Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ τραβάει ζόρια, καθώς προσπάθησε και προσπαθεί να επιβάλει με τον τσαμπουκά τον Βουδούρη, για ν’ ανοίξει το δρόμο στο τράβηγμα όλων των πρώην Πασόκων, ακόμη και εκείνων που στήριξαν μανιωδώς τη μνημονιακή πολιτική. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για τα πρόσωπα, αλλά για την πολιτική που συμβολίζουν. Μέσα σ’ αυτό το τεράστιο μπάχαλο με τους Βουδούρηδες η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει τις πιο θεαματικές κωλοτούμπες, περιγράφοντας με μεγαλύτερη σαφήνεια σε σχέση με το παρελθόν μια πολιτική που επί της ουσίας δε διαφέρει από την ασκούμενη την τελευταία τετραετία.
Δεν είναι τυχαίο που ο Τσίπρας, στην ομιλία του στο «Ακροπόλ», στην οποία δεν είπε απολύτως τίποτα επί της ουσίας, το ‘ριξε στην κλαψούρα και προσπάθησε να ενεργοποιήσει αντανακλαστικά κομματικού πατριωτισμού: «Δεν έχουμε την πολυτέλεια της προκαταβολικής πολεμικής για ένα αύριο που ακόμα παλεύουμε να κατακτήσουμε. Δεν έχουμε καν την πολυτέλεια μιας τόσο γοητευτικής σε άλλους καιρούς εσωστρέφειας. Τώρα έχουμε χρέος να προχωρήσουμε και να νικήσουμε».
Είναι προφανές ότι δεν αναφέρεται σε Βουδούρη και άλλα πρόσωπα, αλλά στην πολιτική. Γι’ αυτό μιλά για «αύριο που ακόμα παλεύουμε να κατακτήσουμε». Την ίδια στιγμή, όμως, ο ίδιος και ο Γ. Σταθάκης (βλέπε αναλυτικά στη σελ. 7) φροντίζουν να κάνουν πιο σαφείς τις βασικές γραμμές της κυβερνητικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.
Συνεντευξιαζόμενος στη γερμανική Sueddeutsche Zeitung ο Τσίπρας δεν περιορίστηκε στις γνωστές γενικολογίες και τους όρκους πίστης στο ευρώ. Προεξόφλησε ότι ο ίδιος θα διαχειριστεί τη μνημονιακή πολιτική με τις ευλογίες της Μέρκελ! Αφού τόνισε ότι «πρέπει να βρούμε μια λύση που δεν θα επιβαρύνει τους προϋπολογισμούς των άλλων κρατών της ΕΕ» (άρα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ζητά κούρεμα των χρεών που έχουν χορηγήσει οι χώρες της Ευρωζώνης), κατέληξε στην πρόταση για «ένα ευρωπαϊκό New Deal, μια συμφωνία για την χρηματοδότηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, ειδικά στον Ευρωπαϊκό Νότο», επισημαίνοντας με έμφαση ότι «αυτό το ευρωπαϊκό πακέτο θα κοστίσει πολύ λιγότερο, από νέα πακέτα διάσωσης για την Ελλάδα, τα οποία πάντα καταλήγουν στον ίδιο φαύλο κύκλο». Μαγικά πράγματα…
Στη συνέχεια, προεξόφλησε ότι θα υπάρξει οπωσδήποτε συμφωνία, ξεκινώντας από το ότι «η ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μας διδάσκει ότι τα βήματα ενσωμάτωσης προέκυψαν πάντοτε μέσω διαλόγου και συλλογικών διαδικασιών λήψης αποφάσεων». Επειδή, λοιπόν, πάντοτε «τελικά κυριαρχούσε η λογική», ο Τσίπρας είναι βέβαιος ότι «υπάρχει ήδη στο Βερολίνο ένα σχέδιο Β για την περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ έλθει στην κυβέρνηση. Θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις για κούρεμα του χρέους, είμαι εντελώς σίγουρος γι’ αυτό. Και εμείς θα έρθουμε σε διαπραγματεύσεις για μια βιώσιμη και εν πολλοίς δίκαια λύση». Εκείνα τα παλιά για το χτύπημα του χεριού στο τραπέζι δεν υπάρχουν πλέον στη γλώσσα του «σοβαρού» ΣΥΡΙΖΑ.
Μετά απ’ αυτά, ο γερμανός δημοσιογράφος ανακτά την ψυχραιμία του και ρωτά: «Εχετε ασκήσει συχνά έντονη κριτική στην γερμανίδα Καγκελάριο, πως θα κερδίσετε ξαφνικά την συμπάθειά της;». Για να βρεθεί μπροστά σε δεύτερη έκπληξη: «Στην πολιτική δεν είναι αποφασιστικής σημασίας η συμπάθεια και η αλληλεγγύη, αλλά ο πολιτικός συσχετισμός δυνάμεων. Η κ. Μέρκελ είναι μια ρεαλίστρια πολιτικός, που δεν θα ρίσκαρε να συνδεθεί το όνομά της στην ιστορία με την διάλυση της Ευρωζώνης, μόνο και μόνο για να επιδείξει την σκληρότητά της απέναντι σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ»! Και παρακάτω: «Η ευρωζώνη είναι ένα σημαντικό κομμάτι της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αλλά αν θα αντέξει, αυτό θα το αποφασίσουν οι ισχυροί της Ευρώπης. Θα το αποφασίσει η Γερμανία. Ως εκ τούτου, η κ. Μέρκελ θα κάνει θυσίες και θα αποδεχτεί πράγματα που τώρα αρνείται!
Σε ό,τι αφορά την «οικονομική ανασυγκρότηση» που οραματίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτή δεν ξεφεύγει από το «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου». Ο Τσίπρας μιλά για την «ευλογημένη γεωγραφική θέση» της Ελλάδας, που επιτρέπει επενδύσεις στον τουρισμό και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μιλά για «υψηλής ποιότητας αγροτικά προϊόντα» («σχολή» δημιούργησε ο Σημίτης με τα… σπαράγγια) και για «επένδυση στην έρευνα» για να μη φεύγουν οι νέοι επιστήμονες. Τυχαία ξέχασε τη βιομηχανία και δεν την ανέφερε καθόλου; Οχι βέβαια. Σε γερμανική φυλλάδα μιλούσε και έδινε εξετάσεις. Τα βιομηχανικά προϊόντα θα εξακολουθήσουν να ‘ρχονται από τη Γερμανία.
