Τρίβουν τα χέρια τους στην Κουμουνδούρου. Είναι η πρώτη φορά που η ηγεσία του Περισσού είναι τόσο στριμωγμένη, κατηγορούμενη για συμμετοχή σε οικονομικό σκάνδαλο, με τη βοήθεια της κυβέρνησης της ΝΔ. Και βέβαια, οι κραυγές και τα μεγάλα λόγια των στελεχών του Περισσού, που έχουν πιάσει στασίδι σε όλα τα δελτία ειδήσεων και τα πρωινάδικα, δεν βγάζουν την ηγεσία αυτού του κόμματος από τη θέση του απολογούμενου. Ακόμα και αν κατήγοροι είναι το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ, είναι τέτοια η απολογητική του Περισσού που πολύς κόσμος θεωρεί πως έχει λερωμένη τη φωλιά του. Αλλωστε, είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. «Τι τους ήρθε ν’ ανακατέψουν τώρα το ΚΚΕ;» σκέφτεται ο τηλεθεατής που έχει μάθει να καταναλώνει μασημένη πολιτική τροφή.
Φυσικά, ποινικό θέμα δεν πρόκειται να υπάρξει για το ΚΚΕ. Ακόμα και το σύνολο των μετοχών της «Γερμανός» να του ανήκε, αυτές θα ήταν σε κάποια ονόματα και όχι στο κόμμα. Υπάρχει, όμως, πολιτικό ζήτημα. Ο Περισσός κατάφερε να καταστήσει αξιόπιστο ακόμα και τον Καρατζαφέρη. Τρία είναι τα στοιχεία που ενισχύουν τις κατηγορίες:
α) Η στάση που κράτησε ο Περισσός στις κατηγορίες ότι πρόκειται για σκάνδαλο. Αλλά και η στάση που κρατάει κάθε φορά που η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη μ’ ένα σκάνδαλο.
β) Η μακρά παράδοση που έχει στη δημιουργία καπιταλιστικών επιχειρήσεων.
γ) Η σχέση του με τον Πάνο Γερμανό.
Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο. Γιατί ο Περισσός δεν ξεκαθαρίζει ποια ακριβώς είναι η σχέση του με τον Γερμανό. Ηταν μέλος του, είναι ακόμα, έφυγε, τον έδιωξαν, τι ακριβώς ισχύει; Γιατί ακόμη δε ζητά τη δημοσιοποίηση του καταλόγου των μετόχων της «Γερμανός», ώστε να φανεί ότι κανένα μέλος του δεν έχει σχέση;
Ποιος να πιστέψει αυτά που λένε, ότι δεν έχουν σχέση με καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όταν είναι γνωστό ότι επί «υπαρκτού» διατηρούσαν ολόκληρο δίκτυο καπιταλιστικών επιχειρήσεων και κάθε έλληνας καπιταλιστής που ήθελε να κάνει μπίζνες σε αυτές τις χώρες (εισαγωγές ή εξαγωγές) έπρεπε να συνεργαστεί με το δικό τους δίκτυο επιχειρήσεων; Νομίζουν πως ξεχάσαμε τον άγριο καυγά που ξέσπασε ανάμεσα στη σημερινή ηγεσία και τους Ανδρουλάκηδες, μετά τη διάσπαση του 1991, με αντικείμενο το μοίρασμα των επιχειρήσεων; Σχεδόν όλα τα μεγαλοστελέχη είχαν μετοχές σε διάφορες επιχειρήσεις, που δεν ήταν προσωπικές τους, αλλά κομματικές. Μπορεί πολιτικά να σφάζονταν και να μην έλεγαν ούτε καλημέρα, όμως σαν καλοί μπίζνεσμαν κάθησαν γύρω από το ίδιο τραπέζι, με τους δικηγόρους της η κάθε πλευρά, και τα μοίρασαν. Την ίδια περίοδο υπήρξαν μέχρι και περιπτώσεις ανθρώπων που βρέθηκαν με χρέη για επιχειρήσεις που είχαν στ’ όνομά τους τυπικά, ενώ στην πραγματικότητα αυτές ανήκαν στο κόμμα.
Ποια ακριβώς είναι η επιχειρηματική τους κατάσταση σήμερα; Ξέρουμε πολύ καλά, ότι διαθέτουν μια από τις μεγαλύτερες εκτυπωτικές επιχειρήσεις, στην οποία έχουν πελάτες συγκροτήματα όπως του Λαμπράκη, της Αγγελοπουλίνας κ.ά. Παίζουν, δηλαδή, επιχειρηματικά στο χώρο του αστικού Τύπου. Θα ισχυριστούν ότι αυτό το παιχνίδι παίζεται καθαρά, με διαφάνεια, χωρίς κομπίνες; Αν είναι έτσι, έχουν ανακαλύψει το μυστικό της… εξυγίανσης του καπιταλισμού. Εχουν ή όχι και άλλες επιχειρήσεις; Δύσκολο να πιστέψουμε, ότι δε δημιούργησαν νέο δίκτυο επιχειρήσεων, μετά την κατάρρευση του προηγούμενου στις αρχές της δεκαετίας του ‘90. Οσο κάνουν καπιταλιστικές μπίζνες με απόλυτη αδιαφάνεια, καμουφλάροντας τις κομματικές επιχειρήσεις, δίνουν το δικαίωμα στον οποιονδήποτε να ισχυρίζεται ό,τι θέλει. Ομως, μέχρι τώρα, ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε το ΛΑΟΣ τους την έπεσε γενικά και αόριστα για τις καπιταλιστικές μπίζνες που κάνουν. Τους την έπεσαν για τη «Γερμανός» κι αυτό ασφαλώς δεν είναι τυχαίο. Ας δούμε, λοιπόν, τι έγινε με αυτή την ιστορία.
Είναι πραγματικά γελοίος ο ισχυρισμός τους, ότι δεν παρέστησαν στην κοινή συνεδρίαση των Διαρκών Επιτροπών Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων, που είχαν καλέσει το Βουρλούμη να καταθέσει για την εξαγορά της «Γερμανός», «λόγω των πολλαπλών υποχρεώσεων». Είναι δυνατόν να υπάρχει καταγγελία για σκάνδαλο, να φτάνει αυτό το σκάνδαλο στη Βουλή και αυτοί οι άτεγκτοι υπερασπιστές της «λαϊκής περιουσίας» να μη βρίσκουν ούτε ένα βουλευτή να στείλουν; Αστεία πράγματα. Εκείνο που παραλείπουν να σημειώσουν, είναι πως αυτή ήταν η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο ζήτημα έφτασε στη Βουλή. Την επόμενη φορά πήραν μέρος, γιατί δε μπορού-σαν να κάνουν αλλιώς. Είχε αρχίσει η φιλολογία για το νταλαβέρι τους με τη «Γερμανός» και το κομπρεμί με την κυβέρνηση της ΝΔ και έπρεπε τουλάχιστον να κρατήσουν τα προσχήματα.
Είναι επίσης γελοία η προσπάθειά τους να ψάχνουν μια λεξούλα εδώ και μια φρασούλα εκεί, για να αποκρούσουν τις κατηγορίες του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ. Κανένα καταγγελτικό θόρυβο δεν έκαναν για την εξαγορά της «Γερμανός». Η λέξη σκάνδαλο δε βγήκε από το στόμα τους. Εκείνο που έλεγαν είναι πως έτσι λειτουργεί ο καπιταλισμός και πως άλλες εξαγορές γίνονται σε ψηλότερες και άλλες σε χαμηλότερες τιμές. Δηλαδή, πίσω από ένα γενικόλογο και άσφαιρο αντικαπιταλισμό κάλυψαν την άρνησή τους να πάρουν συγκεκριμένη θέση για τη συγκεκριμένη εξαγορά. Ηταν σκανδαλώδης ή όχι; Συγκεκριμένα πράγματα, όχι αερολογίες περί ανάγκης να περάσουν συνολικά οι τηλεπικοινωνίες στο κράτος.
Αυτά εμείς δεν τα λέμε τώρα. Τα είχαμε σημειώσει από τότε. Σε κάθε περίπτωση, ο Περισσός πληρώνει τις συνέπειες της επιχειρηματικής δράσης του και την αδιαφάνεια με την οποία κινείται κάνοντας μπίζνες με τους καπιταλιστές. Είχε όντως μετοχές στην εταιρία «Γερμανός» του (πρώην ή και νυν;) μέλους του, όπως επιμένουν οι φήμες; Δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Δε μπορούμε, όμως, να απαντήσουμε «όχι», μόνο και μόνο επειδή το λένε αυτοί. Είναι εντελώς αναξιόπιστοι, όπως κάθε μπίζνεσμαν, άλλωστε. Θυμίζουμε, πάντως, ότι στις μπίζνες με κυβέρνηση ΝΔ έχουν παράδοση. Επί πρωθυπουργού Μητσοτάκη και υπουργού Πολιτισμού Ντόρας πούλησαν σε σκανδαλωδώς ψηλή τιμή το κτίριο της οδού Μπουμπουλίνας, που στεγάζεται έκτοτε το υπουργείο Πολιτισμού. Κτίριο που σε μεγάλο βαθμό χτίστηκε με «κόκκινα μεροκάματα», είχαν εισπράξει όμως παχυλότατη κρατική επιχορήγηση με το κόλπο του διατηρητέου, επειδή εκεί στεγαζόταν η Ασφάλεια επί χούντας.
