Τον συκοφαντούν, λέει, τον Νότη Μαριά, επειδή θυμίζουν τη θητεία του στο ακροδεξιό μόρφωμα του Καμμένου, ως βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και ως ευρωβουλευτής. «Ουδέποτε υπήρξα μέλος των ΑΝΕΛ αλλά αντίθετα συνεργάστηκα εκλογικά μαζί τους ως εκπρόσωπος του τότε Κινήματος Αντιμνημονιακοί Πολίτες», λέει. Και έγινε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος κάποιος που δεν ήταν μέλος; «Σε σχέση με τη δράση μου ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ κατά το διάστημα 2012-2014, δηλαδή πριν τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αυτή χαρακτηριζόταν πάντοτε από τον συνεπή αγώνα μου κατά της τρόικας, των μνημονίων» κτλ. λέει ο Μαριάς.
Σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής (άρθρο 17) ο λεγόμενος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος αναπληρώνει τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας και ορίζεται απ’ αυτόν (όχι από την κοινοβουλευτική ομάδα). Ο Μαριάς, λοιπόν, δεν ήταν… ανεξάρτητος συνεργαζόμενος αλλά αναπληρωτής του Καμμένου. Αυτόν εκπροσωπούσε, για λογαριασμό του μιλούσε. Εντάξει;
Τα υπόλοιπα στο: Με ‘γεια το δεξιο-εθνικιστικό παλτό
Αλλά δεν είναι μόνο ο Μαριάς. Οπως αποκάλυψε σήμερα η εφημερίδας, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ είναι και ο ρέκτης των ιδιωτικών πανεπιστημίων Κώστας Γουλιάμος.
Οπότε, μιμούμενοι τον Δ. Κουτσούμπα, δικαιούμαστε να αναφωνήσουμε: Πού τα βρήκατε αυτά τα φυντάνια;
ΥΓ. Θα μας παίξει, άραγε, το Luben; Αμα θέλουν το ερώτημα φωνητικά, ευχαρίστως να το απαγγείλουμε.
Πες μας και για τη δολοφονική φασιστο-ΜΑΒΗ
«Η ζωή του όλη ένας αγώνας». Ετσι παρουσιάζει η διαδικτυακή ντουντούκα του Μαξίμου (Political) τον Φρέντι Μπελέρι. Ο ίδιος λέει με… σεμνότητα: «Ολη μου τη ζωή παλεύω για τα δικαιώματα του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Για τη γλώσσα, την ιστορία, την ταυτότητά μας. Την αξίωσή μας να ζούμε με αξιοπρέπεια, χωρίς να καταπιέζονται θεμελιώδη δικαιώματά μας. Για αυτό δεν το βάζω κάτω».
Αν αγώνας είναι η συμμετοχή στο φασιστικό εγκληματικό μόρφωμα της ΜΑΒΗ, που πραγματοποίησε εισβολές στο αλβανικό έδαφος και δολοφονικές επιθέσεις κατά στρατοπέδων, από τις οποίες σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν και έλληνες μειονοτικοί φαντάροι, πάσο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Ο Μπελέρι, η φασιστική ΜΑΒΗ και οι δολοφονικές επιθέσεις σε στρατώνες μέσα στην Αλβανία
Πέρα από την παλιά δράση του, όμως, ο Μπελέρι εγείρει ευθέως αλυτρωτικά ζητήματα. Θέτει το ελληνικό κράτος τέτοια ζητήματα στην Αλβανία; Από πού κι ως πού μιλάει ο Μπελέρι από τη Χιμάρα για τη μειονότητα, όταν η Χιμάρα δε θεωρείται μειονοτική περιοχή και το ελληνικό κράτος δε ζητάει αναθεώρηση των διεθνών συνθηκών; Μιλώντας για «Βόρειο Ηπειρο» ο Μπελέρι, ο υποψήφιος της ΝΔ, ταυτίζεται με τα κάθε είδους ναζιφασισταριά, με τα οποία άλλωστε είχε άριστες σχέσεις, μέχρι να τον στρατολογήσει η ΝΔ.
Ντουέτο που «σκοτώνει»
Από την Political πληροφορηθήκαμε και τα εξής: «Μια θεαματική εκδήλωση διοργάνωσε ο Αιμίλιος Βουγιουκλάκης, διοικητής του Νοσοκομείου Ασκληπιείο Βούλας στη Γλυφάδα, στο μαγαζί «Opus Inner Pleasure» προς τιμήν δύο υποψήφιων ευρωβουλευτών, του Φρέντι Μπελέρη και της Ελεονώρας Μελέτη. Ο κ. Βουγιουκλάκης αποδείχθηκε εξαιρετικός οικοδεσπότης για όλους τους νεοδημοκράτες που ήρθαν να ακούσουν και να στηρίξουν κυρίως τον φυλακισμένο ομογενή μας, τον εκλεγμένο δήμαρχο Χιμάρας. Άλλωστε, ο κ. Βουγιουκλάκης για τους σκοπούς της εκδήλωσης κάλεσε τον πρώην υπουργό Επικρατείας της κυβέρνησης Μητσοτάκη Σταύρο Παπασταύρου, ουσιαστικά τον εμπνευστή της υποψηφιότητας Μπελέρη. Ο κ. Παπασταύρου πήρε το μικρόφωνο μέσα σε χειροκροτήματα και εξήρε για αρχή τον σπουδαίο ρόλο του Αιμίλιου Βουγιουκλάκη στη δημόσια υγεία της περιοχής και στην τοπική κοινωνία. Στη συνέχεια έκανε μια ιστορική αναδρομή της φιλίας που τον δένει με τον Φρέντι Μπελέρη, τονίζοντας ότι η αιτία να συναντηθεί μαζί του πριν από 30 χρόνια ήταν η αείμνηστη Μαριέττα Γιαννάκου. Παράλληλα, ανέφερε ανέκδοτες ιστορίες για τον φυλακισμένο ομογενή μας στην Αλβανία που συνθέτουν το ιδιαίτερο πατριωτικό στίγμα του που εκπέμπει στην περιοχή, κλείνοντας με τη φράση “ότι ο Φρέντι έβαλε πλάτη για την Ελλάδα σε δύσκολες εποχές, καιρός είναι να βάλουμε κι εμείς πλάτη για αυτόν”».
Νάτος, λοιπόν, ο κολλητός του Σαμαρά, ο Παπασταύρου. Να προβάλει το φαινομενικά αταίριαστο ντουέτο Μπελέρι-Μελέτη. Που μάλλον δεν είναι και τόσο αταίριαστο. Οταν η Μελέτη φιλοτεχνούσε τηλεοπτικά την αγιογραφία του νεοναζιστή Κασιδιάρη δεν το έκανε από «επαγγελματική υποχρέωση». Οσο για τον Παπασταύρου, λέει ότι γνώρισε τον Μπελέρι πριν από 30 χρόνια. Την εποχή της ΜΑΒΗ!
Τι να ‘κανε ο άνθρωπος;
Παραλίγο να το ξεχάσουμε. Πριν από μερικές μέρες, ένας κάτοικος του χωριού όρμησε μέσα στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα Ρουπακιά Τριταίας και τα ‘κανε λαμπόγυαλο. Ο παπάς είχε βάλει στην τσίτα τα μεγάφωνα, το μωράκι του ανθρώπου πετάχτηκε από τον ύπνο του και άρχισε να κλαίει γοερά (ξέρετε πόσο παράφωνοι είναι παπάδες κλαι ψαλτάδες στα χωριά) και ο δυστυχής πατέρας όρμησε και τα ‘βαλε με τα μανουάλια και με κάτι μάρμαρα. Εμείς δεν είμαστε υπέρ της αυτοδικίας (τι γελάτε ρε;), αλλά να μην πούμε «γεια στα χέρια του ανθρώπου»; Παράφωνοι παπαδοψαλτάδες και στην τσίτα τα μεγάφωνα 7:30 το πρωί της Κυριακής;
Πριν από μερικούς μήνες, το Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας έκανε δεκτή αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που υπέβαλε κάτοικος που τον τρέλαναν βαρώντας συνεχώς την καμπάνα την ώρα που προσπαθούσε να κοιμηθεί. Μήπως είναι καιρός να σβήσουν οι μεγαφωνικές στις εκκλησιές, γιατί δε φταίει σε τίποτα ο κόσμος που έχει μόνο μια Κυριακή να κοιμηθεί λίγο παραπάνω; Και βέβαια, να σβήσουν τα μεγάφωνα από τα κλαμπ στις τουριστικές περιοχές, που βαράνε μπλιμπλίκια ή σκυλάδικα μέχρι τις 3 και τις 4 τη νύχτα.
Σταυρώστε την να γελάσουμε
Αν οι δεξιοί ψηφοφόροι είχαν χιούμορ, θα σταύρωναν μαζικά τη Βίκυ Φλέσσα κι αμέσως μετά θα της ζητούσαν να ξεκινήσει «απεργία πείνας στο Ευρωκοινοβούλιο, ακτιβισμό, για την Ιερά Μονή της χώρας», όπως είπε ότι θα έκανε αν ήταν ευρωβουλευτίνα. Ακόμα θα απαιτούσαν να ξεκινήσει αμέσως τις προσπάθειες «για να αναγνωριστούν τα ελληνικά ως παγκόσμια γλώσσα» και θα εύρισκαν διάφορες ευφάνταστες προτάσεις για το πως θα φέρει «στο κέντρο της Ευρώπης την Ελλάδα με πρωταγωνιστικούς όρους». Δυστυχώς, όμως, οι δεξιοί δε διακρίνονται για το χιούμορ τους.
Ντροπή, Γιώργο
«Εχουμε μια αντιπαράθεση αυτές τις ημέρες με έναν επιδειξία αρχηγό, έναν μετεωρίτη που καλεί τα κανάλια να δείξει πόσο ωραία σπίτια έχει στο Κολωνάκι, στις Σπέτσες, στη Νέα Υόρκη», δήλωσε για τον ΣτέΚας ο Γιώργος Βαρεμένος. Επειδή είναι και μιας κάποιας ηλικίας ο Γιώργος, ξέρει ασφαλώς ποιους αποκαλούσαν επιδειξίες. Κι επειδή καλά ελληνικά ξέρει, σκόπιμα δε χρησιμοποίησε τη σωστή λέξη «επιδειξιομανής».
Κρίμα που δεν ζει ο Τσιτσάνης
Αν ζούσε ο Τσιτσάνης ή κάποιος από τους λαϊκούς συνθέτες των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων, θα σκάρωνε ένα ωραίο τραγούδι για τη Ζεϊνέπ. Τόσα εξωτικά ονόματα τραγούδησαν: Γκιουλμπαχάρ, Ζεχρά, Σεράχ, Μισιρλού, ωραία θα ταίριαζε και το Ζεϊνέπ, ως φόρος τιμής στην προϊσταμένη του τμήματος καταπολέμησης της λαθρεμπορίας του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας Ζεϊνέπ Μποζ, η οποία στην 24η Σύνοδο της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO για την Επιστροφή των Πολιτιστικών Αγαθών στις Χώρες Προέλευσης (ICPRCP) δήλωσε πως «ως μονάδα καταπολέμησης της παράνομης διακίνησης πολιτιστικής κληρονομιάς στην Τουρκία δεν έχουμε υπόψη μας κανένα έγγραφο που να νομιμοποιεί αυτή την αγορά που έγινε από το αποικιοκρατικό Ηνωμένο Βασίλειο εκείνη την εποχή. Επομένως δεν νομίζω ότι υπάρχει χώρος για να συζητήσουμε τη νομιμότητά της ακόμη και σύμφωνα με τη νομοθεσία της εποχής και ανυπομονώ ολόψυχα να γιορτάσουμε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, καθώς πιστεύουμε ότι θα σηματοδοτήσει την αλλαγή συμπεριφοράς προς την προστασία της πολιτιστικής ιδιοκτησίας και αποτελεί το ισχυρότερο μήνυμα που δίνεται παγκοσμίως».
Για να σοβαρευτούμε. Είναι καινούργια τουρκική θέση αυτή, απότοκο του «καλού κλίματος» μεταξύ Μητσοτάκη και Ερντογάν; Οχι βέβαια. Είναι πάγια θέση του τουρκικού κράτους. Διότι και η Τουρκία έχει υποστεί καταλήστευση πολιτιστικών θησαυρών από πολιτισμούς που άνθησαν στο παρελθόν στο έδαφος που αποτελεί την επικράτεια του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Το αυτονόητο που αποτελεί πάγια τουρκική θέση επανέλαβε η αγαπητή ΖΧεϊνέπ, χωρίς να φαντάζεται ότι η επιστημονική άποψή της θα εντασσόταν στη μικροπολιτική του Κούλη.
