Σε απεργία πείνας βρίσκεται από προχθές (23 Μάη) ο Γιάννης Μιχαηλίδης, καταγγέλλοντας την κρατική εκδικητικότητα που βιώνει εδώ και έντεκα χρόνια.
Τον συνέλαβαν με την κατηγορία ότι είναι μέλος της ΣΠΦ και τελικά αθωώθηκε. Συνελήφθη και βασανίστηκε άγρια για τη ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης. Οι φωτογραφίες με τα πρησμένα από το ξύλο πρόσωπα των συλληφθέντων δόθηκαν στη δημοσιότητα από την ίδια την αστυνομία, σε μια επίδειξη κρατικής παντοδυναμίας. Ενώ πλησίαζε το 18μηνο του ανώτατου ορίου κράτησης, του έκαναν νέα προφυλάκιση, πάλι για υπόθεση της ΣΠΦ, κατηγορία από την οποία και πάλι αθωώθηκε.
Καταδικάστηκε για απόπειρα ανθρωποκτονίας αστυνομικού, μολονότι δεν ήταν ένοπλος και το μόνο που έκανε ήταν ότι πήρε το περιπολικό για να διαφύγει τη σύλληψη. Καταδικάστηκε ξανά σε εντεκαετή κάθειρξη για φυσίγγια που βρέθηκαν σε σπίτι συντρόφου του, ο οποίος δήλωσε ότι ήταν δικά του.
Επειτα από πέντε χρόνια εγκλεισμού κατάφερε να παρακολουθήσει μαθήματα στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, αλλά μόνο για ενάμιση χρόνο. Ενώ ήταν κρατούμενος στην αγροτική φυλακή Τίρυνθας και είχε ήδη πάρει πολλές εκπαιδευτικές άδειες, η αρμόδια εισαγγελέας τού έκοψε τις άδειες με το επιχείρημα ότι η σχολή του… είναι μακριά! Τον εξαπάτησαν υποσχόμενοι ότι θα του δώσουν άδεια για την εξεταστική, αλλά δεν του έδωσαν. Ετοιμάζονταν να του κόψουν και την τακτική άδεια, εξωθώντας τον τελικά στη δραπέτευση.
Οταν συνελήφθη ξανά, ζήτησε τη μεταγωγή του στον Κορυδαλλό για εκπαιδευτικούς λόγους, όπως προβλέπεται από το νόμο, όμως η ΚΕΜ πετάει τις αιτήσεις του σ’ ένα συρτάρι και αρνείται να του απαντήσει, μολονότι είναι υποχρεωμένη να το κάνει εντός σαράντα ημερών. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, πέρασε όλα τα θεωρητικά μαθήματα της σχολής του, αλλά τα εργαστήρια απαιτούν φυσική παρουσία που μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο αν μεταχθεί στον Κορυδαλλό.
Στις 29 Δεκέμβρη, η γραμματεία της φυλακής τον κάλεσε να υπογράψει αίτηση για υφ’ όρον απόλυση, όπως προβλέπεται, αφού έχει τις τυπικές προϋποθέσεις: έχει εκτίσει τα 3/5 της 20ετούς ποινής που του έχει επιβληθεί και τα 2/5 της ποινής για την απόδραση. Σύνολο 8 χρόνια και 3 μήνες πραγματικής έκτισης ποινής.
Η αίτησή του απορρίφθηκε τον Μάρτη του 2022 με το αιτιολογικό ότι… δεν έχει περάσει ικανό χρονικό διάστημα ώστε να «μεταστραφεί» και να σωφρονιστεί! Μιλάμε, δηλαδή, για καθαρά εκδικητική συμπεριφορά απέναντί του. Που δεν εφαρμόζεται παρά μόνο σε κρατούμενους στοχοποιημένους για πολιτικούς λόγους.
Μετά τη συμπλήρωση διμήνου από την πρώτη αίτηση, ο Γιάννης Μιχαηλίδης κατέθεσε δεύτερη αίτηση για υφ’ όρον απόλυση. Απόφαση από το δικαστικό συμβούλιο δεν έχει εκδοθεί, όμως η πρόταση του εισαγγελέα είναι και πάλι απορριπτική!
Η απεργία πείνας είναι το έσχατο μέσο ενός κρατούμενου για να διεκδικήσει αυτά που ετσιθελικά και εκδικητικά του στερούν. «Μετά από 8,5 χρόνια εντός των φυλακών, μετά από όλες αυτές τις αυθαιρεσίες σε βάρος μου, αποφάσισα να δώσω ένα τέλος στην 11ετή ταλαιπωρία μου, υψώνοντας ανάχωμα στην πρακτική του προληπτικού εγκλεισμού ή αλλιώς της επιπλέον τιμωρίας της απόδρασης με νομικά παραθυράκια» γράφει ο Μιχαηλίδης. Και συνεχίζει: «Επειτα από 5 επιπλέον μήνες προληπτικής κράτησης, ξεκινάω απεργία πείνας με στόχο την αποφυλάκισή μου. Αυτή την επιλογή, με το βαθύ κίνητρο της πολυπόθητης ελευθερίας, σκοπεύω να τη στηρίξω με την ίδια συνέπεια που στήριξα τις επιλογές μου έως τώρα και για την οποία με εκδικούνται».
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν χωρούν δεύτερες σκέψεις. Η αλληλεγγύη σ’ έναν κρατούμενο που αντιμετωπίζει αυτή την εκδικητική συμπεριφορά είναι κοινωνική υποχρέωση και πολιτικό καθήκον.
