Με ένα εκτενές κείμενο απέραντης δημαγωγικής μπουρδολογίας, που τιτλοφορείται με τον βαρύγδουπο τίτλο «Μια Ελλάδα με Ολους για Ολους: Εθνική Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2024-2030», το οποίο ανήρτησε στη «διαβούλευση» ο παρακειμώμενος του Μητσοτάκη, υπουργός Επικρατείας Σκέρτσος, επιχειρεί η κυβέρνηση να πείσει τα άτομα ΑΜΕΑ, τις οικογένειές τους, τους εκπαιδευτικούς και εν γένει την εργαζόμενη κοινωνία, παραμονές ευρωεκλογών, ότι τάχα «αλλάζει ταχύτητα» στην κατεύθυνση της μέγιστης ικανοποίησης των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία σε όλα τα επίπεδα.
Η ψευτιά και η δημαγωγία αγγίζουν «ταβάνι» στην αναφορά ότι η «Εθνική Στρατηγική» συμπεριλαμβάνει «στην προαγωγή των δικαιωμάτων», τους Ρομά με αναπηρία, τους αιτούντες άσυλο και δικαιούχους διεθνούς προστασίας με αναπηρία, καθώς και όλα τα άτομα με αναπηρία που ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικά ομάδες «λόγω φυλής, θρησκευτικών πεποιθήσεων, εθνοτικής καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας, έκφρασης, χαρακτηριστικών φύλου ή/και οικογενειακής κατάστασης», τα οποία η κυβέρνηση και το αστικό σύστημα έχουν «στο φτύσιμο» και στο κυνηγητό, ακόμα και αν είναι υγιή.
Η «Εθνική Στρατηγική», εμπλέκει στις δράσεις της το σύνολο σχεδόν των υπουργείων και αποτελείται από «170 οριζόντιες-στοχευμένες δράσεις» με παρεμβάσεις σε 6 άξονες, ένας εκ των οποίων είναι η «Συμπερίληψη στην εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες».
Η εύηχη λέξη «συμπερίληψη», που τάχα έχει στόχο την «άρση των φραγμών στη μάθηση και την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης στο εκπαιδευτικό σύστημα όλων των μαθητών, συμπεριλαμβανομένων των μαθητών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες», μέσω της διάχυσης των παιδιών με αναπηρία στο συμβατικό σχολείο, κλίνεται σε όλες τις πτώσεις, όμως πίσω από τα ωραία λόγια και τις «ευαισθησίες» κρύβεται μια αδυσώπητη αλήθεια και μια τραγική πραγματικότητα.
Η απουσία συγκεκριμένης δέσμευσης ποσού στον ελλειπέστατο έτσι κι αλλιώς προϋπολογισμό του υπουργείου Παιδείας, καθώς και στον κρατικό προϋπολογισμό, οι αναφορές για χρηματοδότηση από «εθνικούς και κοινοτικούς πόρους» (τα προγράμματα ΕΣΠΑ έχουν ημερομηνία λήξης και δίνονται με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις που χαράσσει η ΕΕ, η οποία αποκτά έτσι δικαίωμα παρέμβασης και στο περιεχόμενο και την κατεύθυνση των δράσεων), για «αλλαγή του μοντέλου κατανομής πρόσθετων πόρων υποστήριξης προς τη σχολική μονάδα» στο πλαίσιο ενός ασφυκτικού ποσού που δεν επαρκεί ούτε για τις λειτουργικές ανάγκες των σχολείων (γενικής εκπαίδευσης και ειδικής αγωγής), προδιαγράφουν τον στραγγαλισμό της Ειδικής Αγωγής, αλλά και αυτό των σχολείων της γενικής εκπαίδευσης, που θα υποχρεωθούν με μειωμένους πόρους, μειωμένο και ανεκπαίδευτο εκπαιδευτικό προσωπικό, πολυπληθή τμήματα 25 και 27 μαθητών, ακατάλληλα κτίρια και ανεπαρκέστατο έως και ανύπαρκτο υποστηρικτικό εκπαιδευτικό υλικό να δεχθούν τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και αναπηρία.
Η κατάσταση στα σχολεία είναι ήδη τραγική και οι γονείς των μαθητών με αναπηρία υφίστανται τα πάνδεινα.
Η δε περιγραφόμενη στην «Εθνική Στρατηγική» πολυδιαφημισμένη έγκαιρη/πρώιμη παρέμβαση για παιδιά με αναπηρία, ηλικίας από 0-6 ετών, «βασιζόμενη στο οικογενειοκεντρικό μοντέλο, με την έκδοση voucher για την παροχή εξειδικευμένων θεραπειών με συνεργατική και ολιστική υποστήριξη από διεπιστημονικές ομάδες», σηματοδοτεί την εμπλοκή ιδιωτικών δομών, στις οποίες θα απευθύνονται οι «τυχεροί» έχοντες το κουπόνι ανά χείρας γονείς (τα voucher δεν δίνονται σε όλους ανεξαιρέτως) για να εξασφαλίσουν την υποστήριξη των παιδιών τους, πληρώνοντας από την τσέπη τους και τα πρόσθετα ποσά που θα απαιτούνται από τους ιδιώτες-επιχειρηματίες του είδους. Το «οικογενειοκεντρικό μοντέλο» που προκρίνει η «Εθνική Στρατηγική» αποτελεί έκφραση της ατομικής ευθύνης, αντί το κράτος να χρηματοδοτήσει την Ειδική Αγωγή με όλο το αναγκαίο ποσό που απαιτείται ώστε να καλύπτονται πλήρως όλες οι ανάγκες όλων των παιδιών ΑΜΕΑ, με εκπαιδευτικό προσωπικό, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους, βοηθητικό προσωπικό, εξατομικευμένα ειδικά προγράμματα, κ.λπ.).
Συμπερασματικά, η Ειδική Αγωγή οδηγείται στον εκφυλισμό και την εξαφάνιση, χαμένη μέσα σε ένα κουτσό «συμπεριληπτικό» σχολείο με αδιευκρίνιστο περίγραμμα.
Ειδικά όταν το σχολείο αυτό είναι άκρως ανταγωνιστικό, με συνεχείς και έντονους ταξικούς φραγμούς, απέραντη ύλη μεγάλης δυσκολίας, με χίλια δυο προβλήματα που φέρνει στο σχολικό περιβάλλον η οικονομική ανέχεια των νοικοκυριών, ο ρατσισμός, η φυλετική βία και οι άλλες πληγές του καπιταλισμού, αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουν οι μαθητές ΑΜΕΑ.
ΥΓ. Ηδη στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα σχόλια, ακόμη και σε αυτήν την ψευδεπίγραφη «διαβούλευση», δεν είναι καθόλου κολακευτικά για το σχέδιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Οι συμμετέχοντες περιγράφουν μια τραγική πραγματικότητα και έναν μεγάλο Γολγοθά που αναγκάζονται να περνούν τα άτομα ΑΜΕΑ και οι οικογένειές τους, ενώ καταδικάζουν την πολιτική των voucher.
Μιλούν
- για τα ελάχιστα Ειδικά Σχολεία, των οποίων ο αριθμός πρέπει να αυξηθεί και όχι να ελαττωθεί, όπως προβλέπει η «Εθνική Στρατηγική», και για απαράδεκτες συνθήκες πρόσβασης και λειτουργίας
- για ράμπες και ανελκυστήρες που απουσιάζουν από τα συμβατικά σχολεία που δέχονται μαθητές με ειδικές ανάγκες, για 25άρια τμήματα μαθητών, για έλλειψη χρημάτων στα νοικοκυριά ώστε να μπορέσουν να αγοράσουν τα χρεώδη (αμαξίδια, ειδικά διαμορφωμένα αυτοκίνητα, κ.ά.)
- για μαθητές, που αν τύχει και έχουν κάποιο ατύχημα αποκλείονται από την παρακολούθηση μαθημάτων (π.χ. πληροφορική ή μουσική) που πραγματοποιούνται σε άλλους ορόφους, για εκπαιδευτικούς με κινητικά προβλήματα που αδυνατούν να κινηθούν στον ίδιο τους τον εργασιακό χώρο
- για την απουσία βιβλίων προσαρμοσμένων στις ιδιαιτερότητες των μαθητών ΑΜΕΑ, για την απουσία ειδικού εξοπλισμού, όπως θρανία, υπολογιστής, κ.λπ.
- για Οδύσσεια προκειμένου να επικοινωνήσουν τελικά με τα ΚΕΔΑΣΥ και να εξασφαλίσουν πρώιμη διάγνωση και τον εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης, για εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης που καλύπτουν ταυτόχρονα δύο και τρεις μαθητές με ειδικές ανάγκες
- για το ότι ο εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης δεν επιτρέπεται να καλύπτει και το ολοήμερο πρόγραμμα του σχολείου, καθώς δικαιολογείται παράλληλη στήριξη μόνο για τις πρωινές ώρες. Για τις ώρες του ολοήμερου, οι γονείς αναγκάζονται να πληρώνουν ιδιωτική παράλληλη στήριξη από το υστέρημά τους.
Γιούλα Γκεσούλη
