Το αν το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί ή όχι μετά την αποχώρηση των Λαφαζανικών και μερικών από τους «53+» και το αν είχε δικαίωμα να εκδώσει ανακοίνωση (όπως έκανε τον παλιό καλό καιρό) ενάντια στην υπουργοποίηση του Μπόλαρη, είναι κάτι που αφορά τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ και όχι τη δημόσια συζήτηση. «Με αφορμή αιτιάσεις που υπήρξαν για τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, θέλουμε να δηλώσουμε ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν τίθεται κανένα θέμα για τον Μ. Μπόλαρη» ανακοίνωσε το Μαξίμου, εγκαινιάζοντας νέα πολιτικά ήθη. Αντί να απαντήσει επί της ουσίας, έκοψε κάθε κουβέντα με ύφος «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Αυτό μπορεί να ισχύσει για το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ (όπου έχουν γίνει τα παζάρια και ο Μπόλαρης δεν «παίζει»), δεν μπορεί όμως να ισχύσει και για τη δημόσια συζήτηση.
Το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε τίποτ’ άλλο από το να υπενθυμίσει την εμπλοκή του Μπόλαρη στη φασιστική επιχείρηση σύλληψης και διαπόμπευσης οροθετικών γυναικών. Εμείς το είχαμε θυμίσει πριν τις εκλογές, όταν ο Μπόλαρης χριζόταν υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σε εκλόγιμη θέση. Το Τμήμα Δικαιωμάτων τότε σιώπησε. Προφανώς, ζήτημα τίθεται μόνο με την υπουργοποίηση κάποιου σαν τον Μπόλαρη, όχι με την άκοπη και ανέξοδη εκλογή του ως βουλευτή στη θέση κάποιου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ.
Το Μαξίμου απάντησε με ύφος απόλυτου μονάρχη, προηγουμένως όμως ο Μπόλαρης είχε φροντίσει να δείξει για μια ακόμη φορά το ποιόν του, βγαίνοντας σε ραδιοσταθμό για να υπερασπιστεί τον εαυτό του από τις κατηγορίες τμήματος των νέων κομματικών του συντρόφων. Οσα του καταλόγισε το Τμήμα Δικαιωμάτων «θεωρώ ότι έχει απόσταση και από την αλήθεια και από την ακρίβεια εκ των πραγμάτων», είπε ο Μπόλαρης, υποστηρίζοντας ότι το θέμα δεν ήταν στην αρμοδιότητά του και την απόφαση πήρε ο υπουργός. Μέχρι και για συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος του μίλησε, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε καμιά εμπλοκή.
Δεν χρειάζεται να του υπενθυμίσουμε έννοιες όπως πολιτική ευθύνη και πολιτική αξιοπρέπεια, γιατί του είναι άγνωστες. Θα του θυμίσουμε ότι στις 2 Μάη του 2012 βγήκε στον ΣΚΑΙ και υπερασπίστηκε τη φασιστική ενέργεια του Λοβέρδου. «Το υπουργείο έχει χτυπήσει τον κώδωνα του κινδύνου (σ.σ. για τις οροθετικές) εδώ και ένα χρόνο», είπε, υπερασπιζόμενος ακόμη και τη διαπόμπευση των γυναικών: «η ανάδειξη των προσώπων ήταν το έσχατο μέτρο προφύλαξης»!
Αντιλαμβανόμαστε το Μαξίμου που λέει ότι «δεν τίθεται κανένα θέμα» για τον Μπόλαρη και τον κομματικό μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ που κάνει το κορόιδο. Οι προοδευτικοί άνθρωποι, όμως, οφείλουν να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, όχι μόνο για τους πολιτικούς χαμαιλέοντες τύπου Μπόλαρη, αλλά και την ηγετική ομάδα και το μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ που δίνουν το δικό τους ρεσιτάλ πολιτικού χαμαιλεοντισμού.
