Στην Κύπρο έχουμε άλλου τύπου συγκυβέρνηση. Εκεί, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, με πρόταση της δεύτερης μάλιστα, συμφώνησαν να παγώσουν τους μισθούς για δυο χρόνια, προκειμένου να αποφύγουν τα χειρότερα στο μέλλον. Να αποφύγουν τα χειρότερα οι καπιταλιστές του νησιού και όχι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι υφίστανται το δεύτερο πακέτο μέτρων λιτότητας (το πρώτο συμφωνήθηκε το καλοκαίρι). Κι επειδή σημασία έχει να μπει το νερό στ’ αυλάκι, δεν θ’ αργήσει η ώρα που θα έρθει και το τρίτο και το τέταρτο πακέτο. Δεν θα μπορούσε η Κύπρος ν’ αποτελέσει εξαίρεση στον παραδεισένιο κόσμο του καπιταλισμού.
Στην Κύπρο, βέβαια, υπάρχει μια ιδιομορφία. Εκεί κυβερνούν οι… κομμουνιστές! Οι οποίοι αποτελούν πρότυπο για ένα κομμάτι της εγχώριας «αριστεράς» (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ), ενώ για ένα άλλο κομμάτι (Περισσός) απλώς ανέλαβαν τη διακυβέρνηση για να χειριστούν το «εθνικό θέμα». Βέβαια, εκείνο που βλέπουμε είναι τον Χριστόφια και την παρέα του να διαχειρίζονται τον κυπριακό καπιταλισμό. Μάλιστα, είναι αυτή η διαχείριση που τους οδήγησε στη συμφωνία με τον δεξιό ΔΗΣΥ (το αντίστοιχο της ΝΔ κόμμα στην Κύπρο) και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ενώ στη διαχείριση του λεγόμενου εθνικού θέματος τα έχουν σπάσει και ο Χριστόφιας το χειρίζεται σχεδόν μόνος του.
Επιμύθιον. Η καθεστωτική αριστερά μπορεί να λέει παχιές κουβέντες όσο βρίσκεται στην αντιπολίτευση και να συντηρεί τα πολιτικά της μαγαζιά με άφθονο ταξικό βερμπαλισμό, όταν όμως έρχεται η ώρα να διαχειριστεί την αστική εξουσία, δεν κάνει τίποτα το διαφορετικό απ’ αυτό που κάνουν τα υπόλοιπα αστικά κόμματα. Σε εποχές σχετικής σταθεροποίησης και οριακής ανάπτυξης του καπιταλισμού μπορεί να κάνει κάποιες ρεφορμιστικού τύπου παραχωρήσεις προς τους εργαζόμενους, εφαρμόζοντας την κλασική σοσιαλδημοκρατική συνταγή, σε εποχές κρίσης, όμως, τέτοια περιθώρια δεν υπάρχουν και συντάσσεται απόλυτα με τις απαιτήσεις του κεφάλαιου και του συστήματός του.
Στην Κύπρο, μια μικρή οικονομία της Ευρωζώνης, έχουν αρχίσει να «μαζεύουν» την κατάσταση από τώρα, ώστε να μη χρειαστεί να πάρουν μέτρα-σοκ στο μέλλον. Εχοντας το υπόδειγμα της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, εφαρμόζουν βαθμιαία τα αντιλαϊκά-αντεργατικά μέτρα, για να έχουν μια σχετικά πιο ομαλή μετάβαση προς τον τελικό σκοπό. Ας δούμε, όμως, τις τελευταίες εξελίξεις.
Την Παρασκευή 25 Νοέμβρη, ο πρόεδρος του δεξιού ΔΗΣΥ Ν. Αναστασιάδης ζήτησε συνάντηση με τον πρόεδρο Χριστόφια «για συζήτηση των προβλημάτων της οικονομίας». Η συνάντηση ορίστηκε για τη Δευτέρα 28 Νοέμβρη και ήταν… επιτυχής. Οπως ανακοίνωσε ο Αναστασιάδης, με τον Χριστόφια συμφώνησαν να παγώσουν για δυο χρόνια κάθε αύξηση στους μισθούς στο δημόσιο (συμπεριλαμβανόμενης της ΑΤΑ), να αυξήσουν «υπό προϋποθέσεις» τον ΦΠΑ και να αυξήσουν κλιμακωτά τις ασφαλιστικές εισφορές εργαζόμενων και εργοδοτών στον ιδιωτικό τομέα. Οπως διευκρίνισε, στόχος του ΔΗΣΥ είναι η επίτευξη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών. «Καλούμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Αναστασιάδης, να αξιοποιήσει αυτό το κλίμα συναίνεσης και να αναλάβει την πρωτοβουλία, ούτως ώστε μέσα στις επόμενες μέρες και μέχρι τις 15 Δεκέμβρη (σ.σ. ημερομηνία ψήφισης του προϋπολογισμού) να επιφέρουμε το ριζικό επανασχεδιασμό του κρατικού προϋπολογισμού».
Ο υπουργός Οικονομικών Κίκης Καζαμίας ανέλαβε να μιλήσει για λογαριασμό του Χριστόφια, ο οποίος προσπαθεί να μείνει έξω από το κάδρο. Δήλωσε ότι η συνάντηση Χριστόφια-Αναστασιάδη έγινε «μέσα σε πνεύμα συναντίληψης και συνυπευθυνότητας» και εξέφρασε την ελπίδα ότι μέχρι τις 8 Δεκέμβρη, που πρέπει να παρουσιάσει επίσημα τον προϋπολογισμό στη Βουλή, όλα τα θέματα θα έχουν ρυθμιστεί. Ο αστικός πολιτικός κόσμος της Κύπρου τρέχει και για χτες (Παρασκευή, 2 Δεκέμβρη) είχε οριστεί συνάντηση του Χριστόφια με όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα.
Και τι θα γίνει με τις «συντεχνίες», όπως ονομάζονται τα συνδικάτα στην Κύπρο; Σ’ αυτό ζορίζεται το ΑΚΕΛ, γιατί θα χάσει εκλογική πελατεία. Ο Αναστασιάδης, πάντως, όταν ρωτήθηκε σχετικά απάντησε με τον κλασικό τρόπο: «’Η θα υπάρχει κυβέρνηση που θα κυβερνά ή θα υπάρχουν συντεχνίες που θα κυβερνούν. Και το πολιτειακό σύστημα προβλέπει πως η κυβέρνηση κυβερνά και βεβαίως διαλέγεται με τους κοινωνικούς εταίρους».
