«Ποιος είναι αυτός ο αρρωστημένος εγκέφαλος ο οποίος διακινεί παντού αυτές τις αθλιότητες; Ποιοι είναι αυτοί οι ανόητοι που αμφισβητούν ότι οι βουλευτές θα στηρίξουμε με την ψήφο μας τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης;».
Ποιος είδε τον Παπουτσή και δεν τον φοβήθηκε. Ο άνθρωπος που τον περασμένο Δεκέμβρη κουνούσε αυστηρά το δάχτυλο στον υπουργό Οικονομικών, διότι είχε μιλήσει για πάγωμα μισθών στο δημόσιο, τώρα κουνάει αυστηρά το δάχτυλο σε όσους τολμούν έστω και να σκεφτούν ότι είναι δυνατόν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να μην υπερψηφίσουν την κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης και την επιβολή του εργασιακού μεσαίωνα. «Δεν δεχόμαστε κανέναν να αμφισβητεί την υπευθυνότητα και την πολιτική μας συνέπεια», κατέληξε με ύφος που δεν δέχεται αμφισβήτηση ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ.
Στο ίδιο μήκος κύματος και διάφοροι «διαφωνούντες» βουλευτές, σαν τον τέως πρόεδρο της ΟΤΟΕ Ι. Κουσελά, ξεκαθάρισαν ότι μπορεί να διαφωνούν με ρυθμίσεις του ασφαλιστικού νομοσχέδιου (προσέξτε: με επιμέρους ρυθμίσεις, όχι με την ουσία του), όμως ούτε που σκέφτηκαν ποτέ να δημιουργήσουν πρόβλημα στην κυβέρνηση καταψηφίζοντάς το.
Είναι τόση η πίεση του Παπανδρέου πάνω στο μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ, που δεν παρέλειψε να συγκαλέσει και την παιδική χαρά που ακούει στο όνομα Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ (νομίζουμε ότι μετά την εκλογική νίκη έχει συνεδριάσει μόνο μια φορά), το οποίο βεβαίως «έκρινε ομόφωνα ότι σ’ αυτή την κρίσιμη για τους εργαζόμενους και τη χώρα περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και η Κυβέρνησή του έχουν χρέος να προχωρήσουν αταλάντευτα στη θεσμοθέτηση ρυθμίσεων που εγγυώνται την βιωσιμότητα και την κοινωνική επάρκεια του Δημόσιου Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης». Δεν παρέλειψε δε να δώσει γραμμή και στη ΓΣΕΕ ζητώντας της να συνεχίσει το διάλογο με τους εργοδοτικούς φορείς «για την υπογραφή πλαισίου συμφωνίας», που θα «συμβάλει καθοριστικά στην οικοδόμηση κλίματος συνεργασίας». Το ότι αυτή η συνεδρίαση έγινε τη μέρα της πανελλαδικής, πανεργατικής απεργίας δεν είναι ασφαλώς άνευ σημασίας.
Οι σχολιαστές του αστικού Τύπου άρχισαν τις γνωστές αναλύσεις πολιτικού κουτσομπολιού, για το ποιους κατηγορεί ως «αρρωστημένους εγκεφάλους» ο Παπουτσής (κατέληξαν ότι είναι κάποιοι στο Μαξίμου), όμως η ουσία είναι άλλη. Είτε εθελοντικά είτε με την απειλή της προσφυγής σε εκλογές (που όντως «έφυγε» από το περιβάλλον του Παπανδρέου), το ΠΑΣΟΚ σε όλη του την έκταση επιδεικνύει μια θαυμαστή ενότητα στη στήριξη της μεσαιωνικής πολιτικής της κυβέρνησής του. Ακόμα και κάποιοι μόνιμοι «γκρινιάρηδες», όπως ο Παναγιωτακόπουλος και η ομάδα του, μια χαρά λειτουργούν σαν γραφικό συμπλήρωμα της επίσημης πολιτικής του ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε, και αυτοί καλούν τον Παπανδρέου να πάρει την υπόθεση στα χέρια του, λες και μέχρι τώρα τις αποφάσεις τις παίρνουν οι υπουργοί, ενώ ο πρωθυπουργός παίζει το ρόλο ανεύθυνου άρχοντα («εγώ απλώς προεδρεύω», που έλεγε και ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού). Ετσι, και αυτή η μικρή μερίδα Πασόκων, βοηθά (ή τουλάχιστον προσπαθεί να βοηθήσει) στο –όσο είναι δυνατόν– κράτημα του Παπανδρέου έξω από το κάδρο του εργασιακού μεσαίωνα.
