O Kυριάκος Τόμπρας (που τον παρουσίασαν σαν γιο του ανθρώπου-σύμβολο του «βαθέος ΠΑΣΟΚ», Θεοφάνη Τόμπρα, ενώ δεν είναι – Χρήστος είναι το όνομα του πατέρα του) εμφανίζεται απελπισμένος στα κανάλια και δηλώνει: «Μετά από τόσα χρόνια έχασα το χρόνο μου με δύο ηλίθιους, για να σας πω ακριβώς πώς έχουν τα πράγματα, που κατάφεραν να είναι στα δικαστήρια και να είναι κρεμασμένοι στα μανταλάκια στις εφημερίδες. Αυτό το μεγάλο κατόρθωμα έκαναν». Το αποτέλεσμα είναι, όπως λέει, «να τρέχω τώρα γιατί δύο χαζοί, αντί να βρουν άκρη για 3 εκατομμύρια, πήγαν και κρεμαστήκαν στα μανταλάκια»!
Η υπόθεση έχει ως εξής: η τεράστια κατασκευαστική CCC, την οποία κουμαντάρουν οι Παλαιστίνιοι αδελφοί Χούρι (η οικογένειά τους ήταν εγκατεστημένη στο Λίβανο) και έχει στην Ελλάδα μόνο την έδρα της, έχει δώσει στον Καλογρίτσα 3 εκατ. ευρώ, ως προκαταβολή για υπεργολαβία που θα έκανε η εταιρία ΤΟΞΟΤΗΣ στην κατασκευή εμπορικού κέντρου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ο Καλογρίτσας δεν έκανε καμιά δουλειά στα ΗΑΕ. Ισχυρίζεται (και ο Τόμπρας τον επιβεβαιώνει) ότι το συμφωνητικό ήταν εικονικό. Οτι τα 3 εκατ. ήταν προκαταβολή, ισόποση της εγγυητικής που απαιτούνταν για να πάρει ο Καλογρίτσας μέρος στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Η συμφωνία έγινε με παρέμβαση του Παππά και του Μαξίμου (Λευκού Οίκου). Στη συνέχεια θα έπαιρνε άλλα 22 εκατ. για να αγοράσει την άδεια, ενώ ο Καλογρίτσας θα έβαζε στο μέλλον άλλα 25 εκατ. για να στηθεί το συριζοκάναλο. Ο Καλογρίτσας δεν πήρε την άδεια, αλλά δεν επέστρεψε τα 3 εκατ. Λέει ότι, καθ’ υπόδειξη του Παππά, τα έβαλε για να φτιάξει το Documento.
Οι Χούρι του ζήτησαν πίσω τα λεφτά και επειδή δεν τα επέστρεψε τον πήγαν στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητήριου στην Ελβετία, όπου κέρδισαν την υπόθεση. Μετά, κατέθεσαν αίτηση στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ζητώντας να γίνει εκτελεστή η Διαιτητική Απόφαση και ο Καλογρίτσας να τους δώσει τα λεφτά. Κατά την εκδίκαση αποκαλύφθηκαν οι ισχυρισμοί του Καλογρίτσα για το «στήσιμο» προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ. Αμέσως μετά, ο Καλογρίτσας κατέθεσε και μήνυση κατά των Χούρι, υποστηρίζοντας ότι αυτοί εξαπάτησαν το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο. Πλέον, ο Καλογρίτσας έχει δικηγόρο τον Λοβέρδο, ενώ ένας πρώην στενός του συνεργάτης είναι στενός συνεργάτης και υπουργός του Κούλη. Πρόκειται για τον Θεοδωρικάκο, που δηλώνει ότι δεν υπήρξε συνεταίρος του Καλογρίτσα στη GPO. Ηταν όμως πρόεδρος, ενώ συνεταίρος του Καλογρίτσα ήταν η γυναίκα του (του Θεοδωρικάκου). Κι όπως έγραψε ο Παπαχρήστος στα «Νέα», είναι σεξισμός να κατηγορείται ο Θεοδωρικάκος για τις μπίζνες της συζύγου του (η οποία τον είχε… υπάλληλο στη GPO)! Αγανάκτησε ο άνθρωπος, γιατί στο τέλος θα πουν και για τη δική του σύζυγο, Ολγα Μπαλαούρα, ότι δεν είναι αυτόφωτη. Η κ. Μπαλαούρα μπορεί να είναι νηπιαγωγός, όμως η θητεία της σε διοικήσεις νοσοκομείων ξεκίνησε επί ΠΑΣΟΚ, στο μηχανισμό του οποίου θήτευσε επί σειρά ετών. Και τώρα, έχει διοριστεί από την κυβέρνηση των «αρίστων» διοικήτρια του «Αγίου Σάββα», ενός από τα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας!
Ας επιστρέψουμε, όμως, στον «κυρ-Χρήστο» (όπως τον προσφωνεί ο Παπαχρήστος) Καλογρίτσα. Τα στοιχεία που επικαλείται για να θεμελιώσει τους ισχυρισμούς του κατά των Χούρι είναι μια σειρά e-mail (τα e-mail γίνονται δεκτά ως αποδεικτικά μέσα στις αστικές διαφορές). Τα e-mail ανταλλάσσονται από τον Φουάντ Χούρι και τον Κυριάκο Τόμπρα, που ήταν ο ενδιάμεσος. Από τα e-mail φαίνεται ότι ψάχνουν τρόπο να μεταφέρουν άμεσα τα 3 εκατ. στον Καλογρίτσα και καταλήγουν στη λύση της «υπεργολαβίας», επειδή βιάζονται. Στο τελευταίο e-mail ο Χούρι λέει ότι δεν πρέπει ν’ αφήσουν ίχνος για τη συναλλαγή και αναφέρεται στον Λευκό Οίκο και την περιβόητη πλέον White Porscha.
Aυτή είναι, συνοπτικά, η ιστορία, όπως παρουσιάζεται στην έκτασης 31 σελίδων μήνυση του Καλογρίτσα κατά της CCC και των Χούρι. Ο Καλογρίτσας ισχυρίζεται επίσης ότι έδωσε τα 3 εκατ. ευρώ για την έκδοση του Documento, χωρίς να παρουσιάζει κάποια απόδειξη. Επικαλείται, ακόμα, μαρτυρικές καταθέσεις σε συμβολαιογράφο, του Κυριάκου Τόμπρα και κάποιου Χρήστου Νικολάου. Ο Τόμπρας, πάντως, που σίγουρα ξέρει πολλά, στις τηλεοπτικές του εμφανίσεις δεν παίρνει άμεσα θέση. Λέει ότι «αυτό το ήξερε όλη η Ελλάδα τότε, ότι ο Καλογρίτσας ενεργούσε για λογαριασμό του Μαξίμου. Kαι να μου έλεγε κάτι αντίθετο δεν θα το πίστευα». Υποστηρίζει ότι οι Χούρι ήθελαν να μπουν σε τηλεοπτική επένδυση στην Ελλάδα (τι ανάγκη είχαν, άραγε;) κι αυτός τους έφερε σε επαφή με τον Καλογρίτσα, όμως στη συνέχεια οι Χούρι υπαναχώρησαν. Κι όταν ο Καλογρίτσας πήρε πίσω τα 3 εκατ. που είχε προκαταβάλει, οι Χούρι ήταν ήδη εκτός συμφωνίας.
Περνώντας στο πολιτικό σκέλος της υπόθεσης, βλέπουμε τον Καλογρίτσα να έχει αλλάξει στρατόπεδο. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ήταν «κώλος και βρακί» με τον Περισσό (είχε αναπτύξει και προσωπική φιλία με τον Φλωράκη), ο οποίος έβαλε τα λεφτά και ο Καλογρίτσας εμφανίστηκε ως εκδότης της «Πρώτης», που προετοίμασε το δρόμο για το «Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου». Μετά την εσωτερική κρίση και τη διάσπασή του, ο Περισσός αποχώρησε από το «Συνασπισμό» και έκλεισε την «Πρώτη». Ο Καλογρίτσας προσέγγισε το ΠΑΣΟΚ. Ο Ανδρουλάκης ήταν δίπλα του κι από κοντά το «παιδί του Ανδρουλάκη», ο Θεοδωρικάκος. Επί ΣΥΡΙΖΑ, ο Καλογρίτσας ξανάπιασε «δουλειά». Είναι γνωστό ότι ο Σπίρτζης έσπασε σε οχτώ κομμάτια το έργο του αυτοκινητόδρομου Πάτρα-Πύργος, για να μπορέσει να πάρει τα μισά απ’ αυτά τα κομμάτια η εταιρία του Καλογρίτσα, δίνοντας εκπτώσεις πάνω από 50%. Φυσικά, το έργο δεν έγινε ποτέ. Ο Καλογρίτσας το παράτησε. Τότε η ΝΔ «έσκουζε» για το «σκάνδαλο Καλογρίτσα-Σπίρτζη», τώρα έχει κάνει σημαία της τον Καλογρίτσα.
Αυτό, βέβαια, δε δικαιώνει τον ΣΥΡΙΖΑ, η πρώτη αντίδραση του οποίου ήταν πραγματικά για τα πανηγύρια, καθώς αναφέρθηκε σε «επίσημες καταγραφές από την ΕΥΠ», που «αποκαλύπτουν πρώην υπουργούς και στελέχη της ΝΔ με σοκαριστικούς διαλόγους να εμπλέκονται σε παιδεραστία και να συνεργάζονται με ένα μαφιόζικο παρακράτος, με δικαστές που καταγράφονται να υποστηρίζουν ότι στήνουν δίκες υπέρ χορηγών της ΝΔ με ανταλλάγματα», και σε «ανεξόφλητα χρέη του (Καλογρίτσα) προς τρίτους επιχειρηματίες», τα οποία «ίσως τα γνωρίζουν καλύτερα ο κ. Θεοδωρικάκος, ως παλιός συνεργάτης και οικογενειακός συνέταιρος και ο κ. Λοβέρδος ως συνήγορός του». Επί της ουσίας δεν είπε τίποτα. Και κυρίως δεν μίλησε ο κατονομαζόμενος από τον Καλογρίτσα Νίκος Παππάς. Αυτός που μετά την «κασέτα» Μιωνή είχε πάρει σβάρνα τα ραδιοκάναλα, αυτή τη φορά εξαφανίστηκε. Ισως να φοβάται ότι και ο Καλογρίτσας τον έχει «γραμμένο», όπως ο Μιωνής.
Μετά το μπαράζ δηλώσεων από κορυφαίους υπουργούς και στελέχη της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε non paper στο οποίο μιλούσε για «μια αστική διαφορά μεταξύ δύο ιδιωτών, δηλαδή για ανεξόφλητο χρέος 3 εκατομμυρίων του κ. Καλογρίτσα σε επιχειρηματικό όμιλο. Ο κ. Καλογρίτσας δεν επιστρέφει χρήματα που του καταβλήθηκαν για υπεργολαβία έργου και τώρα, εκ των υστέρων, ισχυρίζεται ότι τα χρήματα δόθηκαν για τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες». Και τόνιζε ότι «δικηγόρος του κ. Καλογρίτσα που υποστηρίζει αυτή τη γραμμή, είναι ο Αντρέας Λοβέρδος, που διώκεται για τη Novartis και του οποίου ο συνεργάτης εμπλέκεται στην υπόθεση του παρακράτους που αποκάλυψε ο κοριός της ΕΥΠ».
Δε σταμάτησε σ’ αυτή την εμφανή προσπάθεια συμψηφισμού ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υιοθέτησε ολόκληρη τη νομική γραμμή της CCC, αναφερόμενος στην απόφαση του Διαιτητικού Δικαστήριου και στο e-mail με το οποίο ο Καλογρίτσας επιβεβαίωνε ότι αναλαμβάνει την υπεργολαβία. Επ’ αυτού, ο Καλογρίτσας έχει έτοιμη την απάντηση: «εικονική ήταν η συμφωνία, εικονικό και το e-mail». Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, αφού καταπιάστηκε με τα e-mail που επικαλούνται οι αντίδικοι, γιατί δεν αναφέρθηκε και στα e-mail περί Λευκού Οίκου και White Porscha; Τι ακριβώς συνέβη; Ο Καλογρίτσας εξαπάτησε τους Χούρι, λέγοντάς τους ότι είναι απεσταλμένος του Μαξίμου; Και οι Χούρι έχαψαν το παραμύθι, χωρίς να επιβεβαιώσουν ότι όντως ο Καλογρίτσας θέλει να στήσει κανάλι για τους Τσιπραίους; Επειδή οι Χούρι κάθε άλλο παρά αφελείς είναι, η υπερασπιστική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ «μπάζει». Και πολύ μάλιστα.
Υπάρχει, βέβαια, και το ερώτημα: γιατί οι Χούρι να ανακατευτούν στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας, ρισκάροντας το καθεστώς της εταιρίας τους; Διακινείται ήδη από τον Παπαχρήστο και άλλους η άποψη ότι οι συριζαίοι εκβίασαν τους Χούρι με φορολογικούς ελέγχους. Κι αν είναι έτσι, γιατί οι Χούρι δεν άφησαν την ιστορία στο σκοτάδι, αλλά επιμένουν να πάρουν πίσω τα 3 εκατ. ευρώ από τον Καλογρίτσα; Αραβική τσιγκουνιά; Πείσμα; Αυτά δεν πολυταιριάζουν σε μεγαλοκαπιταλιστές.
Η CCC, πάντως, χρειάστηκε μερικές μέρες για να βγάλει μια ανακοίνωση, στην οποία αναφέρεται στα πλούτη της και δηλώνει λακωνικά ότι «παρακολουθεί προσεκτικά τις πρόσφατες εξελίξεις και απορρίπτει κατηγορηματικά την παραπλανητική απεικόνιση της εταιρίας». Δηλώνει ότι «η CCC έχει πλήρη εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη» σε ό,τι αφορά «την επίλυση της αντιδικίας με την εταιρία “Τοξότης“» και «εκφράζει τη λύπη της που το όνομά της συνδέεται με μια πολιτική αντιπαράθεση». Προσεγμένη, δήλωση, με ορθάνοιχτες «πόρτες διαφυγής» (διότι εγείρονται σοβαρά ζητήματα παρανομιών της ίδιας της CCC).
Η υπόθεση έχει δρόμο. Και οι Τσιπραίοι έχουν βρεθεί με την πλάτη στα σκοινιά. Ο Τσίπρας δεν είχε άλλη επιλογή από το να αγκαλιάσει τον Παππά και να φωνάξει «όλοι μαζί», όμως ο Παππάς δεν μιλάει. Ούτε τον είδαμε -μέχρι στιγμής τουλάχιστον- να ξεκινήσει δικαστικό αγώνα ενάντια στον Καλογρίτσα. Εκεί που ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει κατά κράτος σ’ αυτή την ιστορία, ανεξάρτητα από τις νομικές πτυχές, είναι στην εδραία πεποίθηση που υπάρχει στον κόσμο, ότι ο Καλογρίτσας υπήρξε τσιπραίικη επιλογή για να πάρει άδεια και να στήσει κανάλι. Οποια γνώμη και να έχει ο κόσμος για τον Καλογρίτσα, δεν πιστεύει πως οι Τσιπραίοι δεν είχαν ανάμιξη σ’ αυτή τη βρόμικη ιστορία.
