Τι δημοψήφισμα, τι δημοσκόπηση

Πριν από μερικές μέρες στη Βουλή, ο Τσίπρας έλεγε με τη γνωστή του έπαρση ότι ζητά ψήφο εμπιστοσύνης από τους βουλευτές (είχε ήδη στο τσεπάκι την ψήφο 153) και στις 26 του Μάη την ψήφο εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού, δίνοντας στις ευρωεκλογές δημοψηφισματικό χαρακτήρα. Το άρπαξε στον αέρα το επιτελείο του Κούλη και το έκανε σημαία του: έστω και με μια ψήφο να χάσεις, πρέπει να φύγεις, σύμφωνα με αυτά που είπες. Ο Τσίπρας συνηθισμένος στις κωλοτούμπες, δεν είχε δυσκολία να κάνει μία ακόμα: τι είναι οι ευρωεκλογές; Μια δημοσκόπηση είναι.
 
Το γαϊτανάκι συνεχίζεται, όμως πίσω απ' αυτό κρύβονται οι υπολογισμοί των κομματικών επιτελείων. Ο Μητσοτάκης λέει ότι το 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις ευρωεκλογές με 3,5 μονάδες και ο Τσίπρας ζήτησε εκλογές. «Ξεχνάει», όμως, ότι ο Σαμαράς δεν παραιτήθηκε. Ο μηχανισμός προπαγάνδας της ΝΔ λέει ότι όποιος έχασε ευρωεκλογές, έχασε και τις εθνικές εκλογές, με μεγαλύτερη διαφορά. Και θυμίζει το 2014, όταν μετά τις ευρωεκλογές η υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ διαφορά διευρυνόταν συνεχώς, για να φτάσει τις 8,5 μονάδες στις εθνικές εκλογές του Γενάρη του 2015. Μόνο που το 2014 λειτουργούσε ακόμα το ψευτοδίλημμα «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», που φούσκωνε τα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ (ακόμα και του Καμμένου). Αντίθετα, το 2019 αυτό το ψευτοδίλημμα έχει παραμεριστεί. Ολοι είναι εξίσου μνημονιακοί, γι' αυτό και η αντιπαράθεση (πέρα από τη λασπομαχία) γίνεται για το ποιος είναι «περισσότερο κοινωνικά ευαίσθητος» και «οικονομικά κατηρτισμένος».
 
Γι' αυτό και είναι πολύ πιθανό, αν το προβάδισμα της ΝΔ στις ευρωκάλπες δεν ξεπεράσει ένα «διαχειρίσιμο» όριο (γίνεται λόγος για 4%), οι Τσιπραίοι να πάνε αμέσως σε εθνικές εκλογές, προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν την κατήφεια που θα επικρατήσει στη ΝΔ και τη γκρίνια που θ' αρχίσει, ώστε να μηδενίσουν το κοντέρ.