Το ακούς και σου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο: σόου διάρκειας 17 λεπτών, κόστος 211.000 ευρώ (υπάρχει και ένα κενό: αν στα 211.000 ευρώ περιλαμβάνεται και η αμοιβή του τραγουδιάρη).
Μα τόσο κόστισε και πέρυσι και τα προηγούμενα χρόνια, μέσος όρος 190.000, ανακοίνωσε ο Δήμος Αθηναίων, δίνοντας τη λίστα με τις δουλειές που έγιναν για να στηθεί το σόου. Το ερώτημα που προκύπτει, όμως, είναι απλούστατο: αφού το σόου ήταν χωρίς κοινό, μόνο για τηλεοπτική μετάδοση, γιατί έπρεπε να πάνε να το στήσουν «στου διαόλου τη μάνα», στο πάρκινγκ του Λυκαβηττού; Μπορούσαν να το κάνουν σε ένα τηλεοπτικό στούντιο, όπου τα τεχνικά είναι στημένα (εξέδρες, φώτα, ήχος, βίντεο) και επομένως το κόστος θα έπεφτε χαμηλότερα.
Ο ίδιος ο Μπακογιάννης έδωσε μια πιο… ενδιαφέρουσα εξήγηση. Προβληματίστηκε, είπε, αν έπρεπε να οργανώσει το σόου ή όχι και κατέληξε πως αν δεν το έκανε, θα ήταν πλήγμα για την πόλη και κυρίως για την τουριστική εικόνα της! Διότι ποιος τουρίστας θα ερχόταν σε μια πόλη που την παραμονή της πρωτοχρονιάς θα έστελνε το μήνυμα ότι είναι κλειστή πόλη;
Εδώ σηκώνει ψηλά τα χέρια η ίδια η λογική. Δηλαδή, ένα τηλεοπτικό σόου σε μια ερημιά έστελνε το μήνυμα ότι η Αθήνα είναι ανοικτή πόλη; Για τον Μπακογιάννη τίθεται άλλο ερώτημα: είναι ηλίθιος, είναι κυνικός ή απλά σώθηκαν τα επιχειρήματα και οι επιτελείς του τον συμβούλεψαν να πει αυτή την ηλιθιότητα; Δεν είμαστε σίγουροι για την απάντηση.
Κάθε τηλεοπτικό κανάλι είχε την ίδια ώρα σόου με διάφορους «Ρουβάδες». Αν απ’ αυτά τα σόου εξαρτώταν το αν θα φαινόταν η πόλη «ανοιχτή» ή «κλειστή», τότε ο σκοπός ήδη εξυπηρετούνταν πολλαπλώς. Ενα ακόμη τηλεοπτικό σόου δεν προσέφερε τίποτα.
Ναι, αλλά έπρεπε να εμφανιστεί και ο δήμαρχος να μετράει αντίστροφα τα τελευταία δέκα δευτερόλεπτα μέχρι την αλλαγή του χρόνου. Κι αυτό θα μπορούσε να εξασφαλιστεί στο σόου ενός καναλιού, κατά προτίμηση του πρώτου κρατικού. Ποιος θα έφερνε αντίρρηση; Θα ανέβαινε κι ένα συνεργείο στο Λυκαβηττό να πετάξει τα πυροτεχνήματα, με κάλυψη από ένα δικάμερο της ΕΡΤ, και το κόστος θα ήταν μόνο τα πυροτεχνήματα.
Αυτό, όμως, δε θα ήταν σόου παραγωγής του Μπακογιάννη και της παράταξής του. Ούτε θα μπορούσε η δουλειά να δοθεί με απευθείας ανάθεση στην εταιρία παραγωγής του Ρουβά. Αντιλαμβάνεστε τι θέλουμε να πούμε. Το είπε και ο Ζαραλίκος με ένα εύστοχο χιουμοριστικό σχόλιο στο twitter και δόθηκε αμέσως εντολή στα έμμισθα τρολ να πλακωθούν στα μηνύματα προς την πλατφόρμα, μέχρι αυτή να αποκλείσει το λογαριασμό του stand up comedien.
Είναι πιο ηλίθιοι και από την τηλεπερσόνα που πήγε και διέκοψε παράσταση του Ζαραλίκου, επειδή δεν της άρεσε που τα έχωνε στον Μαρινάκη. Καλύτερη διαφήμιση δε θα μπορούσε να εξασφαλίσει ο Ζαραλίκος και τον καλούμε να μην είναι μοναχοφάης: ας τους βγάλει ένα χαρτζιλίκι από το ταμείο των παραστάσεών του. Ας το θεωρήσει δαπάνη διαφήμισης.
Η πολιτισμική παρακμή είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την κονόμα. Και η εγχώρια Δεξιά, άξεστη, απολίτιστη (πλην ελάχιστων εαξαιρέσεων), ταυτισμένη με ό,τι πιο παρακμιακό υπάρχει στη λεγόμενη ποπ κουλτούρα (καμιά σχέση με τη λαϊκότητα), μας έχει προσφέρει άφθονα τέτοια δείγματα. Ο Λιγνάδης έκανε τον Ρουβά… Διόνυσο στις «Βάκχες» του Ευριπίδη. Ο σταρ μεγαλώνει, δεν μπορεί πια να συγκινήσει τις «Ρουβίτσες», οι μανατζαραίοι ψάχνουν άλλα πεδία για να συνεχίσει να είναι σταρ και να συντηρεί την εταιρία (και τον εαυτό του). Η επιχείρηση «ο Σάκης στην Επίδαυρο» δεν απέδωσε, αλλά ο Ρουβάς δεν ξέχασε τον Λιγνάδη. Πρόσφατα, σε τηλεοπτική εκπομπή του έπαιξε και παλαιότερα μαγνητοσκοπημένη συνέντευξη του Λιγνάδη. Ο τηλεοπτικός σταθμός (ο ΣΚΑΪ, όχι τυχαία φυσικά) είχε έτοιμη τη δικαιολογία, εν αναμονή των αντιδράσεων: «έγινε εκ παραδρομής»!
Τώρα ήταν η σειρά του Μπακογιάννη να δώσει στον ξεπεσμένο σταρ τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο παρακμιακό πρωτοχρονιάτικο σόου και στην εταιρία παραγωγής την πρόσβαση στα ταμεία του Δήμου, τα οποία ο νεότερος της οικογένειας Μητσοτάκη διαχειρίζεται σαν προσωπική του περιουσία.
