Το 1975 ο Πιερ-Πάολο Παζολίνι δολοφονείται στην παραλία της Οστια, έξω από τη Ρώμη. Εκείνη την περίοδο προετοίμαζε την πρεμιέρα του «Σαλό», ενώ παράλληλα έγραφε το μυθιστόρημα «Πετρέλαιο». Ο νεοϋορκέζος σκηνοθέτης στρέφεται στις τελευταίες ώρες του, προκειμένου αυτές να αποτελέσουν τον πυρήνα γύρω από τον οποίο προσπαθεί να σκιαγραφήσει το προφίλ του.
Ο Φεράρα φαίνεται αμήχανος μπροστά στην πολύπλευρη προσωπικότητα του Παζολίνι. Σε επίπεδο φόρμας, κάνει κάποιες επιλογές εμπνευσμένος από το έργο του, όπως η παράλληλη αφήγηση διάφορων πλευρών του μύθου που χτίζει, που έχουν ένα ενδιαφέρον. Ομως, αποδεικνύεται ανίκανος να προσεγγίσει την πολυεπίπεδη σκέψη του Παζολίνι. Ετσι, άγεται και φέρεται ανάμεσα σε διάφορα σκηνοθετικά ευρήματα που έχουν στόχο να παρουσιάσουν πλευρές αυτής της σκέψης (χωρίς παρολαυτά να το καταφέρνουν, έστω και σε πρώτο επίπεδο), ενώ ταυτόχρονα η οικογενειακή και ερωτική του ζωή έρχονται στο προσκήνιο, με αποκορύφωμα το βράδυ της δολοφονίας (ακόμη και σήμερα οι συνθήκες της δολοφονίας του δεν έχουν διευκρινιστεί εντελώς).
Ελένη Π.
