Περίσσεψαν και πάλι τα χαμόγελα στη συνάντηση Ντόρας-Γιωργάκη την περασμένη Δευτέρα. Αυτούς τους δύο τους συνδέει πάνω απ’ όλα η στενή σχέση με την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική και η απόφαση να παίξουν ενεργό ρόλο στην εξυπηρέτησή της.
Αντικείμενο της συνάντησής τους η συμμετοχή της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική δύναμη που θα σταλεί στο Λίβανο, υπό τη σημαία του ΟΗΕ. Η Ντόρα δεν έκρυψε τη συναίνεση. Οταν ρωτήθηκε αν το ΠΑΣΟΚ συμφωνεί, απάντησε: «Εγώ νομίζω πως ναι, αλλά θα ρωτήσετε το ΠΑΣΟΚ για αυτό». Δεν παρέλειψε, όμως, να δώσει την ουσία της συναίνεσης:
«Τα θέματα εξωτερικής πολιτικής είναι θέματα στα οποία δεν προσπαθεί κανείς να ανακαλύψει κομματικές αντιπαλότητες, αλλά αναζητά την ευρύτερη δυνατή εθνική συναίνεση. Και αυτή είναι και η πάγια θέση της κυβέρνησης και πιστεύω ότι με τον κ. Παπανδρέου πάντοτε και διαχρονικά έχουμε συζητήσει θέματα εξωτερικής πολιτικής και δε νομίζω ότι έχουμε διαφορετικές απόψεις, ιδιαίτερα πάνω στην κεντρική μας θέση για τη Μέση Ανατολή».
Και το ΠΑΣΟΚ; Ετσι και είχε διαφορετική θέση όχι μόνο θα την εξέφραζε, αλλά θα «έκραζε» κιόλας τη Ντόρα για διαστρέβλωση των απόψεών του. Ο πονηρός Γιωργάκης δεν έκανε δηλώσεις. Τον άχαρο ρόλο ανέλαβε να παίξει ο τομεάρχης Εξωτερικής Πολιτικής, Ασφάλειας και Αμυνας Χρ. Παπουτσής που το γύρισε στο καλαματιανό με μπουρδολογίες του τύπου «χρειάζεται ενεργός ελληνική διπλωματία, ενεργός παρουσία στη Μέση Ανατολή, ουσιαστική προσπάθεια και πρωτοβουλίες της Ελλάδας στο Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, προκειμένου να υπάρχουν σαφείς εντολές, σαφείς κατευθύνσεις».
Οσο για την ιμπεριαλιστική δύναμη, που φιλοδοξεί να παίξει το ρόλο στρατού κατοχής και πάντως το ρόλο ασπίδας προστασίας του ηττημένου στον πρόσφατο πόλεμο Ισραήλ, αν και προσπάθησε να αποφύγει μια ευθεία τοποθέτηση, υπήρξε σαφέστατος χαρακτηρίζοντάς την «ειρηνευτική δύναμη» και τονίζοντας ότι «η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να παίζει σημαντικό ρόλο σε κάθε διαδικασία που προωθεί την ειρήνη και την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή μας, είναι μια χώρα που πρέπει να συμμετέχει ενεργά στα πλαίσια της ΕΕ». Είχε, μάλιστα, το θράσος να δηλώσει ότι ο Γιωργάκης εξέφρασε «τις επιφυλάξεις του ΠΑΣΟΚ». Και τι αφορούσαν αυτές; «Τις σαφείς εντολές οι οποίες πρέπει να υπάρχουν στην ειρηνευτική δύναμη». Ο ίδιος, όμως, έσπευσε αμέσως να χαρακτηρίσει αυτές τις επιφυλάξεις άνευ αντιπολιτευτικού αντικειμένου, αφού σημείωσε ότι «το σύνολο της διεθνούς Κοινότητας αναγνωρίζει ότι υπάρχουν ακόμα ασάφειες». Μ’ άλλα λόγια, η Ντόρα δεν παρερμήνευσε καθόλου, όταν εξέφρασε την άποψη ότι υπάρχει συμφωνία με το ΠΑΣΟΚ και στην «κεντρική θέση» για το Μεσανατολικό και στο ζήτημα της ελληνικής συμμετοχής στην ιμπεριαλιστική στρατιωτική αποστολή.
