Ας ξεκινήσουμε με λίγη ιστορία. Δεν θα πάμε πολύ πίσω, θα πάμε μόλις στον Απρίλη του 2010. Καλεσμένος στο αγαπημένο του δελτίο ειδήσεων του Mega (6.4.10) ο Γ. Παπακωνσταντίνου, υπό την τρυφερή προστασία της Τρέμη και του Πρετεντέρη, σχολιάζει την εκτίμηση της Eurostat για το ύψος του ελληνικού ελλείμματος. Επιμένει ότι το έλλειμμα του 2009 θα είναι 12,9% του ΑΕΠ, συν μια πολύ μικρή αύξηση που θα προσθέσει η Εurostat. Oταν τον ρωτάνε αν αυτή η αύξηση θα είναι μια μονάδα, το αποκλείει κατηγορηματικά. Χαρακτηρίζει εκτός πραγματικότητας κάθε τέτοια εκτίμηση. Τελικά, σε πείσμα των διαβεβαιώσεων του Παπακωνσταντίνου, η Eurostat ανακοινώνει έλλειμμα 13,6% με την υποσημείωση ότι αυτό θα αυξηθεί και άλλο, διότι δεν έχουν περιληφθεί τα πάντα στη λεγόμενη Γενική Κυβέρνηση.
Εξι μήνες μετά απ’ αυτή τη συζήτηση, με διαρροές από το οικονομικό επιτελείο προετοιμαζόμαστε για μια νέα εκτίμηση του ελλείμματος σε ποσοστό πάνω από 15%! Ας μη συζητάμε, λοιπόν, για την αξιοπιστία του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, του Παπακωνσταντίνου και του Σαχινίδη. Οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες ψεύτες του αισχίστου είδους.
Πριν δούμε πώς διαμορφώνεται η κατάσταση σήμερα, πρέπει να σημειώσουμε πως το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού έχει πάψει να αντιμετωπίζεται με έναν στοιχειωδώς επιστημονικό τρόπο και έχει εργαλειοποιηθεί, έτσι που να διευκολύνει να παίρνονται αντιλαϊκά μέτρα. Μέχρι την άνοιξη μας έλεγαν για τα greek statistics, για τις μαϊμουδιές της προηγούμενης κυβέρνησης, που έκρυβε τμήματα του ελλείμματος. Τον Απρίλη μας είπαν ότι, εντάξει, τα βρήκαν όλα. Τώρα μας λένε ότι, ναι μεν τα βρήκαν όλα, όμως πλέον πρέπει στη γενική κυβέρνηση να μπουν και άλλοι τομείς που έως τώρα δεν περιλαμβάνονταν. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτές οι αλλαγές έρχονται πάντα πριν τη λήψη νέων αντιλαϊκών μέτρων. Θεωρώντας ως δεδομένο ότι ο ελληνικός λαός έχει σκύψει το κεφάλι, απαιτούν συνεχώς νέα μέτρα, με σκοπό ν’ αρπάξουν σύντομα όσο γίνεται περισσότερα, γιατί ξέρουν ότι σημείο κοινωνικής ισορροπίας που να τους επιτρέψει να απομυζούν ήρεμα τους έλληνες εργαζόμενους δεν υπάρχει και πως η απειλή της κοινωνικής έκρηξης γίνεται ολοένα και πιο έντονη. Φουσκώνουν, λοιπόν, το έλλειμμα, αυθαιρετούν συνεχώς με τον τρόπο υπολογισμού του, και απαιτούν νέα μέτρα.
Η κυβέρνηση, βέβαια, σκίζει τα ρούχα της ότι δεν πρόκειται να παρθούν νέα μέτρα. Αντί άλλης απάντησης, παραθέτουμε τι έλεγε ο Παπακωνσταντίνου σε κείνη την απριλιάτικη συνέντευξη στο Mega, όταν ρωτήθηκε αν η αναθεώρηση του ελλείμματος θα οδηγήσει σε νέα μέτρα: «Ο στόχος το 2010, το 8,7% παραμένει ακέραιος και δεν θα χρειαστούν επιπρόσθετα μέτρα. Γιατί; Για έναν πολύ απλό λόγο. Ο στόχος μας είναι μείωση τεσσάρων μονάδων. Εχουμε πάρει μέτρα 6,4 μονάδες. Εχουμε τράτο, ακόμα και με το έλλειμμα να έχει μια μικρή απόκλιση». Ενα μήνα μετά, στις 6 Μάη, η ελληνική Βουλή ψήφιζε το Μνημόνιο, το οποίο φυσικά συζητιόταν πολύ καιρό πριν.
Επειδή πολλοί θυμούνται εκείνο το παραμύθι, Παπακωνσταντίνου και Σαχινίδης τώρα επιστρατεύουν ένα άλλο. Οτι δεν θα παρθούν νέα μέτρα, γιατί απλούστατα η αναθεώρηση του ελλείμματος δεν θα επηρεάσει το 2010 ή δεν θα το επηρεάσει πολύ ώστε να είναι άξιο λόγου. Δηλαδή, η αναθεώρηση κατά 0,7% τον Απρίλη επηρέασε το 2010 και «έφερε» το Μνημόνιο, αλλά η νέα αναθεώρηση, κατά τουλάχιστον 1,5% (διπλάσια αύξηση δηλαδή) δεν θα επηρεάσει καθόλου! Νομίζουν ότι απευθύνονται σε ηλίθιους!
Πέρα, όμως, από τη σύγκριση με το παρελθόν, τα ίδια τα επίσημα οικονομικά στοιχεία είναι εξόχως αποκαλυπτικά. Γι’ αυτό και τα θάβουν οι αστικές φυλλάδες, ενώ τα παπαγαλάκια αποφεύγουν να υποβάλουν σχετικές ερωτήσεις στους Παπακωνσταντίνου και Σαχινίδη και να τους θυμίσουν τι έλεγαν μέχρι και τις αρχές Οκτώβρη. Για την πορεία των εσόδων του προϋπολογισμού αίφνης. Μέχρι και τον Αύγουστο, στηριγμένοι στα στοιχεία του Ιού-νη, έλεγαν ότι η υστέρηση των εσόδων σε ετήσια βάση θα είναι μόνο 770 εκατ. ευρώ. Οποιον έκανε αναγωγή σε ετήσια βάση και έλεγε ότι η υστέρηση στα έσοδα θα ξεπεράσει τα 3 δισ. τον αποκαλούσαν άσχετο. Αρχές Σεπτέμβρη, στη ΔΕΘ, έβαλαν τον Παπανδρέου να πει ότι η υστέρηση θα είναι 1,5 δισ., αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, διότι τα μεγάλα πακέτα των εσόδων θα έρθουν στο τελευταίο τρίμηνο. Στο τέλος, στα μουλωχτά, οι ίδιοι ανέβασαν την «τρύπα» στα έσοδα στα 2,4 δισ. ευρώ, στο προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού. Θα είναι τόση; Οχι, θα είναι μεγαλύτερη, διότι μήνα με το μήνα μεγαλώνει, όπως δείχνουν τα επίσημα στοιχεία. Στο επτάμηνο ήταν 0,77 δισ., στο οκτάμηνο ανέβηκε στο 1,5 δισ. και στο εννιάμηνο πέταξε στο 1,66 δισ. ευρώ. Η «τρύπα» αυτή προέρχεται από το «βαθύ κάθισμα» της οικονομίας και από την άρνηση πολλών καπιταλιστών, ιδίως μικρών και μεσαίων, να καταβάλουν τον ΦΠΑ που εισπράττουν. Ετσι, απ’ όλο το περιβόητο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής του Μνημόνιου έμεινε μόνο το άγριο πετσόκομμα μισθών και συντάξεων, η εξαφάνιση των κοινωνικών, η καθήλωση των δημόσιων επενδύσεων σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα απ’ αυτά του 2009 και οι μεγάλες αντεργατικές ανατροπές στην κοινωνική ασφάλιση και τις εργασιακές σχέσεις.
Το ναυάγιο στο σκέλος των εσόδων, για το οποίο δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, εκτός του ότι προδιαγράφει συνέχιση της βαθιάς «ύφεσης» και τα επόμενα χρόνια (παρά τις αναπτυξιακές παπάρες του Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου και του Χρυσοχοΐδη), δείχνει και την κατεύθυνση που θα έχουν τα νέα μέτρα. Θα είναι προσανατολισμένα περισσότερο στις δαπάνες και λιγότερο στα έσοδα.
Στο σκέλος των δαπανών, όλοι θυμόμαστε το περιβόητο «μαξιλάρι» των 4 δισ., το οποίο υποτίθεται ότι είχε εξασφαλίσει η κυβέρνηση και αναφερόταν, μάλιστα, και στην πρώτη επικαιροποίηση του Μνημόνιου. Αλλο, όμως, τα χαρτιά, που σβήνονται και ξαναγράφονται, και άλλο η πραγματικότητα. Το «μαξιλάρι» βαθμιαία απομειώνεται και μάλιστα εμφανίζει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία. Για παράδειγμα, οι δαπάνες για τόκους το εννιάμηνο εμφανίζονται αυξημένες κατά 1 δισ. ευρώ. Δεν μιλάμε για πενταροδεκάρες, αλλά για όσα άρπαξαν από μισθούς και συντάξεις. Τα δίνουν με… αρχοντιά στους τραπεζίτες που προσέρχονται στις εκδόσεις εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημόσιου ή που δανείζουν βραχυχρόνια διάφορες κρατικές επιχειρήσεις.
Αν δεν είχαμε εκλογές, το παραμύθι θα είχε λάβει τέλος. Τα στελέχη της κυβέρνησης θα συνέχιζαν με έντονο ρυθμό την προετοιμασία για τα νέα μέτρα και ίσως να είχαν πάρει τα πρώτα απ’ αυτά. Ομως, οι εκλογές τους αναγκάζουν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να προσπαθούν να καλλιεργήσουν κλίμα ευφορίας. «Το πρόγραμμα δεν θα εκτροχιαστεί. Ξεκάθαρα πράγματα», δηλώνει ο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος –μαθημένος να λέει με φυσικότητα τα πιο ξεδιάντροπα ψέματα– επιμένει πως η επίπτωση στο 2010 της αναθεώρησης του ελλείμματος από τη Eurostat «θα είναι πολύ μικρότερη από την επίπτωση στο 2009».
Γιατί τότε ο εκπρόσωπος του Ολι Ρεν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αναθεώρησης του Μνημόνιου και λήψης νέων μέτρων; Γιατί ο Στρος-Καν χαρακτήρισε πολύ δυσάρεστη εξέλιξη, που προκαλεί ανησυχία, αυτή την αναθεώρηση; Ολοι οι εκπρόσωποι των διεθνών οργανισμών έχουν αποδυθεί σε μια εκστρατεία στήριξης της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ξέρουν ότι στηρίζοντας την κυβέρνηση στηρίζουν το Μνημόνιο. Δεν θέλουν να πάθει στραπάτσο η κυβέρνηση στις τοπικές εκλογές, γιατί φοβού-νται το ξέσπασμα πολιτικής κρίσης. Γι’ αυτό και συμφώνησαν η τρόικα να κάνει ανακοινώσεις τη βδομάδα μετά το δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών. Προς το παρόν τα κλιμάκια πηγαινοέρχονται, όμως ανακοινώσεις δεν κάνουν. Οταν, όμως, απαντούν σε ξένους δημοσιογράφους, πρέπει να διατηρούν και ένα μίνιμουμ σοβαρότητας. Δεν είναι σαν τον Παπακωνσταντίνου και τους άλλους που απαντούν σε παπαγαλάκια που κάνουν δήθεν δύσκολες ερωτήσεις και μόλις πάρουν την απάντηση κουνάνε με επιδοκιμασία και θαυμασμό το κεφάλι τους. Πρέπει ν’ αφήσουν το ενδεχόμενο ανοιχτό και από εκεί και πέρα οι δημοσιογράφοι ξέρουν τι θα γράψουν.
Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο, λοιπόν, ότι έρχονται νέα μέτρα, πέρα απ’ αυτά που αναφέρονται στο Μνημόνιο. Μέτρα που θα χτυπήσουν και πάλι μισθούς σε δημόσιο και ΔΕΚΟ και συντάξεις, ενώ θα προσπαθήσουν να αντλήσουν πόρους από τους έμμεσους φόρους. Η εξίσωση του φόρου στο πετρέλαιο θα έρθει πολύ νωρίτερα απ’ όσο λένε.
