«Πώς μπορεί να λέει κάποιος ότι παραβιάστηκε το άσυλο; Δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι έκαναν ελεύθερη διακίνηση ιδεών;». Μ’ αυτό τον τρόπο υπερασπίστηκε (από τη συχνότητα του αγαπημένου του Mega) ο υπουργός Μπάτσων και Καταστολής Γ. Πανούσης την εισβολή των ΜΑΤ στην υπό κατάληψη πρυτανεία του ΕΚΠΑ. Μολονότι οι ίδιες οι πρυτανικές αρχές αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι βρήκαν το χώρο όπως τον είχαν αφήσει, κάνοντας γαργάρα προηγούμενη προβοκατόρικη ανακοίνωσή τους, σύμφωνα με την οποία στο χώρο της κατάληψης γινόταν εμπόριο και χρήση ναρκωτικών και υπήρχε κίνδυνος για ανθρώπινες ζωές, ο Πανούσης συνέχισε το ίδιο βιολί: μεταξύ των συλληφθέντων ήταν ένας πολωνός διεθνώς καταζητούμενος, ένας συνεργός του Παλαιοκώστα, ένας 50χρονος «γνωστός» των Εξαρχείων και δύο Αλγερινοί, οι οποίοι «δεν ήταν και τόσο αθώοι, όσο παρουσιάστηκε» (οι δηλώσεις του παρουσιάστηκαν και από το κομματικό left.gr).
Ας κρατήσουμε και κάτι ακόμη που είπε ο Πανούσης. Οτι έκανε την επέμβαση όντας σε ανοιχτή γραμμή με το Μαξίμου, «διαφορετικά θα έπρεπε να παραιτηθώ», όπως τόνισε. Η επίσκεψη του Τσίπρα στο υπουργείο του Πανούση, ελάχιστες μέρες μετά, επιβεβαίωσε πλήρως τα λεγόμενα του υπουργού. Αλλωστε, και η δήλωση του υπουργού Παιδείας Α. Μπαλτά, μια μέρα πριν την εισβολή, σύμφωνα με την οποία η κατάληψη παραβίαζε το άσυλο, δεν ήταν παρά μια ακόμη δήλωση προετοιμασίας της εισβολής, την οποία προφανώς ζήτησε ο Πανούσης και παρήγγειλε το Μαξίμου.
Ας γυρίσουμε, όμως, στους «εγκληματίες» που ανακάλυψε ο Πανούσης στην πρυτανεία, η παρουσία των οποίων δικαιολογούσε την εισβολή των ΜΑΤ. Ιδού μερικά στοιχεία από τη δικογραφία, που αποκαλύπτουν τον γκεμπελισμό του υπουργού και του πρωθυπουργού που τον καλύπτει πλήρως.
Οι δύο αλγερινοί, στελέχη της αμερικάνικης Philip Morris έχουν φτάσει στην Ελλάδα το πρωί της 13ης Απρίλη, διαμένουν στη «Μεγάλη Βρετανία» και καθώς βγαίνουν για βόλτα μετά το φαγητό, ακούνε μουσική στα Προπύλαια, πλησιάζουν για να δουν τι γιορτή γίνεται και συλλαμβάνονται. Μολονότι είναι πεντακάθαρο τι συμβαίνει, παραπέμπονται να δικαστούν, προφανώς για να μπορεί ο Πανούσης να λέει πως «δεν ήταν και τόσο αθώοι, όσο παρουσιάστηκε»! Προφανώς, πρόκειται για… τζιχαντιστές που κατέφθασαν προς ενίσχυση των καταληψιών και τα σαΐνια του Πανούση κατάφεραν να τους συλλάβουν μερικές ώρες μετά την άφιξή τους.
Ο Πολωνός συνελήφθη στη διασταύρωση της Ασκληπιού με τη Λ. Αλεξάνδρας, ουδείς μπάτσος καταθέτει ότι είχε σχέση με την πρυτανεία και ο ίδιος δήλωσε ότι «ουδέποτε πήγα στο κτίριο της πρυτανείας και φυσικά δεν μπήκα μέσα». Παρά ταύτα, παραπέμπεται κι αυτός να δικαστεί ως καταληψίας, διότι η παραπομπή του εξυπηρετούσε το γκεμπελίστικο σενάριο του Πανούση.
Επιμείναμε σ’ αυτά τα στοιχεία, γιατί ο τρόπος με τον οποίο κατασκευάστηκε η συγκεκριμένη δικογραφία καταλαμβάνει μια κορυφαία θέση στη λίστα με τις στημένες δικογραφίες της αστυνομίας, καθώς χρησιμοποιούνται άσχετοι άνθρωποι για να στηριχτεί όχι μόνο μια στημένη δικογραφία, αλλά ένα γκεμπελίστικο σενάριο. Οι άνθρωποι αποδεικνύονται πιο αδίστακτοι από τους προκατόχους τους, καθώς έχουν ανάγκη και από γκεμπελίστικα σενάρια προκειμένου να δικαιολογήσουν την κατασταλτική τους δράση σ’ έναν κόσμο που μέχρι πρότινος συνήθιζε να καταγγέλλει τέτοιες πρακτικές των κυβερνήσεων.
Το στήσιμο της συγκεκριμένης δικογραφίας κάνει σκόνη τα όσα ακούστηκαν από τους Τσίπρα και Πανούση στη φιέστα του μπατσομέγαρου, περί τήρησης της νομιμότητας, αστυνομίας φύλακα-άγγελου του πολίτη, πάταξης κάθε αστυνομικής υπερβολής κτλ. Οταν επί των ημερών τους στήνεται μια τέτοια δικογραφία, σε πλήρη γνώση τους, μπορεί να καταλάβει κανείς πόση αξία έχουν τα λεγόμενά τους και ποιος ήταν ο συμβολισμός της επίσκεψης του Τσίπρα στον Πανούση.
Ο Πανούσης επί μέρες, πριν ακόμη από την κατάληψη της πρυτανείας, κρατούσε μια προκλητική στάση, επιτιθέμενος ακόμη και σε συριζαίους. Εδωσε μια συνέντευξη στο «Πρώτο Θέμα», που θα μπορούσε να τη δώσει και ο Δένδιας. Διαφώνησε ανοιχτά με τις ρυθμίσεις του νομοσχέδιου Παρασκευόπουλου, μολονότι δεν ήταν της αρμοδιότητάς του. Κορύφωσε την επίθεσή του με το άρθρο που δημοσιεύτηκε στην πρώτη σελίδα των «Νέων», με το οποίο ουσιαστικά εκβίαζε τον Τσίπρα: ή με εμένα ή με τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνέχεια, διέρρεε δεξιά κι αριστερά ότι είναι έτοιμος να παραιτηθεί, μέχρι που εισέπραξε ανοιχτή στήριξη από το Μαξίμου.
«Ξεκάθαρα ωμή παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου» χαρακτήρισε ο Μ. Γλέζος την εισβολή των ΜΑΤ στην πρυτανεία. Ηταν μια φωνή από τον «παλιό ΣΥΡΙΖΑ», αυτόν που έδειχνε μια ευαισθησία απέναντι στις πιο σκληρές όψεις της αστυνομικοδικαστικής καταστολής. Για να μπει τέρμα σ’ αυτά τα «τσιτάτα» και «ιδεολογήματα», όπως τα χαρακτήρισε στο προκλητικό άρθρο του ο Πανούσης, οργανώθηκε πρώτα η πολιορκία της πρυτανείας, μετά οι συλλήψεις ακόμη και άσχετων για να στηριχτεί το γκεμπελίστικο σενάριο και στο τέλος η εισβολή, το πρωί της μέρας που η κατάληψη θα τελείωνε (μέρα ψήφισης του νομοσχέδιου Παρασκευόπουλου).
Δεν έκαναν την εισβολή και τις συλλήψεις για να στείλουν το μήνυμα ότι δε νομοθετούν υπό πίεση. Αν ήθελαν να στείλουν αυτό το μήνυμα, θα είχαν κάνει την εισβολή προηγούμενες μέρες. Εξάλλου, το ότι νομοθετούν υπό πίεση το παραδέχτηκε ο ίδιος ο Παρασκευόπουλος στη Βουλή (θυμίζοντας παραδείγματα παλιότερων υπουργών Δικαιοσύνης που αναγκάστηκαν να νομοθετήσουν υπό πίεση εξεγέρσεων και κινητοποιήσεων στις φυλακές) και η πίεση ήταν η απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων, που συνεχίστηκε μέχρι και την τελευταία μέρα ψήφισης του νομοσχέδιου.
Εκαναν την εισβολή για να στείλουν μήνυμα κατασταλτικής αποφασιστικότητας, δίνοντας τις εξετάσεις τους στον αστικό συρφετό που λυσσομανούσε από τις φυλλάδες και τα ραδιοκάναλά του. Αυτό το μήνυμα επισφράγισε ο Τσίπρας με την επίσκεψή του στο μπατσομέγαρο και τη φιέστα που οργάνωσε με τον Πανούση, παρουσία ολόκληρης της αστυνομικής ηγεσίας. «Η αστυνομία είναι στην υπηρεσία της Δημοκρατίας και της κοινωνίας. Εχει την απόλυτη στήριξη της κοινωνίας και πιστεύω ότι η ελληνική κοινωνία και ο ελληνικός λαός πρέπει να είναι υπερήφανος για τη δημοκρατική αστυνομία και τη δημοκρατική της λειτουργία», είπε ο Τσίπρας, διαρρηγνύοντας έτσι κάθε σχέση με το παρελθόν του ΣΥΡΙΖΑ ως μιας αστοδημοκρατικής πολιτικής δύναμης που αριστερίζει κάπως στα ζητήματα της κρατικής καταστολής. Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται για τις μέρες των λαϊκών κινητοποιήσεων που θα ‘ρθουν αναπόφευκτα, όταν ο ελληνικός λαός συνειδητοποιήσει πως τίποτα δεν άλλαξε. «Νόμος και τάξη» είναι το δόγμα κάθε αστικής κυβέρνησης (και του ΣΥΡΙΖΑ).
