Υπό «κανονικές» κοινοβουλευτικές συνθήκες, ο υπουργός Καταστολής Μ. Χρυσοχοΐδης θα έπρεπε τώρα να βρίσκεται εκτός κυβέρνησης, μετά το σαλτάρισμα του Π. Διώτη από τον 7ο όροφο του υπουργείου του και τα όσα αποκαλύφθηκαν. Ειδικά μετά την καραμπινάτη παρανομία του διορισμού του γιου του εισαγγελέα Εφετών και τα χοντρά ψέματα που ο ίδιος ο Χρυσοχοΐδης εκστόμισε, προσπαθώντας κατά το συνήθειο του να βγει και από πάνω, μιλώντας για «μιντιακό κανιβαλισμό». Ομως, όταν πρόκειται για πρόσωπα ό-πως ο Χρυσοχοΐδης και ο Διώτης, που έχουν συνδεθεί με τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», τα κοινοβουλευτικά ήθη πάνε περίπατο και το σκάνδαλο κουκουλώνεται. Τα γνωστά παπαγαλάκια ανέλαβαν να «καθαρίσουν» την υπόθεση από τις στήλες του Τύπου, ρίχνοντας μπόλικο δάκρυ για τον «άτυχο νεαρό» και τον «τραγικό πατέρα», ενώ η αντιπολίτευση στο σύνολό της έκανε το παπί. Ο Τσιτουρίδης οδηγήθηκε κάποτε σε παραίτηση από την κυβέρνηση Καραμανλή, επειδή πήγε σ’ έναν πρύτανη και ζήτησε μετεγγραφή-ρουσφέτι για το γιο του. Ο Χρυσοχοΐδης, που διόρισε παράνομα ένα φοιτητή, γιο κολλητού του εισαγγελέα, όχι μόνο παραμένει ακλόνητος στο πόστο του, αλλά παριστάνει και τον τιμητή των πάντων. Μόνο σε περιόδους χούντας έχει πέσει τέτοιο καθολικό φίμωμα της αλήθειας, τέτοια προστασία σε δημόσια πρόσωπα.
Είπε ο Χρυσοχοΐδης στη δήλωσή του: «Προσπαθούν κάποιοι να δημιουργήσουν νοσηρά σενάρια εκεί που η πραγματικότητα μιλά από μόνη της και δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση. Επέλεξα να δώσω μια ευκαιρία σε ένα νέο άνθρωπο με ικανότητες, εντιμότητα και ευαισθησία, περιμένοντας καλή τη πίστη να μου προσκομίσει το πτυχίο του, χωρίς κανένα απολύτως οικονομικό κόστος για το Δημόσιο». Πόσα ψέματα μέσα σε λίγες γραμμές!
Αφήνοντας στην άκρη το γεγονός ότι ο «νέος με ικανότητες, εντιμότητα και ευαισθησία», δεν ήταν κάποιος τυχαίος, αλλά ο γιος του γνωστού εισαγγελέα, οπότε έχουμε καραμπινάτη περίπτωση βολέματος «ημετέρου», γεγονός που κάνει σκόνη τις διακηρύξεις περί «αξιοκρατίας» και «ίσων ευκαιριών», στις οποίες επιδίδεται ο Παπανδρέου, πάμε κατευθείαν στη νομική ουσία της υπόθεσης. Καταρχάς, ένα υπουργείο δεν είναι τσιφλίκι κανενός για να «επιλέγει να δίνει ευκαιρίες» κατά το δοκούν. Ενα υπουργείο (πρέπει να) διέπεται στη λειτουργία του από τους νόμους που ισχύουν για κάθε έλληνα πολίτη. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι τι είδους «ευκαιρία» έδωσε ο Χρυσοχοΐδης στο γιο του κολλητού του εισαγγελέα (φαίνεται ότι αυτός ήταν ο μοναδικός νέος που χρειαζόταν μια ευκαιρία!), αν αυτή ήταν σύννομη και αν υπήρξε οικονομικό κόστος για το δημόσιο.
Στο ΦΕΚ 504/1.12.2009 δημοσιεύεται η απόφαση αριθμ. 7016/1/32 του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, με την οποία συγκροτείται «Ειδική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή για την αναμόρφωση του πειθαρχικού δικαίου των αστυνομικών». Σ’ αυτή την επιτροπή, μαζί με ανώτατους, απόστρατους και εν ενεργεία, αξιωματι- κούς της αστυνομίας, καθηγητές πανεπιστημίου και νομικούς, διορίζεται ως μέλος και ο «Διώτης Παναγιώτης του Ιωάννη, δικηγόρος Αθηνών, ειδικός σύμβουλος στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη»!
Ο υπουργός χαρακτηρίζει τον Π. Διώτη δικηγόρο, εν γνώσει του ότι δεν έχει πάρει πτυχίο, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε στη δήλωσή του. Επομένως, υπογράφει μια υπουργική απόφαση εν γνώσει του ότι περιέχει ψεύτικα στοιχεία. Επίσης, τον χαρακτηρίζει ειδικό σύμβουλο στο υπουργείο, εν γνώσει του ότι δεν μπορεί να έχει αυτή την ιδιότητα, ακόμη και αν είχε πτυχίο Νομικής. Το Προεδρικό Διάταγμα 63 (Κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα) αναφέρει σαφέστατα ποια προσόντα πρέπει να έχει κάποιος για να διοριστεί ειδικός σύμβουλος σε υπουργείο. Πρέπει να έχει πτυχίο ΑΕΙ και «ειδίκευση σε επιστημονικό ή επαγγελματικό τομέα συναφή με τις αρμοδιότητες του οικείου μέλους της κυβέρνησης ή υφυπουργού, που αποδεικνύεται με αξιόλογη επιστημονική ενασχόληση (δημοσιεύσεις, συμμετοχή σε συνέδρια, ομάδες εργασίας κ.λπ.) ή αξιόλογη επαγγελματική απασχόληση ή επαρκείς γνώσεις και σημαντική εμπειρία, ανάλογη με τα αντικείμενα που πρόκειται να του ανατεθούν». Ο υιός Διώτης ούτε πτυχίο είχε, ούτε βέβαια τα υπόλοιπα απαιτούμενα προσόντα. Ενας μόλις αποφοιτήσας δικηγόρος, που δεν έχει καν κάνει την άσκησή του και δεν έχει άδεια να δικηγορεί τι εμπειρία και ειδικές επιστημονικές γνώσεις μπορεί να έχει; Το μόνο προσόν του ήταν ότι ήταν γιος του κολλητού του υπουργού. Επιπρόσθετα, απόφαση διορισμού του Π. Διώτη ως ειδικού συμβούλου δεν έχει δημοσιευ-τεί σε ΦΕΚ, επομένως ο Χρυσοχοΐδης εν γνώσει του υπογράφει και δεύτερο ψέμα.
Γιατί, όμως, τον έβαλε σ’ αυτή την επιτροπή ο Χρυσοχοΐδης; Για να πληρώνεται μέχρι να πάρει το πτυχίο (όπως τους είχε υποσχεθεί), γιατί χωρίς πτυχίο δε μπορούσε να του κάνει διορισμό σε οποιοδήποτε πόστο. Ο πρόεδρος και τα μέλη αυτής της επιτροπής θα παίρνουν αποζημίωση, το ύψος της οποίας θα καθοριστεί με απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Προ-Πο, σύμφωνα με όσα προβλέπει ο νόμος (αναφέρεται στην απόφαση διορισμού της επιτροπής). Επομένως, πέραν των υπόλοιπων ψεμάτων, ο Χρυσοχοΐδης είπε ψέματα και στο ότι η «ευκαιρία» που πρόσφερε στον υιό Διώτη έγινε «χωρίς κανένα απολύτως οικονομικό κόστος για το Δημόσιο». Και βέβαια, θα θέλαμε να ξέρουμε αν ο Π. Διώτης έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ή έχει απαλλαγεί νομίμως, όπως απαιτείται για κάθε διορισμό μόνιμου ή μετακλητού υπαλλήλου στο δημόσιο.
Για τον πατέρα Διώτη, τον… άτεγκτο διώκτη του εγκλήματος, τίθεται ένα τεράστιο ηθικό ζήτημα (ο γιος του είναι ενήλικος, οπότε ποινικές ευθύνες δεν μπορούν να αναζητηθούν στον πατέρα). Για τον Χρυσοχοΐδη, όμως, το ζήτημα δεν είναι μόνο ηθικό και πολιτικό, είναι και ποινικό. Θα συγκινηθεί άραγε κανένας εισαγγελέας να παρέμβει; (Ρητορικό το ερώτημα).
ΥΓ: Ο Ρόβλιας ξωπετάχτηκε από την κυβέρνηση επειδή πήγε να κάνει μερικά ρουσφέτια. Ο Χρυσοχοΐδης που έκανε ρουσφέτο-καραμπινάτη παρανομία γιατί παραμένει, κύριε πρωθυπουργέ της «διαφάνειας» και της «αξιοκρατίας»; (Ρητορικό και αυτό το ερώτημα).
