Κάθε φορά που αναπτύσσεται ένα κίνημα με εξεγερτικά χαρακτηριστικά, οι κάθε είδους οπορτουνιστές ανακαλύπτουν… «προβοκάτορες». Ποιος ξεχνάει τους «300 προβοκάτορες του Ρουφογάλη και της ΚΥΠ», που υποτίθεται πως κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο της Αθήνας τον Νοέμβρη του 1973, σύμφωνα με την «Πανσπουδαστική» Νο 8, της ΚΝΕ και της Αντι-ΕΦΕΕ;
Τώρα έχουμε την εγκατεστημένη στη Ραμάλα «Εθνική Επιτροπή Μποϊκοτάζ» (BNC) να προσπαθεί να δώσει γραμμή στα κινήματα αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο, να αποσιωπούν την ένοπλη αντίσταση του παλαιστινιακού λαού, για να… προστατευτούν! Υπέρ της ένοπλης αντίστασης μιλούν μόνο οι… «προβοκάτορες»!
Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια. Το παλαιστινιακό κίνημα εθνικής απελευθέρωσης εκδηλωνόταν πάντοτε με διάφορες μορφές αγώνα. Ειρηνικές (ή καλύτερα: μη ένοπλες) και ένοπλες. Ολες αυτές οι μορφές είχαν συγκρουσιακό χαρακτήρα (οι σιωνιστές κατακτητές δεν ανέχονται ούτε τη διαμαρτυρία, γιατί το καθεστώς κατοχής επί της Παλαιστίνης έχει καθαρά ναζιστικό χαρακτήρα), όμως κορωνίδα του παλαιστινιακού κινήματος ήταν πάντοτε ο ένοπλος αγώνας. Ανεξάρτητα από τις ανόδους και τις υφέσεις του, από τις επιτυχίες του και τις ήττες του, από τις πολιτικές δυνάμεις που τον καθοδηγούσαν, ο ένοπλος αγώνας ήταν αυτός που σηματοδοτούσε το μονοπάτι της λευτεριάς.
Κάποιοι στη Δύση, όμως, μικροαστοί πασιφιστές κατά κανόνα, προσπαθούν εδώ και χρόνια να κόψουν και να ράψουν τον παλαιστινιακό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα στα μέτρα των δικών τους αντιλήψεων, του «non violent» («μη βίαιου»). Περιττεύει να πούμε πως είναι άλλο πράγμα να υπερασπίζεσαι τους κατοίκους ενός χωριού της Δυτικής Οχθης, που διαδηλώνουν συνεχώς επειδή τους αρπάζουν τα χωράφια ή τους κόβουν τα ελαιόδεντρα και άλλο να ισχυρίζεσαι ότι αυτού του τύπου η αντίσταση (η οποία κάθε άλλο παρά μη βίαιη είναι, καθώς πάντοτε περιλαμβάνει πετροπόλεμο και άλλα μέσα) είναι η μοναδική που πρέπει να γίνεται.
Οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι ουδέποτε αντιπαρέθεσαν τη μη ένοπλη στην ένοπλη αντίσταση. Τις θεωρούσαν και τις θεωρούν συμπληρωματικές μορφές αγώνα, με την ένοπλη να είναι το «κεφάλι». Γι’ αυτό και ο παλαιστινιακός λαός ήταν πανέτοιμος να υποδεχτεί και να χαιρετίσει τον Κατακλυσμό του Αλ-Ακσα στις 7 Οκτώβρη του 2023. Ηξερε πολύ καλά τι θ’ ακολουθήσει. Υπέμεινε και υπομένει με σταθερότητα τις σφαγές και τις καταστροφές, την πείνα και τις λοιμώδεις ασθένειες, γιατί ξέρει ότι αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος.
Ξέροντας την κατάσταση στη Δύση, η Παλαιστινιακή Αντίσταση δέχεται κάθε μορφή αλληλεγγύης. Από την αλληλεγγύη σε ανθρωπιστική και πασιφιστική βάση μέχρι την αλληλεγγύη στον ένοπλο αγώνα. Είναι, όμως, άλλο να λέει κάποιος «εγώ μέχρι το ανθρωπιστικό μπορώ να φτάσω» και άλλο να βάζει στην προκρούστεια κλίνη του δικού του μικροαστικού πασιφισμού ένα ολόκληρο κίνημα και να ζητά να απαγορευτεί κάθε υποστήριξη στην ένοπλη αντίσταση, επειδή είναι… «έργο προβοκατόρων».
Εμάς δεν μας αφορά αυτό. Δεν παίρνουμε γραμμή από κάποιους καρεκλοκένταυρους του πασιφισμού, από τους οποίους κρατούσαμε πάντοτε αποστάσεις (ακόμα και όταν χρειάστηκε να συνεργαστούμε σε εκδηλώσεις αλληλεγγύης). Εμείς ήμασταν και είμαστε με την Παλαιστινιακή Αντίσταση. Οχι μόνο τώρα αλλά πάντοτε. Τώρα αισθανόμαστε δικαιωμένοι, καθώς βλέπουμε την Παλαιστινιακή Αντίσταση να γράφει το μεγαλύτερο έπος του 21ου αιώνα στις πόλεις και τα χωριά της Λωρίδας της Γάζας, στα check point της Ιερουσαλήμ και στα άπαρτα κάστρα των προσφυγικών κατακλυσμών της Τζενίν, της Νάμπλους, της Τουλκάρεμ.
Μέχρι τώρα αρθογραφούσαμε ενάντια σε μια «κλαψιάρικη Αριστερά» που εξαντλείται σε καταγγελίες ενάντια στη γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστίνιων, χωρίς καμιά αναφορά στην άλλη πλευρά, στον θυελλώδη και νικηφόρο ένοπλο αγώνα της Παλαιστινιακής Αντίστασης στη Γάζα. Πλέον, πρέπει να αρθρογραφούμε και ενάντια στις προσπάθειες να ευνουχιστεί το κίνημα αλληλεγγύης και να απομονώσει την ένοπλη αντίσταση των Παλαιστίνιων, η οποία διεξάγεται από όλες τις πολιτικές οργανώσεις της παλαιστινιακής κοινωνίας (πλην της κλίκας του Μαχμούντ Αμπάς).
Στη δήλωση της Εθνικής Επιτροπής BDS απάντησε με ανακοίνωσή του το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, πολιτική δύναμη που έχει ρίξει βάρος στο BDS. Το ΛΜΑΤ διαχωρίζει πλήρως τη θέση του απ’ αυτή την κατάπτυστη δήλωση. Παραθέτουμε την ανακοίνωσή του, μεταφρασμένη από τα Αγγλικά:
Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης
Η δήλωση της Εθνικής Επιτροπής του BDS για την Ενοπλη Αντίσταση αντιτίθεται στο νόμιμο δικαίωμα του λαού μας να διεξάγει αντίσταση και αγνοεί τη συναίνεση
Αναφερόμαστε στη θέση που παρουσιάστηκε στη δήλωση της «Εθνικής Επιτροπής BDS», δημοσιευμένη στα Αγγλικά, αναφορικά με τη στάση έναντι της ένοπλης αντίστασης από τα κινήματα αλληλεγγύης στο λαό μας.
Εμείς στο Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης απορρίπτουμε το κάλεσμα που γίνεται στη δήλωση και εκτιμούμε όλες τις θέσεις, τις δυνάμεις και τα άτομα που εκφράζουν την υποστήριξή τους στην Παλαιστινιακή Αντίσταση ενόψει του γενοκτονικού και αποικιακού σιωνιστικού πολέμου.
Το Μέτωπο θεωρεί ότι το να εκφράζεται καθαρά η υποστήριξη για το δικαίωμα του λαού μας στη Γάζα δεν αντιτίθεται στο κάλεσμα για τερματισμό της γενοκτονίας και υποστηρίζει την αντίσταση σε όλες τις μορφές της, συμπεριλαμβανόμενου του επαναστατικού ένοπλου αγώνα.
Το Μέτωπο σημείωσε πως οι επιτροπές μποϊκοτάζ που απλώνονται σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στην Ευρώπη και στις Αμερικές, είναι ένα ευρύ κίνημα που εμπλέκει όλους τους παλαιστινιακούς θεσμούς, τους υποστηρικτές του παλαιστινιακού λαού και τις επιτροπές αλληλεγγύης. Δεν συνδέεται με την BNC (Εθνική Επιτροπή Μποϊκοτάζ) στη Ραμάλα και δεν παίρνει διαταγές ή αποφάσεις απ’ αυτήν.
Το Μέτωπο τόνισε πως οι αποφάσεις της BNC στη Ραμάλα και το κάλεσμά της για σιωπή σχετικά με την ένοπλη αντίσταση στις δυτικές χώρες είναι θέσεις λαθεμένες και μακριά από την πραγματικότητα, γιατί η παλαιστινιακή παρουσία και τα κινήματα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό είναι όλα στοχοποιημένα από τους συμμάχους της σιωνιστικής οντότητας και κατηγορούνται για «αντισημιτισμό» ανεξάρτητα από το αν υιοθετούν αυτό το σύνθημα [της υποστήριξης του ένοπλου αγώνα] ή όχι.
Το Μέτωπο καταλήγει στη δήλωσή του σημειώνοντας ότι οι προσπάθειες από κάποιες πλευρές να εξουδετερώσουν την υποστήριξη στο σύνθημα της ένοπλης αντίστασης αδυνατίζει τον παλαιστινιακό εθνικό αγώνα και το νόμιμο δικαίωμα της ένοπλης αντίστασης στη γη της πατρίδας. Αγνοεί την υποστήριξη και τη συναίνεση εκατομμυρίων υποστηρικτών αυτού του αγώνα, της μεθόδου και του συνθήματος [του ένοπλου αγώνα] σε όλο τον κόσμο. Η παλαιστινιακή ένοπλη αντίσταση και οι αντιστασιακές οργανώσεις στην περιοχή έχουν γίνει ίνδαλμα και πηγή έμπνευσης για όλους τους ελεύθερους ανθρώπους στον πλανήτη. Το σύνθημα «Απ’ το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα… η Παλαιστίνη θα ελευθερωθεί» έχει γίνει το κεντρικό σύνθημα που φωνάζουν οι επαναστάτες σε όλο τον κόσμο.
Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης
Κεντρικό Τμήμα Μέσων Επικοινωνίας
16 Μάη του 2024
Μια εξαιρετικά σκληρή δήλωση έκανε και ο Δρ. Ράμι Αμπντού, πρόεδρος του Ευρωμεσογειακού Παρατηρητήριου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, με έδρα τη Γενεύη.
Δήλωση του Ράμι Αμπντού, επικεφαλής του Ευρωμεσογειακού Παρατηρητήριου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων
Μερικοί ασκούν πατερναλισμό με έναν αηδιαστικό τρόπο, βάζοντας οροφή στις ανάγκες των άλλων σύμφωνα με τα στάνταρντ που ταιριάζουν στα προσωπικά τους συμφέροντα και την ασφάλεια των οργανώσεών τους.
Το σώμα της Παλαιστινιακής Εθνικής Επιτροπής Μποϊκοτάζ (BNC), που πρακτικά εξειδικεύει την αποδοχή των προσπαθειών και των δράσεων των τοπικών κινημάτων σε χώρες σε όλο τον κόσμο, εξέδωσε μια δήλωση προς τους φοιτητές των αμερικάνικων πανεπιστημίων που εξαπέλυσαν ένα ευρύ κίνημα, σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον.
Η δήλωση απαιτεί καμιά ομάδα ή συμμαχία αλληλεγγύης να μην υπερασπίζεται την Παλαιστινιακή Αντίσταση, να φωνάζει τα συνθήματά της ή να την υποστηρίζει με οποιονδήποτε τρόπο. Ο παλαιστινιακός λαός που έχει χύσει ποταμούς αίματος για να κατοχυρώσει το δικαίωμά του να αντιστέκεται στην κατοχή με όλα τα μέσα, δεν αντιπροσωπεύεται σε καμιά περίπτωση από μια ομάδα που προσπαθεί να μειώσει το σκοπό της υποστήριξης στον αγώνα με όλα τα μέσα, με κούφιες πατερναλιστικές αποφάσεις που δεν προσφέρουν τίποτ’ άλλο σ’ αυτούς που τις προτείνουν εκτός από έναν άνετο και αποικιοκρατικά και «ισραηλινά» αποδεκτό αγώνα.
Αυτό που είναι ακατανόητο είναι ότι ένα αντιπροσωπευτικό σώμα που ισχυρίζεται ότι είναι παλαιστινιακό και εθνικό καλεί σε μποϊκοτάζ της Κατοχής, ζητώντας από το σημερινό εξεγερτικό κίνημα των φοιτητών στα αμερικάνικα πανεπιστήμια να μην υποστηρίζει την Παλαιστινιακή Αντίσταση! Εκτός αν επανέλθουμε στις αναλύσεις μερικών ότι η ίδρυση τέτοιων σωμάτων στην πραγματικότητα αποσκοπεί στον έλεγχο κάθε πραγματικού κινήματος στην υπόθεση του διεθνούς μποϊκοτάζ του κατοχικού κράτους, που αποδεικνύεται σε κάθε κρίσιμη συγκυρία όπως η συνεχιζόμενη ισραηλινή γενοκτονία στη Γάζα.
