Το Μακόντο είναι μια εθνοτική γειτονιά στα βιομηχανικά προάστια της Βιέννης. Η οικογένεια του Ραμαζάν είναι από την Τσετσενία. Ο Ραμαζάν, αν και έντεκα χρονών μόλις, έχει αναλάβει πάρα πολλές ευθύνες απέναντι στην οικογένειά του, μιας και ο πατέρας του έχει πεθάνει και η μητέρα του δουλεύει συνεχώς. Η ζωή του διαταράσσεται όταν τους επισκέπτεται ένας φίλος του πατέρα του. Μια ξεχωριστή σχέση αναπτύσσεται ανάμεσα στο παιδί και τον ξένο, σχέση που καθώς φαίνεται και οι δυο την έχουν πολύ ανάγκη.
Το σημαντικό στοιχείο της ταινίας δεν είναι ωστόσο η συγκεκριμένη ιστορία που αφηγείται, αν και είναι αρκετά δυνατή, όσο η επικέντρωση στην καθημερινότητα αυτής της γειτονιάς, της οποίας όλα τα μέλη κουβαλούν μια παρόμοια ιστορία. Η Μορτεντζάι, στην πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα σε ταινία μυθοπλασίας, επιλέγει ένα θέμα που το ξέρει καλά, δεδομένου ότι και η ίδια είναι παιδί μεταναστών (από το Ιράν) που μεγάλωσε στην Αυστρία.
Η ταινία διακρίνεται για την απλότητα και τους χαμηλούς τόνους της. Ο σχεδόν μονότονος ρυθμός της απορροφά το θεατή στον κόσμο που δημιουργεί.
Στέκεται μακριά από κάθε είδους βερμπαλισμούς και συναισθηματισμούς, αλλά ταυτόχρονα τόσο κοντά στην καθημερινή πραγματικότητα αυτών ή παρόμοιων ανθρώπων της συγκεκριμένης ή όποιας άλλης παρόμοιας γειτονιάς. Το απροσδιόριστο τέλος της οδηγεί στην εστίαση της προσοχής στην κατάσταση αυτή καθεαυτή.
Ελένη Π.
