Κωλοτούμπα στο «Μακεδονικό»

Πρώτα είχαμε μια επίσημη ανακοίνωση του γραφείου Τύπου της Τερίζα Μέι, που αναφερόταν στη συζήτηση της βρετανίδας πρωθυπουργού με τον νεοεκλεγέντα Μητσοτάκη και μεταξύ των άλλων σημείωνε: «Σχετικά με ευρύτερα περιφερειακά ζητήματα, η πρωθυπουργός είπε ότι πίστευε πως η Συμφωνία των Πρεσπών με τη Βόρεια Μακεδονία ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός και χαιρέτισε τη δέσμευση του πρωθυπουργού Μητσοτάκη να τηρήσει την εφαρμογή της». Με το γνωστό της στιλ (σφάξιμο με το βαμβάκι), η βρετανική διπλωματία επέλεξε να σημειώσει και αυτό το ζήτημα, για να κοινοποιήσει την εκ προοιμίου υποταγή του Μητσοτάκη στις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών. Αλλο τι λέγαμε την εποχή των συλλαλητηρίων, άλλο τι θα κάνουμε ως κυβέρνηση, ήταν η δήλωση που έκανε ο Μητσοτάκης στη Μέι, η οποία βγήκε και τον «έκραξε», με ισχυρή δόση χαιρεκακίας.
 
Υστερα είχαμε δυο υπουργούς, τον Αμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο και τον αναπληρωτή Εξωτερικών Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που μίλησαν στο συνέδριο του Economist και… έβαλαν τα πράγματα στη θέση τους. «Δεν αμφισβητώ την πρόθεση κανενός ότι η συμφωνία επιτεύχθηκε για καλό σκοπό, για να ενισχύσει τη σταθερότητα στην περιοχή, για να ενισχύσει τις γεωπολιτικές σταθερές της περιοχής, έτσι ώστε να μην υπάρξουν ανατροπές», είπε ο Παναγιωτόπουλος για τη Συμφωνία των Πρεσπών, προσθέτοντας ότι «αν αυτή εφαρμοστεί με απαρέγκλιτη τήρηση όλων των ουσιωδών όρων της, τότε νομίζω ότι θα μπορούμε να πάμε σε ένα καλύτερο μέλλον»! «Τα πολιτικά ζητήματα που έχουμε μεταξύ μας», είπε ο Βαρβιτσιώτης απευθυνόμενος στον Νικολά Ντιμιτρόφ που ήταν επίσης ομιλητής στο συνέδριο, «έχουν επιλυθεί σε μεγάλο βαθμό με τη Συμφωνία των Πρεσπών»!
 
Φυσικά, ξέσπασε σάλος. Ο Καράογλου, τοποθετημένος από τον Μητσοτάκη στο υπουργείο «Μακεδονομάχων», συνέχισε στην… παλιά γραμμή: «Το θέμα του ονόματος μας ενοχλεί και μας πληγώνει (…) Θα πρέπει να αλλάξουν κι άλλα ζητήματα, όπως το ζήτημα της εθνότητας». Ο Παναγιωτόπουλος, που εκλέγεται στην Καβάλα, προσπάθησε να τα μπαλώσει και τα έκανε χειρότερα. «Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μιλούσα σε διεθνές ακροατήριο. Ηταν σαφές ο αποδέκτης (σ.σ. άψογα τα ελληνικά του!), ήταν σαφές για ποιον ήταν. Απλά αυτό έγινε ανεπαισθήτως στη διπλωματική γλώσσα που άρμοζε στη συγκεκριμένη περίσταση», είπε, ομολογώντας ότι η ΝΔ έχει δυο γλώσσες, μία για το διεθνές ιμπεριαλιστικό ακροατήριο και μία για τους εγχώριους… Βουκεφάλες.
 
Ο Μητσοτάκης, ξέροντας τι έχει γίνει με τους υπουργούς του, προσπάθησε να περάσει το ζήτημα στα γρήγορα, με μια αμφίσημη τοποθέτηση κατά την ανάγνωση των προγραμματικών του δηλώσεων: «Στα Βαλκάνια, όπως έχουμε πει επανειλημμένως, προτεραιότητα αποτελεί η άμβλυνση των αρνητικών συνεπειών από την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Και αιχμή εδώ αποτελεί το αναπτυξιακό μας πρόγραμμα για τη Βόρεια Ελλάδα, η απόλυτη προτεραιότητα την οποία δίνω στην προστασία των μακεδονικών μας προϊόντων, με μια μεγάλη διεθνή επικοινωνιακή καμπάνια για τη Μακεδονία μας. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) Και θέλω να ξαναστείλω ένα μήνυμα εντός και εκτός Ελλάδος. Από τη συμπεριφορά και την καλή συνεργασία των γειτόνων μας θα κριθεί τελικά και η πορεία τους προς την Ευρωπαϊκή Ενωση».
 
Οι συριζαίοι άρχισαν την πλάκα και τις καταγγελίες για προεκλογικό εθνικιστικό λαϊκισμό της ΝΔ. Ο Δένδιας, όμως, δε μάσησε. Στη δική του ομιλία υπήρξε σαφέστατος: «Σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών, είναι γνωστή η θέση μας. Την εκφράσαμε και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση. Η συμφωνία έπρεπε να ολοκληρωθεί με επωφελέστερο τρόπο για τα εθνικά μας συμφέρονται. Σκοπός μας είναι να πράξουμε ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να μειωθούν οι αρνητικές συνέπειές της. Θα επιδιώξουμε την εμβάθυνση των σχέσεων με τον βόρειο γείτονά μας στο πλαίσιο της αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας. Δεν θα ανεχθούμε όμως φαινόμενα μη πλήρους συμμόρφωσης». Μ' άλλα λόγια, η Συμφωνία των Πρεσπών έπρεπε να υπογραφεί, αλλά θα μπορούσε να έχει καλύτερο περιεχόμενο.
 
Στο τέλος, αναγκάστηκε να ξαναμιλήσει για το ζήτημα ο Μητσοτάκης στη δευτερομιλία του, κομπάζοντας ότι αυτός επιδεικνύει «συνέπεια μεταξύ προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών έργων». Είπε συγκεκριμένα: «Είχα πει από αυτό εδώ το Βήμα ότι η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν μια κακή και επιζήμια συμφωνία. Είχα προειδοποιήσει, όμως, από αυτό εδώ το Βήμα ότι άπαξ και κυρωθεί δεν αλλάζει μονομερώς. Επιβάλλεται να αγωνιστούμε για να αμβλύνουμε τις αρνητικές συνέπειές της, αξιοποιώντας ως μοχλό πίεσης τη διαδικασία ένταξης των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στηρίζοντας τα μακεδονικά μας προϊόντα, τα οποία εσείς αφήσατε στην τύχη τους…(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) … και υλοποιώντας μια μεγάλη, παγκόσμια επικοινωνιακή καμπάνια για την αυθεντική, την ελληνική Μακεδονία. Αυτά είπα και αυτά θα κάνω!». Προσπάθησε, δηλαδή, να βάλει τη διάσταση των ευρωπαϊκών διαδικασιών, χωρίς όμως να πει τίποτα για βέτο (που έλεγαν προεκλογικά οι δεξιοί).
 
Η κωλοτούμπα δεν μας εξέπληξε. Αναμενόμενη ήταν. Οχι μόνο από τον Μητσοτάκη ή τον Δένδια (ο οποίος επιδεικτικά δήλωνε ότι απέχει από τα εθνικιστικά συλλαλητήρια), αλλά ακόμα και από τους ακροδεξιούς τύπου Βορίδη και Γεωργιάδη. Αυτοί στρογγυλοκάθησαν στα υπουργεία και δεν είναι κορόιδα να βρεθούν εκτός, κυνηγώντας εθνικιστικές χίμαιρες. Αυτές είναι μόνο για τους… Βουκεφάλες.