Την Παρασκευή το ΠΑΣΟΚ υπερασπιζόταν με πάθος το νομοσχέδιο Χατζηδάκη για τις λαϊκές αγορές, καταγγέλλοντας «κυκλώματα που λυμαίνονται το χώρο». Τη Δευτέρα ανέκρουσε πρύμναν και ο Κασσής (αυτή τη φορά όχι σε ρόλο αντάρτη, αλλά σε ρόλο εισηγητή του ΠΑΣΟΚ) ξεκαθάρισε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν ψηφίζει κάποιες από τις επίμαχες διατάξεις (για την κλήρωση των θέσεων και για το διαχωρισμό παραγωγών και εμπόρων). Το αποτέλεσμα ήταν να τρομοκρατηθεί ο Χατζηδάκης, να γίνουν συσκέψεις μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα και γύρω στις 2 τα χαράματα οι διατάξεις να αποσυρθούν.
Ο Χατζηδάκης έμεινε με την ικανοποίηση ότι έχει πλέον το δικαίωμα να κάνει ρυθμίσεις με υπουργική απόφαση, αφού προηγουμένως γίνει «διάλογος». Η ρύθμιση προβλέπει: «Εντός τριμήνου, έπειτα από διαβούλευση με τους φορείς των παραγωγών και των πωλητών λαϊκών αγορών και συζήτηση στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, θα προσδιοριστεί με υπουργική απόφαση το σύστημα διακριτότητας μεταξύ παραγωγών και πωλητών λαϊκών αγορών. Η κατανομή των θέσεων θα γίνει με κριτήρια παλαιότητας κατοχής της άδειας και κοινωνικά κριτήρια (πολύτεκνοι, ανάπηροι κλπ.). Και για τις νέες άδειες, σε κενούμενες ή προστιθέμενες θέσεις θα διενεργείται κλήρωση». Σε τρεις μήνες, λοιπόν, ο Χατζηδάκης μπορεί να ικανοποιήσει τις νεοφιλελεύθερες εμμονές του με μια απλή υπουργική απόφαση. Εφόσον είναι ακόμη στην κυβέρνηση και στο συγκεκριμένο πόστο.
Το κίνητρο των Πασόκων είναι ευανάγνωστο. Στριμωγμένοι άγρια εκλογικά, έψαχναν μια κίνηση που θα αποτελούσε «έμπρακτη απόδειξη» της φράσης «το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ουρά κανενός», που θα την ακούμε συνεχώς μέχρι τις εκλογές. Και το νομοσχέδιο Χατζηδάκη προσφερόταν για μια τέτοια επίδειξη «λαϊκής ευαισθησίας». Δεν αποτελούσε μνημονιακή υποχρέωση και είχε ξεσηκώσει τους λαϊκατζήδες, οι οποίοι με τη δωρεάν διανομή τροφίμων κατάφεραν να κερδίσουν συμπάθειες και να κάνουν προπαγανδιστική ζημιά στη συγκυβέρνηση. Η κωλοτούμπα του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν κόστιζε τίποτα στη «μνημονιακή» πολιτική, αλλά αντίθετα έστελνε το μήνυμα ότι το ΠΑΣΟΚ (και όχι η αντιπολίτευση) αποτελεί εγγύηση για την προστασία των λαϊκών συμφερόντων (κι όσοι τσιμπήσουν τσίμπησαν).
Ο μόνος χαμένος στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο Χατζηδάκης που για μια φορά ακόμη αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί την τελευταία στιγμή, γεγονός που ρίχνει τις μετοχές του στο χρηματιστήριο του Μαξίμου. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Ο τύπος είναι λυσσασμένος νεοφιλελεύθερος και ψάχνει ευκαιρίες για ν’ ανοίγει μέτωπα, δίνοντας την ευκαιρία στο ΠΑΣΟΚ (παλαιότερα και στη ΔΗΜΑΡ) να γίνεται τζάμπα μάγκας. Ειδικά σήμερα, που τα μικροαστικά στρώματα έχουν δεχτεί τεράστια πλήγματα, κάθε κίνηση που δεν αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση (όπως η συγκεκριμένη) θεωρείται άσκοπη επιβάρυνση της κυβερνητικής πολιτικής. Η ΝΔ έχει ρίζες στα μικροαστικά στρώματα και κινήσεις σαν αυτές του Χατζηδάκη τις κόβουν σύρριζα.
