Θέλετε να πάρετε μια εικόνα της αλήθειας, πέρα από τους συριζαίικους παλικαρισμούς για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης; Διαβάστε τις «απόψεις που εξέφρασε ο υπουργός οικονομικών Ε. Τσακαλώτος στη δημοσιογράφο της εφημερίδας The Guardian», όπως τις δημοσίευσε με δελτίο Τύπου το υπουργείο Οικονομικών. Θα διαπιστώσετε ότι σε κανένα σημείο αυτών των δηλώσεων δεν υπάρχει απειλή -ούτε καν υπαινιγμός- για τίναγμα των διαπραγματεύσεων στον αέρα, λόγω παράλογων απαιτήσεων. Αντίθετα, θα δείτε τον Τσακαλώτο να λέει ότι «η Ελλάδα δεν έχει «συμφωνήσει» σε τίποτα ακόμα. Ωστόσο, είναι κάτω από έντονη πίεση από τους πιστωτές της να το πράξει». Και να εκφράζει το παράπονό του ότι «το ΔΝΤ έχει κάνει ελάχιστα για να αμβλύνει αυτή την πίεση. Αντί να έχει το θάρρος της γνώμης του και να μας βοηθήσει να μειώσουμε το μέγεθος ή / και τη χρονική περίοδο των πλεονασμάτων, βάζει όλη την πίεση σε εμάς για να καθορίσουμε νέα μέτρα λιτότητας για το 2019 και μετά».
Ο Τσακαλώτος το είχε πει και στη Βουλή, μιλώντας για τον προϋπολογισμό: «Αισθανόμαστε προδομένοι από το ΔΝΤ». Και ο Τσίπρας, όπως η κυβερνητική προπαγάνδα φρόντισε να διαρρεύσει, μιλώντας στην πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, τόνισε ότι το ΔΝΤ οφείλει να επιμείνει με παρρησία στη θέση του για πρωτογενή πλεονάσματα 1,5% μετά τη λήξη του προγράμματος και όχι να πιέζει για πρόσθετα μέτρα λιτότητας. Τα ίδια και ο υπουργός Οικονομίας Παπαδημητρίου («κάλεσε το ΔΝΤ να υπερασπιστεί την άποψή του για πρωτογενή πλεονάσματα 1,5%»). Παρακαλούσαν, δηλαδή, το ΔΝΤ να… προτάξει τα στήθη του μπροστά στον Σόιμπλε και τους άλλους «σκληρούς» ευρωπαίους και να απαιτήσει να μειωθούν οι στόχοι για τα «πρωτογενή πλεονάσματα» μετά το 2018.
Αυτά μέχρι το βράδυ της περασμένης Τρίτης, όταν στο μπλογκ του ΔΝΤ εμφανίστηκε το γνωστό άρθρο του Πολ Τόμ-σεν (που χειρίζεται το ελληνικό «ζήτημα» για λογαριασμό της Λαγκάρντ). Ο Τόμσεν με προκλητικό τρόπο (δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει) πέταξε από πάνω του κάθε ευθύνη για τα πρόσθετα μέτρα που ζητά το ΔΝΤ για την περίοδο 2019-20 και τη μετέθεσε στην ελληνική κυβέρνηση και στους ευρωπαίους δανειστές της.
Δε φταίει το ΔΝΤ που η κυβέρνηση συμφώνησε με τους ευρωπαίους εταίρους της «πρωτογενή πλεονάσματα» ύψους 3,5% και μετά το 2018, έγραψε με αθώο ύφος ο Τόμ-σεν. Εμείς, συνέχισε, δε θέλουμε περισσότερη λιτότητα. Αυτοί όμως συμφώνησαν σε τόσο μεγάλα πλεονάσματα, οπότε -για να βγουν οι αριθμοί- θα πρέπει αναγκαστικά να ληφθούν νέα μέτρα. Την ίδια στιγμή, όμως, αυτός ο… πολέμιος της λιτότητας, έγραφε ότι το φορολογικό σύστημα στην Ελλάδα εξαιρεί πάνω από τα μισά νοικοκυριά (!) και πως το συνταξιοδοτικό σύστημα είναι υπερβολικά γενναιόδωρο ώστε κοστίζει 11% του ΑΕΠ, έναντι 2,5% που είναι ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη!
Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί μα η χαρά δεν την αφήνει. Πήγε ο Τόμσεν να το παίξει… αντιλιτότητα και δεν άντεξε ούτε δυο παραγράφους. Τον πρόδωσε ο νεοφιλελεύθερος κυνισμός του. Οχι όμως, επειδή έχουμε να κάνουμε με έναν πορωμένο νεοφιλελεύθερο, να μη βλέπουμε και τις αλήθειες που γράφει, όπως ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει για «πρωτογενή πλεονάσματα» 3,5% και μετά το 2015. Αυτό το έχει υπογράψει και με τα δύο χέρια ο παοκτζής και μαυροσκούφης Τσακαλώτος: «Το Eurogroup επανέλαβε ότι ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ που θα επιτευχθεί έως το 2018 θα πρέπει να διατηρηθεί μεσοπρόθεσμα». Πόσο είναι το «μεσοπρόθεσμα»; Ο ίδιος ο Τσακαλώτος είπε ότι «ορισμένα κράτη-μέλη υποστήριξαν τη θέση ότι το ποσοστό 3,5% θα πρέπει να διατηρηθεί για δέκα χρόνια, άλλοι προσανατολίζονται στην κατεύθυνση ενός συμβιβασμού πέντε ετών». Ομως δεν είναι μόνο η δεκαετία η πενταετία. Εχει και επιτροπεία το μενού: «Προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τους δημοσιονομικούς στόχους σε μια βιώσιμη βάση μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να συμφωνήσουν με τους θεσμούς σε έναν μηχανισμό και διαρθρωτικά μέτρα που θα διασφαλίσουν αυτόν τον στόχο».
Αυτά τα υπέγραψε ο Τσακαλώτος μόλις την προπερασμένη Δευτέρα (5 Δεκέμβρη). Ο Τόμσεν σ' αυτό δεν λέει ψέματα. Ετσι είναι. Μόνο που έβαλε κι αυτός το χεράκι του, δεν εξέφρασε καμιά διαφωνία. Δεν παρέστησε καν τον Πόντιο Πιλάτο. «Η Ελλάδα δεν έχει συμφωνήσει σε τίποτα ακόμα» λέει ο Τσακαλώτος, λες και απευθύνεται σε ανθρώπους που δε γνωρίζουν ανάγνωση. Επομένως, ψέματα δεν λέει μόνο ο Τόμσεν, λέει και ο Τσακαλώτος. Για να μην μιλήσουμε για τον άθλιο κυβερνητικό εκπρόσωπο και τις διαψεύσεις του.
Κάποιοι μίλησαν και για «αντιδράσεις των ευρωπαίων». Ομως, η Ανίτα Μπράιτχαρτ, εκπρόσωπος του Γιούνκερ, υπήρξε ιδιαίτερα προσεκτική. Η διατύπωση που χρησιμοποίησε («Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί πιστεύουν ότι οι πολιτικές στο πλαίσιο του προγράμματος του ΕSM είναι συμπαγείς και μπορούν να επιτρέψουν στην Ελλάδα να επιστρέψει στην ανάπτυξη και στις αγορές») δεν κλείνει ούτε την πόρτα ούτε το παράθυρο στο ΔΝΤ, αν και επιτρέπει να ερμηνευτεί και ως διαφωνία.
Αυτό που συμβαίνει δεν είναι πρωτοφανές. Μας δουλεύουν όλοι μαζί και ο καθένας τους χώρια, προσπαθώντας να δημιουργήσουν κλίμα για να περάσει το νέο αντιλαϊκό «πακέτο».
