«Η Ευρωπαϊκή Ενωση έκανε χθες ένα πρώτο βήμα, αλλά ένα μικρό βήμα για ένα μεγάλο πρόβλημα», δήλωσε τη Δευτέρα ο Γ. Παπανδρέου!!! Του φάνηκαν λίγα τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ που θα πάνε στις τσέπες των τγραπεζιτών και λοιπών μεγαλοκαπιταλιστών και ζητά «ισχυρή κρατική παρέμβαση και νέους κανόνες στην αγορά και στο τραπεζικό σύστημα. Με την εξασφάλιση της πίστης μεταξύ των τραπεζών, για να έχουν ρευστότητα για τον πολίτη και τον επιχειρηματία». Ο «πολίτης», ο εργαζόμενος τι να την κάνει τη ρευστότητα, όταν ο μισθός του είναι καθηλωμένος σε επίπεδα αθλιότητας ή –ακόμη χειρότερα– όταν μείνει άνεργος; Οταν στραγγιστούν τα κρατικά ταμεία, ο πολίτης μόνο θα πληρώνει και ο επιχειρηματίας μόνο θα εισπράττει.
Οι Πασόκοι καμαρώνουν, επειδή τα μέτρα που αποφάσισαν οι ευρωπαίοι ηγέτες τα εισηγήθηκε ο Μπράουν, ένας… σοσιαλιστής. Εύγε!
Σε συνέντευξή του στα «Νέα» ο Παπανδρέου ζήτησε να εργαστούμε για μια «νέα κοινωνική συμφωνία, για ένα ελληνικό “Νιου Ντιλ”, στο οποίο θα συμπράξουμε όλοι και από το οποίο θα κερδίσουμε όλοι: οι εργαζόμενοι, το κράτος, η υγιής – παραγωγική – επιχειρηματικότητα. Να συμφωνήσουμε όλοι σε αμοιβαίες δεσμεύσεις για να πάμε τη χώρα μπροστά»!!! Σαν ν’ ακούμε το Σημίτη την εποχή που ζητούσε «κοινωνική συμφωνία» για την είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ. Ξέρουμε πλέον τι έγινε τότε…
