Η Αλις έχει μια πολύ καλόβολη ζωή. Πενηντάρα, καθηγήτρια γλωσσολογίας στο πανεπιστήμιο, μητέρα τριών παιδιών και σύζυγος επίσης καθηγητή πανεπιστημίου, με τον οποίο έχουν και εξαιρετική σχέση. Ξαφνικά, αρχίζει να ξεχνά πράγματα.
Επισκέπτεται έναν νευρολόγο, ο οποίος της διαγιγνώσκει Αλτσχάιμερ, παρά το γεγονός ότι είναι πολύ νέα γι’ αυτήν τη ασθένεια. Η ζωή της Αλις αλλάζει μέρα με τη μέρα. Πράγματα που στην καθημερινότητα θεωρούνται αυτονόητα και που ούτε καν μας περνούν από το μυαλό, όπως π.χ. η ανάγνωση, αρχίζουν τώρα να δυσκολεύουν, γιατί πολύ απλά στηρίζονται στη μνήμη. Η πιο τρομακτική όμως συνέπεια της ασθένειας δεν είναι οι δυσκολίες στην καθημερινή ζωή, αλλά η απώλεια της ίδιας της ταυτότητας.
Η συγκεκριμένη ταινία λειτουργεί σα μια ωραία αφορμή για να σκεφτεί κανείς τι σημαίνει Αλτσχάιμερ ή γενικότερα άνοια. Μάλιστα, η πρωταγωνίστρια είχε το υποστηρικτικό περιβάλλον και φυσικά την οικονομική δυνατότητα να παλέψει την ασθένεια με τους καλύτερους δυνατούς όρους. Στην πραγματικότητα, η κατάσταση είναι πολύ πιο δύσκολη για έναν οποιονδήποτε ασθενή.
Το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα (“Still Alice”) της νευρολόγου Λίζα Γκένοβα. Οι σκηνοθέτες αποφεύγουν τους άσκοπους μελοδραματισμούς και εστιάζουν στο βίωμα της ασθένειας και τον καθημερινό αγώνα που αυτή απαιτεί. Η Τζούλιαν Μουρ στον πρωταγωνιστικό ρόλο έδωσε μια πολύ μετρημένη ερμηνεία.
Ελένη Π.








