παρόν και μέλλον: σκότος πηχτό
Το είχαμε γράψει το 2015 και φυσικά δεν άλλαξε τίποτε από τότε (το περίεργο θα ήταν αν άλλαζε). Για την ακρίβεια άλλαξε προς το… «καλύτερο». Το υπενθυμίζουμε: Πήγε στην Κωνσταντινούπολη και δεν θα βρισκόταν (ξανά) με τον Βαρθολομαίο; Αστεία πράγματα. Τον είδατε τόσο καιρό να συναντιέται με κανένα κίνημα; Με καμιά ομάδα της ευρύτερης αριστεράς; Είδατε τίποτε αντανακλάσεις (Αντα, να κλάσεις) κάποιας αριστερής συγκρότησης ή καταβολής; Θα μπορούσε άνετα, έστω και για να θολώσει τα νερά. Αλλά, σιγά μη στρέψει το βλέμμα προς τ' αριστερά. Πού τον χάνεις πού τον βρίσκεις, με παπάδες (τους πήρε σβάρνα όλους και όχι από μια φορά), στο Ισραήλ, στα σαλόνια, με την πλουτοκρατία, με πανίσχυρους θεσμικούς προσκηνίου και παρασκηνίου. Ενα προδοτικό σίχαμα! Αηδία…
Φίλε μου μιας και βάλθηκες το Σύνταγμα ν' αλλάξεις
αφού πρωτίστως διέλυσες ομόνοια και άλλα
δε ρίχνεις και μια αλλαγή σ' εκείνη την Κλαυθμώνος
που από το κλάμα πλάνταξε εκατόν τόσα χρόνια;
Και νέο λόγο για να αισθάνεται περήφανη βρήκε η στήλη: η Ελλάδα, αυτή η χώρα με τις τόσες πρωτιές (ας είναι και θλιβερές, αρκεί να είναι πρωτιές) είναι πρώτη σε αριθμό παπάδων στην Ευρώπη! Εχει 87,7 ανά εκατό χιλιάδες κατοίκους, την ώρα που η τελευταία στη σχετική κατάταξη –και βαλκανική- Βουλγαρία έχει μόλις δώδεκα! Ευλογημένος τόπος, καλά λένε οι εκπρόσωποι του απρόσωπου και οι πεφωτισμένοι άρχοντες.
Δεν τα λέμε εμείς οι κομμουνιστές, αλλά η Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία. Απολαύστε: «Αυτές τις μέρες της ψήφισης του κρατικού προϋπολογισμού για το 2019, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ δήλωσε πως η Βουλγαρία δεν ήταν ποτέ σε καλύτερη φόρμα. Αν εμπιστευτούμε τους μακροοικονομικούς δείκτες όπως είναι το έλλειμμα του προϋπολογισμού, ο πληθωρισμός, το δημόσιο χρέος, η ονομαστική αύξηση των μισθών, η ανεργία κ.ά., ο ισχυρισμός του πρωθυπουργού είναι αλήθεια. Αλλά τότε γιατί στη χώρα μαίνεται μια μπόρα διαμαρτυριών; Σε κάθε πόλη και εθνική οδό συγκεντρώνονται ανικανοποίητοι πολίτες. Λένε πως οι άνθρωποι οργανώνονται μέσω των κοινωνικών δικτύων, αλλά υπάρχουν υπόνοιες πως υποστηρίζονται από τη βουλγάρικη Αριστερά. Τα βασικά αιτήματα είναι οικονομικά, αλλά έχουν και πολιτικές βλέψεις. Σε γενικές γραμμές τα συνθήματα λένε πως ο Βούλγαρος δεν θέλει άλλο να είναι ο χειρότερα πληρωμένος πολίτης της ΕΕ, μιας και στη Βουλγαρία ο μέσος όρος ζωής ανέρχεται στο 52% του μέσου όρου ζωής στα κράτη της Ενωσης. Ο λόγος που έβγαλε τους ανθρώπους στο δρόμο είναι οι τελευταίες ραγδαίες αυξήσεις των τιμών, ειδικά προ των θυρών του χειμώνα. Ακρίβυναν το ρεύμα, το φυσικό αέριο, τα καύσιμα των οχημάτων, τα οποία μπορεί να παραμένουν τα πιο φτηνά στην ΕΕ αλλά δεν λαμβάνουν υπόψη πως 500.000 Βούλγαροι ζουν με τον ελάχιστο για τη χώρα μισθό που ανέρχεται σε 260 ευρώ τον μήνα. Και δεν συζητάμε καν για τους συνταξιούχους, μιας και η μέση σύνταξη κυμαίνεται στα 200 ευρώ. Η οργή των διαδηλωτών στη Βουλγαρία δεν μπορεί να κατευναστεί με την υπόσχεση για αύξηση των μισθών της κρατικής διοίκησης με 10% από την 1η Ιανουαρίου και των συντάξεων γήρατος με 5,7% από την 1η Ιουλίου. Ούτε και με την επικείμενη αύξηση των μισθών των δασκάλων. “Θέλουμε να ζούμε απλά αξιοπρεπώς και να μην μας θεωρούν τους φτωχούς συγγενείς της Ευρώπης“, λένε οι πολίτες. Οι μισθοί εξατμίζονται μόλις μπουν στον λογαριασμό των εργαζομένων, που θα πρέπει πια να πληρώνουν μεγαλύτερους φόρους για τα παλιά αυτοκίνητα τα οποία οδηγεί το 90% του πληθυσμού».
Γροθιά στα ρατσιστικά και φασιστικά πλαδαρά ή γραμμωμένα στομάχια του Ωραιοκάστρου στη Θεσσαλονίκη, η εκλογή του σύρου πρόσφυγα Αγά Φάραζ (οδοντίατρος-γναθοχειρουργός που ζει μόνιμα εδώ και ενάμιση χρόνο στην περιοχή με την οικογένειά του), ως μέλους του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων 3ου Δημοτικού Σχολείου. Γιατί υπάρχουν κι εκείνοι που δεν τρώνε τον εθνικιστικό σανό και δεν πίνουν το ρατσιστικό δηλητήριο.
Κοκκινοσκουφίτσα
