Η Αννα επισκέπτεται καθημερινά τον τάφο του Φραντς, του αρραβωνιαστικού της, που σκοτώθηκε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος μόλις τέλειωσε. Τον τάφο του Φραντς στη μικρή γερμανική πόλη επισκέπτεται κι ένας Γάλλος, που ισχυρίζεται ότι με τον Φραντς ήταν συμφοιτητές στο Παρίσι. Η παρουσία του Γάλλου -που μέχρι πριν από λίγο καιρό αποτελούσε άσπονδο εχθρό- στην ηττημένη γερμανική επαρχία θα φέρει πολλές αντιδράσεις.
Ο Φρανσουά Οζόν προτείνει ένα ριμέικ της ταινίας του Ερνστ Λιούμπιτς (1932), βερολινέζου μετρ της κομεντί, ο οποίος μόλις διάβασε το θεατρικό έργο «Ο άντρας που σκότωσα» και συγκινημένος από τα αντιπολεμικά μηνύματά του αποφάσισε να το κάνει το μοναδικό ομιλούν δράμα του και γύρισε το 1932 στο Χόλιγουντ (δούλευε ήδη δέκα χρόνια εκεί) το «Broken Lullaby». Αναγνωρίζοντας ότι η ταινία του Λιούμπιτς έχει κάποιες αδυναμίες, που δεν της επιτρέπουν να είναι επίκαιρη σήμερα, ο Οζόν, προβαίνει στις απαιτούμενες αλλαγές και εστιάζει, εκτός από την καταδίκη των δεινών του πολέμου και την ανάδειξη του εθνοτικού μίσους, στο προσωπικό δράμα, δημιουργώντας μια ταινία ρομαντική, στιλιζαρισμένη, αλλά καθόλου πρωτότυπη.
Ελένη Π.
