Πότε θα έρθει μια χρονιά
πότε θα έρθει η μέρα…
Άλλη μια θερμή υποδοχή και εκδηλώσεις λατρείας περίμεναν τον Άδωνι. Αυτή τη φορά στο «Αττικόν» και μάλιστα τη συνοδεία του Κούλη, που είχε την ευκαιρία να δει από κοντά και να διαπιστώσει όσα λέει περί «αποδοχής και στήριξης από το λαό».
Πιο ανατριχιαστικός ο «κόκκινος» Αλέξης από τον «μαύρο» Βενιαμίν; Τι λες βρε κόκκινη Λιάνα;
Ευχαριστούμε Ντόναλντ, ευχαριστούμε Σκρουτζ, ευχαριστούμε γιαγιά Ντακ, ευχαριστούμε Κλάραμπελ, ευχαριστούμε μαύρε Πιτ.
Το νοικοκύρεμα συνεχίζεται σε βάθος. Μα είναι δυνατόν ο καθένας να στήνει αντίσκηνα στον λόφο της Μπουμπουνίστρας, μπροστά στο ναό της δημοκρατίας πουστοπαρελθόν ήταν ανάκτορα, εκεί που συναντώνται δύο δρόμοι αφιερωμένοι σε βασίλισσες;
Λεβέντες ροβολάγανε από τη Μπουμπουνίστρα
και ο λαός τους λάτρευε τόσο πολύ, που είχαν
σαρανταπέντε μυστικούς κι εξήντα απλούς μπάτσους
να τους φυλάνε απ’ το λαό μην πάει να τους… φιλήσει.
«Η συνένωση ΟΠΑΠ – Allwyn αντανακλά τη δυναμική της ελληνικής οικονομίας» δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κυριάκος Πιερρακάκης. Δυναμική που βασίζεται στον κρατικό τζόγο την ώρα που ο ιδιωτικός διώκεται; Μερικές εξηγήσεις;
Με αφορμή την πρόσφατη συμπλήρωση 188 χρόνων από τον θάνατο του Charles Fourier: «Οι πόλεμοι και οι επαναστάσεις ζώνουν όλα τα σημεία της γης. Η ειρήνη δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση, ένα όνειρο της στιγμής. Η βιομηχανία έγινε το μαρτύριο των λαών αφ’ ότου ένα νησί πειρατών παρεμποδίζει τις συγκοινωνίες, αποθαρρύνει τις καλλιέργειες των δύο ηπείρων και μετατρέπει τα εργοστάσιά τους σε φυτώρια ζητιάνων. Το εμπορικό πνεύμα άνοιξε νέους δρόμους στο έγκλημα. Ο πολιτισμός γίνεται πιο αποτρόπαιος όσο πλησιάζει η πτώση του».
Το καλοκαίρι ψήνομαι, παγώνω το χειμώνα
τα ψίχουλά μου προσπαθώ να τα καταμερίσω
μπας και τη βγάλω, αλλά έτσι πώς μπορώ να ζήσω;
Το τραγικό: Η στήριξη στον κάθε λυμεώνα.
Η δήλωση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κώστα Τσιάρα «δεν λιγοψύχησα ποτέ μπροστά στις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος», έρχεται να προστεθεί στη χορεία των δηλώσεων που κατά καιρούς κάνουν όλοι αυτοί οι «άριστοι και γενναίοι άντρες», ιδιαίτερα όταν νιώσουν απειλή. Τη συζήτηση επί πολιτικού αλλά και -κυρίως- ψυχολογικού εδάφους, την αφήνουμε στην κρίση του καθένα…
Νίκη, αντί για τις «πέντε αλήθειες για το εργασιακό νομοσχέδιο», θα προτιμούσαμε να μας πεις τα πέντε ψέματα.
Σχεδόν οι μισοί από τους οκτώ δισεκατομμύρια ανθρώπους του κόσμου δεν έχουν αξιόπιστη πρόσβαση σε υγιεινή διατροφή, καθαρό περιβάλλον ή αξιοπρεπείς μισθούς, σύμφωνα με νέα έρευνα. Όπως όλες του είδους, ξέχασε κι αυτή να καταγράψει τις αιτίες και -κυρίως- τους αίτιους.
Η Νίκη και η Έλενα, η Δόμνα κι η Σοφία
κρυφά διαγκωνίζονται πίσω απ’ τις κουΐντες
ποια είναι η πιο όμορφη, ποια είν’ η πιο καπάτσα
στα έδρανα του χρήματος, στα έδρανα της δόξας.
«Όταν πεθάνει ο τσάρος θα ξαναχορέψουμε» τραγούδησαν, χόρεψαν και φώναξαν εκατοντάδες Ρώσοι στην Αγία Πετρούπολη (πρώην Λένινγκραντ). Φέρνοντάς μας στο μυαλό τις αλήστου μνήμης εκδηλώσεις για τον θάνατο της Μαργαρίτας Θάτσερ, αλλά και βάζοντάς μας σε σκέψεις για το μέλλον τους. Γιατί -ως γνωστόν- ο θεός συγχωρεί, ο Βλαδίμηρος όχι.
Συνέχεια ακούμε για τεχνητή νοημοσύνη, συνέχεια βλέπουμε μια πλήρη αποδόμηση της φυσικής νοημοσύνης. Συνέχεια ακούμε για πολιτικό -ή άλλο- πολιτισμό, συνέχεια βλέπουμε μια ατελείωτη καφρίλα. Συνέχεια ακούμε για «νοικοκύρεμα», συνέχεια βλέπουμε ένα απέραντο μπάχαλο. Συνέχεια ακούμε για «επενδύσεις», συνέχεια βλέπουμε τραγικές απεκδύσεις και των ελάχιστων που απέμειναν. Συνέχεια ακούμε για ελπίδα, συνέχεια βλέπουμε μια απελπισία να απλώνεται παντού. Συνέχεια ακούμε για «ταμειακό πλεόνασμα», συνέχεια βλέπουμε ένα απέραντο κοινωνικό υστέρημα. Συνέχεια τα πράγματα είναι το ακριβώς αντίθετο όσων παρουσιάζουν αυτοί. Συνέχεια!…
Κοκκινοσκουφίτσα
