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου. Υπογραφή: Καθιστός Ταύρος.
Το ένα φέρνει το άλλο (όπως το ‘να κόμμα δέρνει τ’ άλλο και τα δυο το κίνημα): Πήγα τις προάλλες σε μια συνέλευση της ΑΔΕΔΥ –όχι, δεν κατάφερα ακόμη να εισέλθω στο δημόσιο, περιμένω να βγει το δικό μου κόμμα για να τακτοποιηθώ κι εγώ, αλλά όλο εκλογές κάνουμε– και χωρίς να πληρώσω μία, διασκέδασα όσο όλοι όσοι νοίκιασαν κωμωδίες εκείνο το βράδυ από το dvd (πρώην video) club της γειτονιάς. Θα πάω να το ξαναδώ, θα ψάλλω και τους νέους χαιρετισμούς: Χαίρε συνδικαλισμέ, χαίρε δημοκρατία, χαίρε ω χαίρε ελευθερία, χαίρετε χαριεντιζόμενες αχαΐρευτες νύμφες και προνύμφες ανύμφευτες».
«Η εικόνα του ανθρώπου στον Μαρξ» του Εριχ Φρομ. Παλιό, με κάποιες ενστάσεις, αλλά πάντα καλό κι επίκαιρο. Δεν χάνουμε τίποτα να το ξαναδούμε. Κι ακόμα περισσότερο το σπουδαίο «Εθνικισμός και πολιτισμός» του Ρούντολφ Ρόκερ.
Η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα; Προαιώνιο ερώτημα με απάντηση δίχως σημασία, αλλά στην περίπτωση της Εγνατίας (ποιας national road χωρίς άκρη για κατούρημα ρε; Για της Θεσσαλονίκης λέω, που αρχή και τέλος της ορίζονται από δύο χώρους πληρωμένου έρωτα, το Βαρδάρη και τη ΔΕΘ) έχει ήδη εμπράκτως πλην μεταφορικώς απαντηθεί: Πρώτα ήρθαν οι φαλλοφόροι διακορευτές (πολύτιμα απάρτια του κατά Σουφλιά εθνικού μας πλούτου) και μετά η Εγνατία κατέστη αιδοιόσχημος. Αιδώ και τώρα.
Ρε παιδιά, τι τεχνολογικά προηγμένο κι άρτιο silancier έχει εγκαταστήσει ο Βουλγαράκης! Τίποτα δεν ακούγεται από το κολοσσιαίο παραγόμενο έργο!
Ακόμα και η Eurostat τους τράβηξε χαστούκι για το ασφαλιστικό, με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε, αλλά αυτοί εκεί. Και, άντε, αυτοί έχουν κάθε λόγο να τραβάνε το σχοινί. Εμείς οι ιδιώτες (idiots) τι κάνουμε; Ξέρω, ξέρω, πάω να βαφτώ για την απεργία της Τετάρτης. Να που η Δεκεμβριανή (ποιος Σκόμπι ρε;) εθιμοτυπία αποκτά αντικείμενο!
Ηπιες τις ήπιες μεταρρυθμίσεις; Ποιες; Πιες! Εις έτη πολλά και σε περιμένουν εισέτι πολλά… Μια κυνωνική προσφορά της στήλης (άλατος) με την ευγενική χορηγία της ΓΣΕΕ (Γενικής Συσκευασίας Εκδημων Εργατών).
Κοκκινοσκουφίτσα
