«Είναι ν’ απορεί κανείς, πως ο κ. Σαρτζετάκης που έχει καταγραφεί θετικά για τη στάση του στην υπόθεση Λαμπράκη και απέναντι στη δικτατορία, εκφράζει απόψεις του 1950 και χρησιμοποιεί φρασεολογία που εμπνεύστηκαν οι ΗΠΑ και οι εγχώριοι αντικομμουνιστές», δήλωσε στο MEGA ο βουλευτής του Περισσού Α. Σκυλλάκος, ερωτηθείς για το περί «συντριβής του κομμουνιστοσυμμοριτισμού» πόνημα του Κυρίου (με κεφαλαίο το Κ, σύντροφε διορθωτή) Χρήστου Σαρτζετάκη.
Πονάει διπλά τους ανθρώπους του Περισσού. Δεν ξέρουμε, όμως, ποιος πόνος είναι ο δυνατότερος. Εκείνος που αφορά την αναμόχλευση της εμφυλιοπολεμικής προπαγάνδας ή εκείνος που αφορά το πρόσωπο που την αναμοχλεύει. Αν κρίνουμε από την προσεκτική διατύπωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου και από την αποφυγή κάθε χαρακτηρισμού (εν αντιθέσει με ό,τι θα συνέβαινε αν το αντικομμουνιστικό πόνημα έγραφε άλλος), μάλλον ο δεύτερος πόνος είναι μεγαλύτερος. Γιατί; Μα γιατί ο Περισσός είχε προτείνει τον Σαρτζετάκη για πρόεδρο της Δημοκρατίας και το 1990, όταν ο περί ου ο λόγος είχε δείξει το πραγματικό του πρόσωπο. Οπότε τί να πουν τώρα;
