Μια ιστορία εκδίκησης με φόντο την Τρανσυλβανία και τα υποβλητικά Καρπάθια. Νεαρή γυναίκα διώχνεται από τον άντρα της, όταν εκείνος μαθαίνει ότι το παιδί που νόμιζε για δικό του είναι προϊόν βιασμού της πριν από χρόνια. Εκείνη φεύγει από το χωριό τους και περιπλανιέται στα αφιλόξενα ορεινά χωριά των Καρπαθίων αναζητώντας τους υπαίτιους των δεινών της. Ομως, γρήγορα ανακαλύπτει ότι η εκδίκηση είναι αρκετά πολύπλοκη υπόθεση και σίγουρα δεν είναι «ένα πιάτο που τρώγεται κρύο»…
Η ταινία αυτή είναι η πρώτη μεγάλου μήκους για τον βρετανό Π. Στρίκλαντ, γυρίστηκε με μεγάλες δυσκολίες και είναι φυσικό να εμπεριέχει ατέλειες και ανισότητες. Η ιστορία δεν είναι πολύ πειστική και το κυριότερο μοιάζει αρκετά προσωπική, χωρίς κοινωνικές προεκτάσεις. Δεν της λείπουν όμως τα σκηνοθετικά ευρήματα και καταφέρνει, ειδικά στο δεύτερο μέρος, να βρει το ρυθμό της. Δεν ξεφεύγει βέβαια από τη μετριότητα, με αποτέλεσμα να αναρωτιέται κανείς πως κέρδισε την αργυρή άρκτο στο Βερολίνο. Η απάντηση δεν είναι δύσκολη: αν δείτε τις υπόλοιπες υποψηφιότητες (π.χ. στα φετινά Οσκαρ), «Η εκδίκηση της Καταλίν Βάργκα» θα σας φανεί αριστούργημα!
Ελένη Σταματίου
