Είναι πολλά τα φασιστικά στοιχεία της προπαγάνδας που έχουν εξαπολύσει κυβέρνηση και αστικά ΜΜΕ μετά την προσφυγή στο μηχανισμό «στήριξης» των ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ. Το πιο χαρακτηριστικό είναι ίσως η προσπάθεια να εκμεταλλευτούν την αγανάκτηση του ελληνικού λαού και να την εκτονώσουν σ’ ένα κυνήγι φαντασμάτων. Σ’ ένα κυνήγι αόρατων «ενόχων», που πρέπει «να βρεθούν και να τιμωρηθούν, να πάνε φυλακή». Από τον τελευταίο υπουργό μέχρι τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, με ενδιάμεσους διάφορους αστέρες της τηλεόρασης, αλλά και εργατοπατέρες σαν τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, όλοι είναι έτοιμοι να εκφράσουν την «απαίτησή» τους για «τιμωρία των ενόχων». Και βέβαια, οι υπουργοί απαντούν με μοναδική ευκολία στα σχετικά ερωτήματα, εκτός από μερικούς, όπως οι (και) συνταγματολόγοι Βενιζέλος και Λοβέρδος,που στρογγυλεύουν κάπως τις εκφράσεις τους, σημειώνοντας ότι «υπάρχουν και νομικές διαδικασίες».
Φυσικά, κανένας δεν πρόκειται να συλληφθεί και κανένας δεν πρόκειται να πάει φυλακή. Οι υπουργοί είναι καλά προστατευμένοι από το νόμο περί ευθύνης υπουργών και μόνο κάτι δευτεράντζες (π.χ. κρατικοί υπάλληλοι που χειρίστηκαν το σκάνδαλο Βατοπεδίου) μπορεί να την πληρώσουν, μπαίνοντας για κάνα φεγγάρι στη φυλακή, ως αποδιοπομπαίοι τράγοι. Το μόνο που ενδεχομένως θα επιδιώξει η κυβέρνηση είναι να εκθέσει πολιτικά τη ΝΔ, μέσω της εξεταστικής επιτροπής, το στήσιμο της οποίας επαναφέρει. Σ’ αυτή την κατεύθυνση οδηγεί και το γεγονός ότι ο Σαμαράς αρνήθηκε να ψηφίσει τη συμφωνία με την «τρόικα», σε μια προσπάθεια να βοηθήσει το κόμμα του να ανακάμψει.
Πέρα, όμως, από τα διάφορα σκάνδαλα, τα περισσότερα από τα οποία έχουν κλείσει και ποινικά, υπάρχει το μεγάλο σκάνδαλο που λέγεται καπιταλισμός. Τα λεφτά που «λείπουν» από το ελληνικό κράτος είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτά που άρπαξαν πολιτικοί και λαμόγια με τα διάφορα σκάνδαλα. Κι αυτό ακριβώς θέλουν να κρύψουν οι φορείς της φασιστικής προπαγάνδας. Γι’ αυτούς υπάρχουν μόνο κάποια λαμόγια (που δεν τα υποδεικνύουν, για ευνόητους λόγους) και κάποιοι υπουργοί της ΝΔ, στους οποίους θα αποδώσουν «πολιτικές ευθύνες» (αυτό το κάνει πρώτος ο Σαμαράς).
Δε μιλούν για τη χρόνια τοκογλυφία του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου και των ντόπιων καπιταλιστών σε βάρος του ελληνικού κράτους.
Δε μιλούν για το ασύλληπτο κόστος των όπλων που κάθε χρόνο αγοράζει το ελληνικό κράτος, κατ’ απαίτηση των ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων.
Δε μιλούν για τα πακέτα στήριξης που δόθηκαν στους τραπεζίτες και για τα νέα που αποφασίστηκε να δοθούν (10 δισ. ευρώ από τα λεφτά του προγράμματος «στήριξης» συν 17 από το προηγούμενο πακέτο).
Δε μιλούν για τους φορολογικούς συντελεστές των καπιταλιστικών κερδών, που από το 45% έπεσαν στο 25% και θα πέσουν άλλες 5 μονάδες στα επόμενα πέντε χρόνια.
Δε μιλούν για το μεγάλο πλιάτσικο των ολυμπιακών αγώνων, που γέμισαν την Αττική με άχρηστα μπετονένια μεγαθήρια, με χαφιεδοσυστήματα που δεν λειτουργούν κ.λπ. κ.λπ.
Δε μιλούν για τα κάθε είδους «αναπτυξιακά κίνητρα», που τσεπώνουν οι καπιταλιστές (ζεστό χρήμα, επιδοτήσεις επιτοκίων, φοροαπαλλαγές κ.ά.).
Δε μιλούν για την απίστευτη ληστεία των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, όπου δεν άφησαν δεκάρα τσακιστή.
Δε μιλούν για τα δημόσια έργα, που πλιατσικολογούν οι εργολάβοι, και για τις προμήθειες του δημοσίου, που νέμονται οι προμηθευτές.
Ολα αυτά έγιναν νόμιμα. Νομιμότατα. Με την καθιερωμένη μίζα, όπου χρειαζόταν, βέβαια. Και αυτά συνιστούν το μεγαλύτερο σκάνδαλο. Ενα σκάνδαλο για το οποίο ευθύνεται η αστική τάξη ως τάξη, ως σύνολο. Γι’ αυτό και απόδοση δικαιοσύνης μπορεί να υπάρξει μόνο όταν στηθεί στο απόσπασμα αυτή η τάξη και γκρεμιστεί από τα θεμέλια το εκμεταλλευτικό της σύστημα.
