Μια χιλιάδα τρακτέρ στο κέντρο των Βρυξελλών δεν είναι καθόλου συνηθισμένο θέαμα. Οπως δεν είναι συνηθισμένο θέαμα, οι αγρότες να θέλουν να μπουν στο μέγαρο όπου συνεδρίαζαν οι υπουργοί Γεωργίας της ΕΕ, να συγκρούονται με τους μπάτσους, να στήνουν πύρινα οδοφράγματα με παλιά λάστιχα που είχαν φροντίσει να κουβαλήσουν και να ψεκάζουν τους μπάτσους με κοπρόνερα.
Παρόμοια περιστατικά είχαν γίνει προηγουμένως στο Παρίσι, όπου οι αγρότες επανάκαμψαν με τα τρακτέρ τους στη μεγαλύτερη έκθεση-σόου της Ευρώπης, έσπασαν τα οδοφράγματα που είχαν στήσει οι μπάτσοι και μπούκαραν στο χώρο της έκθεσης, αναγκάζοντας τον Μακρόν να φύγει άρον-άρον, προτού προλάβει να πλύνει καμιά αγελάδα, όπως το θέλει η παράδοση των γάλλων ιμπεριαλιστών πολιτικών.
Οι υπουργοί των «27» έπρεπε κάτι να κάνουν. Το είχαν προετοιμάσει: κάποια χαλάρωση των κανόνων αγρανάπαυσης και αναβολή της απαγόρευσης χρήσης φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων. Και… έλεγχοι στα εισαγόμενα αγροτικά εμπορεύματα για να διαπιστώνεται αν φέρουν ίχνη από απαγορευμένες χημικές ουσίες και… απλοποίηση της γραφειοκρατίας. Παρηγοριά στον άρρωστο ώσπου να βγει η ψυχή του…
Ο υπουργός Γεωργίας του Βελγίου, που ασκεί το τρέχον εξάμηνο την προεδρία στα Συμβούλια, Νταβίντ Κλαρινβάλ, δήλωσε… όλος αυτιά: «Ακούμε ξεκάθαρα τα παράπονα των αγροτών».
Ο υπουργός Γεωργίας της Γαλλίας, Μαρκ Φρεσνό, δήλωσε… σηματωρός: «Υπάρχει ανάγκη να σταλούν αμέσως σήματα για να πούμε στους αγρότες πως κάτι αλλάζει, όχι μόνο βραχυπρόθεσμα, αλλά και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Χρειαζόμαστε κάτι πρακτικό, κάτι λειτουργικό, εντός των κανόνων που ισχύουν».
Ο γερμανός συνάδελφός τους, ο Πράσινος Τζεμ Οζντεμίρ «τα έσπασε», εντοπίζοντας την αιτία στις διαδικασίες που ισχύουν στην ΕΕ, τις οποίες χαρακτήρισε… «τέρας της γραφειοκρατίας». «Ο μέσος αγρότης ξοδεύει το ένα τέταρτο του χρόνου του στο γραφείο», είπε, υποδεικνύοντας τη… λύση. Δεν παρέλειψε, βέβαια, να υποδείξει στους αγρότες να επιλέξουν τη… βιοποικιλότητα και την… πράσινη γεωργία, για να έχουν κέρδη.
Ο Οζντεμίρ θύμισε τον Σημίτη, που όταν οι έλληνες αγρότες διαμαρτύρονταν για τις εξευτελιστικές τιμές στο βαμβάκι και άλλες αροτραίες καλλιέργειες, τους συμβούλευε να στραφούν… στα σπαράγγια που έχουν καλή τιμή. Και γελούσε πικρά όλη η Ελλάδα, φανταζόμενη το θεσσαλικό κάμπο τίγκα στο σπαράγγι.
Ενας αγροτοσυνδικαλιστής, που δεν τον λες δα και επαναστάτη, ο Μόργκαν Οντι, γενικός συντονιστής της La Via Campesina, είπε στους δημοσιογράφους την αλήθεια με λίγες λέξεις: «Είμαστε και πάλι εδώ στις Βρυξέλλες επειδή η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν ακούει τα αιτήματά μας. Τα αιτήματά μας είναι να έχουμε δίκαια έσοδα. Παράγουμε τα τρόφιμα και δεν βγάζουμε τα προς το ζην. Γιατί; Λόγω των συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου. Λόγω της απορρύθμισης. Επειδή οι τιμές είναι χαμηλότερες από το κόστος παραγωγής. Γι’ αυτό απαιτούμε από την ΕΕ να προχωρήσει σε αλλαγές».
Μετά το γύρισε στον αστικό ρεφορμισμό: «Δεν είμαστε κατά των πολιτικών για το κλίμα. Αλλά γνωρίζουμε ότι, για να κάνουμε τη μετάβαση, χρειαζόμαστε υψηλότερες τιμές για τα προϊόντα, επειδή κοστίζει περισσότερο η παραγωγή με οικολογικό τρόπο». Σαν να έλεγε, «να βάλουμε σπαράγγια, αλλά δώστε μας και καμιά επιδότηση»! Ετσι, η σωστή επισήμανση για τις συμφωνίες ελεύθερου εμπόριου, που συρρικνώνουν την αγροτική παραγωγή και τσακίζουν την αγροτιά, έμεινε σαν ένα απλό διακοσμητικό στοιχείο μιας γραμμής «ρεαλισμού», που μπορεί να διευκολύνει κάπως την πλούσια αγροτιά, όμως για τη μεσαία και τη φτωχή αγροτιά των ευρωπαϊκών χωρών σημαίνει συνέχιση της καταστροφής και του ξεκληρίσματος.
Εδώ και χρόνια αρθρογραφούμε συστηματικά πάνω στα στρατηγικά ζητήματα της αγροτικής παραγωγής, αποκαλύπτοντας πως το χτύπημά της σε όλη την ΕΕ αποτελεί στρατηγική επιλογή του ευρωπαϊκού μονοπωλιακού κεφάλαιου, που έχει ανοίξει τις πόρτες στις εισαγωγές αγροτικών προϊόντων-εμπορευμάτων από τις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου, προκειμένου να διεισδύσει σ’ αυτές και να κατακτήσει τις αγορές τους και τις πηγές πρώτων υλών. Οταν ξεκίνησαν οι φετινές αγροτικές κινητοποιήσεις, συνοψίσαμε αυτές τια παρατηρήσεις σε ένα άρθρο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
H μεγάλη εικόνα: Το χτύπημα της αγροτικής παραγωγής είναι στρατηγική πολιτική του ευρωπαϊκού κεφάλαιου
Οσο για την αγροτική παραγωγή στην Ελλάδα, τη χώρα που προτού ενταχθεί στην ΕΟΚ (σημερινή ΕΕ) είχε θετικό ισοζύγιο αγροτικών εμπορευμάτων (εξήγαγε περισσότερα απ’ αυτά που εισήγαγε), πρόσφατη μελέτη μας αποκάλυψε το εύρος της καταστροφής στην αγροτική παραγωγή σε μια περίοδο δεκατριών χρόνων (2008-2021). Εκατομμύρια στρέμματα κάθε είδους γεωργικής καλλιέργειας (αροτραίες, δενδρώδεις, κηπευτικά) έπαψαν να καλλιεργούνται, ενώ ανάλογη ήταν η μείωση και στις αρδευόμενες εκτάσεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Το ρήμαγμα της αγροτικής παραγωγής σε αριθμούς
Τι να λέμε τώρα; Οτι πρέπει να μειωθεί η… γραφειοκρατία; Δεν το λέει μόνο ο θρασύς Τζεμ Οζντεμίρ, το λέει και ο θρασύτατος Κυριάκος Μητσοτάκης (τον… Πινόκιο-Αυγενάκη δεν τον μετράμε, γιατί είναι απλά ένα «κύμβαλο αλαλάζον»). Οτι είναι θετικό ότι μειώνονται τα στρέμματα που πρέπει να μπαίνουν σε αγρανάπαυση; Οταν εγκαταλείπεται γεωργική γη που καλλιεργούταν προηγουμένως (εκατομμύρια στρέμματα), τι να την κάνουν οι αγρότες τη γη που δε θα μπει σε αγρανάπαυση; Δεν τους λείπει γη, αλλά η δυνατότητα να επιβιώσουν με τη γη που καλλιεργούν.
Και τι να πούμε για τους… ελέγχους στα εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα-εμπορεύματα για ίχνη απαγορευμένων στην ΕΕ χημικών ουσιών; Οποιος ασχολείται με τα αγροτικά ζητήματα γνωρίζει πως δεν υπάρχει μεγαλύτερο «πλυντήριο» από την Ολλανδία που ελέγχει μεγάλο μέρος του εισαγωγικού εμπόριου σε αγροτικά τρόφιμα. Τα εισάγει, τα «ξεπλένει» και μετά τα διοχετεύει σε όλη την ευρωπαϊκή αγορά, χωρίς αυτή η διακίνηση να υπόκειται σε κανένα έλεγχο, γιατί πρόκειται για ενδοκοινοτικό εμπόριο πλέον.
Ενόψει και των επικείμενων ευρωεκλογών, οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές ηγέτες μπορεί να αποφασίσουν κάποια ψευτομέτρα. Θυμίζουμε ότι η σύνοδος κορυφής του Γενάρη δεν είχε καν στην ατζέντα το αγροτικό πρόβλημα, το οποίο έχει ανατεθεί στην Κομισιόν της Ούρσουλα(ς). Ούτε καν παυσίπονα δε θα είναι αυτά τα ψευτομέτρα, για τα οποία μίλησε ο γάλλος υπουργός Γεωργίας. Η καταστροφική πορεία δεν πρόκειται να αναστραφεί.
Η λύση για τη φτωχή αγροτιά βρίσκεται στη συμμαχία με την εργατική τάξη και στον αγώνα για την επαναστατική ανατροπή και την οικοδόμηση του κομμουνισμού. Φυσικά και πρέπει να δώσει αγώνες για άμεσες-μερικές διεκδικήσεις η φτωχή αγροτιά. Αλλά για να είναι στοιχειωδώς αποτελεσματικοί αυτοί οι αγώνες, δηλαδή για να οδηγούν σε κάποιες κατακτήσεις που θα βάζουν ένα προσωρινό φρένο στην καταστροφή, θα πρέπει να έχουν δυναμικό χαρακτήρα και να κινούνται έξω από το στενό κορσέ της αστικής νομιμότητας.
