Πάνω που σχεδίαζε την έξοδό της από το σκάνδαλο Siemens, ανοίγοντας την υπόθεση Μαντά-Μαντέλη-Rocos και μεταφέροντας την προσοχή στο πεδίο του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση Καραμανλή βρέθηκε ξανά με την πλάτη στον τοίχο. Η πολιορκία της πλέον είναι διπλή. Είναι δεδομένη η εμπλοκή της στο σκάνδαλο Siemens, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, και της προέκυψε επιπρόσθετα κατηγορούμενος σε βαθμό κακουργήματος ο περιβόητος Π. Βουρλούμης. Και πολιτικά κατηγορούμενοι ο Αλογοσκούφης και ο ίδιος ο Καραμανλής, που ήταν πλήρως ενήμεροι και ενέκριναν τη σκανδαλώδη εξαγορά της «Γερμανός» από τον ΟΤΕ (Cosmote). Το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει, διότι σε μια κρίσιμη συγκυρία βρίσκεται κατηγορούμενη η κυβέρνηση και μάλιστα μετά από δικές του ενέργειες.
Στο κυβερνητικό επιτελείο ήδη ψάχνονται και ο Χατζηγάκης δεν αισθάνεται καθόλου καλά το κεφάλι στους ώμους του. Διότι ο μηχανισμός τους έχασε τον έλεγχο και μια τόσο σοβαρή υπόθεση, που πλήττει άμεσα την κυβέρνηση του «αδιάφθορου», χωρίς να μπορεί να τη συμψηφίσει με οτιδήποτε άλλο, όχι μόνο έφτασε στην άσκηση διώξεων σε βαθμό κακουργήματος, αλλά αυτό έγινε στη χειρότερη για την κυβέρνηση συγκυρία. Οχι μόνο δεν πρόσεξαν σε ποιον εισαγγελέα εφετών ανέθεσαν την προκαταρκτική εξέταση, ύστερα από τη μηνυτήρια αναφορά βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, το Φλεβάρη του 2007, αλλά άφησαν να ολοκληρωθεί η προκαταρκτική εξέταση τώρα, μέσα στο φούντωμα του σκανδάλου Siemens.
Η εισαγγελέας εφετών που διεξήγαγε την προκαταρκτική εξέταση, όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος, δεν ήταν ελεγχόμενη από το σύστημα Σανιδά-Κολιοκώστα (πρώτο σφάλμα του διδύμου). Διαπίστωσε σημεία και τέρατα στην εξαγορά της «Γερμανός» και απήγγειλε κατηγορίες, σημειώνοντας και τα ονόματα αυτών που από τις ανακριτικές της πράξεις φάνηκε πως ήταν υπεύθυνοι (Βουρλούμης, Μαρτιγόπουλος, Γερμανός, μέλη των ΔΣ των τριών εταιριών –ΟΤΕ, Cosmote, «Γερμανός»– και χρηματιστές που έκαναν το κόλπο της χειραγώγησης). Από δω και πέρα, βέβαια, η συγκεκριμένη εισαγγελέας θα βρεθεί αντιμέτωπη με τους «απο πάνω», οι οποίοι δε συγχωρούν τέτοιου είδους «αυτονομήσεις», αλλά η ζημιά έχει ήδη γίνει. Το κακό δευτέρωσε, όμως, καθώς στο Πρωτοδικείο, όπου στάλθηκε η δικογραφία για να ασκηθούν οι διώξεις, η συνενόηση έγινε… μπουζούκι (από το τηλέφωνο) και οι κατηγορίες απαγγέλθηκαν προσωποποιημένες.
Το μόνο που λειτούργησε ήταν το θάψιμο. Πόσο θα κρατούσε, όμως, αυτό; Οι δικαστικοί συντάκτες έχουν τη συνήθεια να κοιτάζουν τι διώξεις ασκούνται, οπότε σε μια βδομάδα βρέθηκαν μπροστά στη μεγάλη είδηση. Ετσι, το θάψιμο της είδησης από πλεονέκτημα λειτούργησε ως απόδειξη ενοχής της κυβέρνησης και των οργάνων της στο δικαστικό μηχανισμό. Γιατί βέβαια ακόμη και ένας ηλίθιος δε θα έχαβε τη δικαιολογία του Πούλιου (προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών), ότι δε θεώρησε σημαντική την άσκηση δίωξης για να την ανακοινώσει! Αν είναι δυνατόν να μη θεωρείται είδηση η άσκηση δίωξης για μια υπόθεση που ερευνήθηκε μετά από αναφορά πλειάδας βουλευτών της αντιπολίτευσης και η οποία απασχόλησε κατ’ επανάληψη τη Βουλή και την επικαιρότητα.
Η πλάκα είναι πως ο Σανιδάς έτρεχε και δεν προλάβαινε και δήλωνε off the record πως η δίωξη ήταν in rem και όχι προσωποποιημένη. Οχι πως θα είχε καμιά σημασία (γιατί ποιος άλλος θα ήταν υπεύθυνος εκτός από τα στελέχη του ΟΤΕ και της Cosmote;), όμως οι δικαστικοί συντάκτες είχαν στα χέρια τους εκτύπωση από τον υπολογιστή του Πρωτοδικείου, στο οποίο φαίνονται φαρδιά-πλατιά τα ονόματα εκείνων που διώκονται. Η ακόμη μεγαλύτερη πλάκα είναι πως την ίδια παπαριά (η δίωξη είναι in rem) επανέλαβε τρεις μέρες αργότερα και ο Ρουσόπουλος, γινόμενος για μια ακόμα φορά περίγελως.
Ο ίδιος προσπάθησε να κάνει κι άλλη μια κουτοπονηριά, το χαμηλό επίπεδο της οποίας αποκάλυψε την απελπισία που διακατέχει τα στελέχη του Μαξίμου. Για να υπερασπιστεί τον Βουρλούμη, ο οποίος διατηρείται στον ΟΤΕ ως κυβερνητικό στέλεχος (ήταν ένας από τους όρους για τη μεταβατική περίοδο στη συμφωνία ξεπουλήματος στη Deutsche Telekom), έδειξε ως βασικό ύποπτο τον Μαρτιγόπουλο, ο οποίος είχε τοποθετηθεί στην κεφαλή της Cosmote από το ΠΑΣΟΚ και διατηρήθηκε από τη ΝΔ. Εκανε, δηλαδή, μια προσπάθεια συμψηφισμού των πολιτικών ευθυνών. Ομως, το ΠΑΣΟΚ στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει καθαρή τη φωλιά του. Κατήγγειλε την αγορά της «Γερμανός» και έστειλε την υπόθεση στον εισαγγελέα. Οι Πασόκοι ακολουθούν την παροιμία «από πίτα που δεν τρως τι σε νοιάζει κι αν καεί;» και κανένας δε μπορεί να τους χρεώσει το Μαρτιγόπουλο.
Ο Ρουσόπουλος να δούμε πως θα δικαιολογήσει αυτά που με τον πιο επίσημο τρόπο έχει καταθέσει στη Βουλή ο Βουρλούμης στις 19.7.2006 (κοινή συνεδρίαση των Διαρκών Επιτροπών Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων). Κατέθεσε, λοιπόν, και είναι καταχωρισμένο στα πρακτικά, ότι ενημέρωνε τακτικότατα τον Αλογοσκούφη «για ό,τι συζητήσεις κάναμε» με τον Γερμανό. Δεν άφησε καμιά αμφιβολία ότι ήταν ο Αλογοσκούφης αυτός που έδωσε την έγκριση γα την αγορά («του είχα πει αρκετά ώστε να μπορεί να κρίνει και να πει αν είναι καλό ή όχι»). Οσο για το Λιάπη, «τον ενημερώσαμε όταν έπρεπε». Δηλαδή, κατόπιν εορτής, τότε που έπρεπε να δώσει την τυπική έγκριση, όπως και έκανε.
Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, έχουμε τη διοίκηση μιας υπό κρατικό έλεγχο επιχείρησης κατηγορούμενη σε βαθμό κακουργήματος για ένα μεγάλο οικονομικό σκάνδαλο. Και έχουμε την σε ανύποπτο χρόνο δήλωση αυτής της διοίκησης, ότι το σκάνδαλο αυτό είχε την έγκριση τουλάχιστον του κορυφαίου υπουργού της κυβέρνησης. Σε μια καπιταλιστική χώρα με κοινοβουλευτική παράδοση ήδη θα είχαν πάει σπίτι τους και ο Βουρλούμης και ο Αλογοσκούφης, ο οποίος μάλιστα δε δίστασε να παραδεχτεί εμμέσως την εμπλοκή του, δηλώνοντας σε συνέντευξή του ότι «δεν αντιλαμβάνεται το σκεπτικό» της άσκησης δίωξης. Βέβαια, αν έπαιρνε πόδι ο Αλογοσκούφης, έκθετος θα έμενε ο Καραμανλής. Οσο για τον Βουρλούμη, είναι ήδη τελειωμένος. Τον κρατούν για να έχουν κάποιον να του φορτώσουν το σκάνδαλο και να τον στείλουν σαν αποδιοπομπαίο τράγο στην έρημο, μόλις σφίξουν περισσότερο τα γάλατα με την ποινική δίωξη.
