Την τακτική της χελώνας εφάρμοσε ο κυρ-Φώτης στην κούρσα της Κεντροαριστεράς. Αφησε τον υπερφίαλο λαγό Βενιζέλο να κοιμάται, όντας σίγουρος ότι δε χάνει με τίποτα, και συνέχισε να βαδίζει αργά και σταθερά. Κι εκεί που ο Βενιζέλος νόμισε ότι έκανε την κίνηση ματ, ζητώντας από τον Σαμαρά να θεσπίσει το σταυρό στις ευρωεκλογές, ο κυρ-Φώτης άρχισε να μαζεύει τα ρετάλια της ΔΗΜΑΡ, προσθέτοντας στο φινάλε και την Κοππά, ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ προερχόμενη από το συνεργείο κηπουρικής του Γιωργάκη, που δε θέλει να βλέπει τον Βενιζέλο ούτε ζωγραφιστό. Ετσι, την ώρα που ΠΑΣΟΚ και 58 έχουν γίνει μαλλιοκούβαρα, ο κυρ-Φώτης έχει έτοιμο τον «τρίτο πόλο» (με Καστανίδη, Μπεγλίτη και Κοππά, αλλά και με Ψαριανό και Παπαδόπουλο που επιστρέφουν ως άσωτοι υιοί στην πατρική αγκάλη) και στα μέσα της άλλης εβδομάδας μάλλον θα ανακοινώσει όλα τα σχετικά (ονομασία, διακήρυξη) σε φιέστα που θα οργανώσει.
Αυτά που προηγήθηκαν είναι λίγο-πολύ γνωστά. Μόλις ανακοινώθηκε η καθιέρωση του σταυρού, οι 58 στήλωσαν τα πόδια σαν παλιομούλαρα και ζητούν εγγυήσεις ότι δε θα τους καπελώσει το ΠΑΣΟΚ βάζοντας στο ψηφοδέλτιο κάποιες φίρμες που θα μαζέψουν όλα τα σταυρουλάκια. Αρχισαν τα παζάρια, έγιναν προπαρασκευαστικές επιτροπές, όλα τα μέρη συγκράτησαν το θυμό τους (κανέναν δεν παίρνει να τα βροντήξει και να φύγει από το μαντρί), όμως χάνουν χρόνο και καταστρέφουν την προπαγανδιστική ευφορία που είχαν δημιουργήσει για την πάρτη τους τα «μνημονιακά» ΜΜΕ. Ταυτόχρονα άρχισαν και οι απώλειες. Ο Ψαριανός την έκανε πρώτος, αφού είδε ότι έχει μεγαλύτερες πιθανότητες στο ευρωψηφοδέλτιο της ΔΗΜΑΡ παρά σ’ αυτό της «Ελιάς». Ετοιμος να τον ακολουθήσει είναι και ο Παπαδόπουλος, ενώ ο Μπίστης τον καρφώνει μέσω facebook ότι την έκανε μόλις ανακοινώθηκε η σταυροδοσία και κατάλαβε ότι το «επικεφαλής» δεν παίζει πλέον. Ετσι, έμειναν μόνο ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος και ο Μόσιαλος να παζαρεύουν με τον Βούλγαρη τα σχετικά με την κατάρτιση του ευρωψηφοδέλτιου. Η Σώτη και ο Πέτρος δεν ξέρουμε τι γνώμη έχουν…
Και στο θέμα των δημοτικών εκλογών ο κυρ-Φώτης έτρεξε να βγει μπροστά κυνηγώντας από τώρα τις εντυπώσεις. Είναι αυτός που πήγε και έδωσε την ευλογία του πρώτα στον Καμίνη και μετά στον Μπουτάρη. Σιγουράκια, βέβαια, δεν είναι (ειδικά ο Καμίνης), αν όμως πάρουν την πρωτιά στον πρώτο γύρο, ο κυρ-Φώτης ελπίζει να πιστωθεί τη φήμη. Διότι αυτός υπήρξε σταθερός στις επιλογές του, όχι σαν τον Βενιζέλο που ακόμα ψάχνεται.
Υπάρχει, βέβαια, ένα τρίμηνο ακόμη μέχρι τις ευρωεκλογές, στη διάρκεια του οποίου τα πράγματα θ’ αλλάξουν. Οι συνεταίροι του ελαιοχώραφου ασφαλώς θα τα βρουν και ποντάρουν στην ισχυρή μιντιακή υποστήριξη που θα έχουν. Ετσι όπως ήρθαν τα πράγματα, όμως, δύσκολα θα μπορούν να κατηγορήσουν τον Κουβέλη ως διασπαστή της ενότητας του χώρου. Το ίδιο το μιντιακό σύστημα θα τον στηρίξει κι αυτόν, έστω και λιγότερο, γιατί η ΔΗΜΑΡ εξακολουθεί να θεωρείται εφεδρεία του συστήματος που οι αστικοί κύκλοι δε θέλουν να τη στείλουν στα αζήτητα. Οταν το ΠΑΣΟΚ έχει το μαύρο του το χάλι (οι ευρωεκλογές θα είναι μάλλον το τελευταίο τεστ για τον Βενιζέλο), κανείς δε θα θελήσει να διαλύσει μια μικρή αλλά σταθερή δεξαμενή υποδοχής δυσαρέσκειας, όπως είναι η ΔΗΜΑΡ. Οι αστικοί κύκλοι βλέπουν πιο μακριά από το προσωπικό συμφέρον του Βενιζέλου και θέλουν να υπάρχει κάτι, έστω και μικρό, στα δεξιά του ΣΥΡΙΖΑ και στ’ αριστερά της ΝΔ, που να μπορεί να παίξει εξισορροπητικό ρόλο στην επόμενη Βουλή. Κι αυτό το ξέρει και ο Κουβέλης.
